Cassiopeia and TVXQ

http://www.tvxq-thailand.com/forum/viewtopic.php?f=16&t=6899

นี่คือลิ้งค์

มันอาจจะสนุกไม่สนุกก็ติชมได้นะคะ แต่ไรท์เตอร์อยากแจ้งว่าสามารถอัพได้แค่อาทิตย์ละ 1 แชป

ขอให้รีดเดอร์ใจเย็นๆเด้อ ฮ่าๆ

ปิดเทอมก็จะอัพได้ทุกวัน แต่ว่า !!! มันคงจะจบก่อน ฮ่าๆ 

"เซงอิลชุกคาฮัมนีดา เซงอิลชุกคาฮัมนีดา..."

เสียงร้องเพลงดังอื้ออึงภายในคฤหาษณ์สุดหรูของครอบครัวเจ้าของห้างสรรพสินค้าหรูชื่อดัง ครอบครัว "ชอง"

"สุขสันต์วันเกิดนะครับชินกิ อ่ะนี่ของขวัญนะ"

คุณป่ะป๊าสุดหล่อที่ยังดูหล่อเฟี้ยง ชอง ยุนโฮ ในวัย 28ปีแล้ว

"ป๊า ป๊า ขอบคุณครับ"

ลูกชายวัยกระเตาะที่เพิ่งจะพูดได้ไม่นานนี้เองกล่าวขอบคุณคุณป๊าสุดหล่อที่ย่นของขวัญกล่องเบ้อเริ่มมาให้

"ชินกิจ๊ะ นี่จ้ะ"

คุณมี้ที่ยังสวย .... คิมแจจุง

"ขอบคุณครับ หม่ำๆ หม่ำๆเค๊ก"

เมื่อทุกคนทยอยกันเอาของขวัญให้ดวงใจของบ้านเสร็จก็ต้องอมยิ้มกับเสียงที่ดังอ้อแอ้ๆ จับใจความได้ว่า

อยากจะกินเค้กตรงหน้าเสียเต็มประดา

"อ้ามมมม อร่อยไม๊จ๊ะชินกิ"

"หงึกๆ"

พยักหน้าแทนคำตอบ

"ชินกิของมี้อายุ 1 ขบบแล้วน๊า ฟอดดด"

ร่างบอบบางก้มลงไปหอมแก้มลูกชายสุดที่รักหนึ่งทีอย่างรักใคร

ชินกิน่ะ แต่ก่อนติดป่ะป๊ามากเลยล่ะฮะ แจจุงก็น้อยใจเหมือนกันนะทำไมชินกิไม่ติดแจจุงบ้าง

คิกๆ แต่ตอนนี้ชินกิน่ะติดแจจุงหนึบเลยล่ะฮะ ไปไหนก็ต้องไปด้วยกันตลอด จนบางทีชินกิก็ทำฮึดฮัดเวลา

พี่ยุนโฮแอบจับนู่นจับนี่แจจุงน่ะฮะ คิกๆ เด็กะไรน่ารักชะมัดเลย

"หึ ชินกิดูมี้สิ หอมแต่ลูกอ่ะ ทีป๊านี้ถูกลืมไปเรียงร้อย"

ชายร่างสูงกับหุ่นกำยำที่สาวๆคนไหนได้เห็นก็ต้องอดเคลิ้มไม่ได้

เอ่ยพูดประชดประชันใส่ร่างบอบบางที่เอาแต่หอมแก้มลูกชายหัวแก้วหัวแหวน

"ก็คุณป่ะป๊าก็ได้มากกว่าหมแก้มไปแล้วไม่ใช่หรือไง"

ปากอวบอิมเข้ากระซิบที่ใบหูขาว

"หึๆ.... ขึ้นห้องเถอะถ้าจะยั่วกันแบบนี้น่ะ"

"แบร่ ไม่ขึ้นหรอก"

...........

......................

.............................

เมื่องานเลี้ยงวันเกิดครบ 1 ปี ของชินกิจบลง ดูเหมือนจะจบลงพร้อมกับภาพที่เด็กน้อยวัยหนึ่งขวบนอนหลับอยู่

บนอกป่ะป๊า แพขนตางอนยาวรับกับดวงตาเรียวคมที่ถอดแบบออกมาจากพ่อไม่มีผิด จะไม่เหมือนกันก็ตรงที่

หน้าของชินกินั้นจะหวานกว่า... ก็ได้แม่มาเหมือนกันแหละน่า จริงไม๊ ?

"พี่ยุนโฮ... ฝากพาลูกไปให้ป้าโบราอาบน้ำทีนะ"

"ครับ"

ตามสั่ง... ชอง ยุนโฮคนนี้ทั้งรักทั้งเทิดทูลภรรยาราวกับ..ศาลพระภูมิ ? ไม่รู้สิครับ รู้แค่ทั้งรักทั้งหลง

เค้าสั่งอะไรผมก็ทำหมด ผมไม่เคยรู้เลยว่าความรักจะทำให้ผมเป็นไปถึงขนาดนี้ได้

เสียงหยดน้ำจากฝักบัวกระทบกับพื้น ร่างบอบบางที่กำลังชำระร่างกายอยู่ ช่างเป็นภาพที่....เซ็กซี่ชะมัด

ผลัวะ !

ประตูไม้บานใหญ่ถูกเปิดออกพร้อมกับร่างสูงที่ได้ชื่อว่าเป็น "สามี"

"ว้ายย ออกไปนะ"

มือบางรีบฉวยผ้าเช็ดตัวมาบังร่างกายยั่วยวนของตนเอง

"พี่ขอโทษ คือ ... แบบ ว่า... พี่ไม่รู้ว่าแจ..."

ร่างสูงที่พูดตะกุกตะกักอย่างเห็นได้ชัด พร้อมกับเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นตามใบหน้าหล่อเหลา

">//////< ยืนอยู่นั่นแหละเขินนะ ออกไปได้แล้ว"

ใบหน้าหวานที่ก้มงุดๆอย่างขวยเขิน ดูสิ พี่ยุนโฮเปิดประตูเข้ามาตอนที่แจจุงโป๊อยู่ ...แถมยังมายืนดูอยู่ได้

"ออกก็บ้าแล้ว หึๆ"

ประตูปิดลงพร้อมกับร่างกายกำยำที่เปลือยท่อนบนเดินเข้ามาหาร่างบางที่ยังคงยืนห้มหน้างุดๆอยู่แบบนั้น

"ไม่สระผมต่อหรือไงครับที่รัก"

ร่างกายกำยำที่เข้ามาประชิดร่างบางที่มีแค่ผ้าขนหนูผืนบางพันรอบตัวอย่างลวกๆ

"สะ... สระสิ สระ"

"ก็เปิดน้ำสิครับ แล้วก็.... เอ้าผ้าเช็ดตัวออกไป"

มือใหญ่ดึงผ้าเช็ดตัวผืนบางออกเอาไปแขบนตามเดิม ก่อนจะเปิดน้ำจากฝักบัวใให้ใหลตามเดิม

"ถะ... ถอดเสื้อผ้าทำไมอ่ะ"

"ก็.... จะอาบด้วยนี่ครับ หึๆ"

ร่างกายกำยำยืนซ้อนร่างบางอยู่ทางด้านหลัง มือใหญ่ไล้ฟองแชมพูออกจากหัวทุยๆของคนรัก

มืออีกข้างนึงก็ลูบไล้ไปปตามส่วนเว้าส่วนโค้งตามที่เคยทำ

"อวบขึ้นนะเนี่ย"

จมูกโด่งซุกไซร้ไปตามซอกคอขาวก่อนจะฝากรอยไว้ทีนึง ไล้เรื่อยลงมาที่ยอดอกสีหวานที่กำลังชูชัน

สู้กับลิ้นร้อนๆที่เข้าครอบครอง ร่างทั้งสองร่างแนบชิดกันราวกับว่าเป็นคนๆเดียวกัน

มือบางปัดป่ายไปทั่วเรือนร่างกำยำของคนรักเพื่อระบายอารมณ์

"อ่ะ  อื้มมมม"

เสียงหวานครางกระเส่าเมื่อคนรักดันแท่งเนื้อร้อนๆเข้ามาในช่องทางรักของตัวเอง

ร่างกายกำยำหมุนวนสะโพกปอดอยู่อย่างนั้นจนร่างบางแทบจะยืนไม่อยู่

"อ่ะ อ๊าาาา อย่าทำแบบนี้สิ อืออออ"

เมื่อรู้ว่าตัวเองก็คงจะทนต่อไปไม่ได้เหมือนกันหากยังคงวนสะโพกอยู่แบบนี้

จึงเปลี่ยนจากหมุนวนสะโพกมาเป็นกระแทกแกนกายร้อนๆเข้าออกช่องทางฉ่ำเยิ้มแทน

"แรงอีกสิ อ๊าาา"

เสียงหวานครางออกมาอย่างใกล้จะถึงจุดสุดยอด

"อ่าาา ไม่ไหวแล้ว อ่ะ อื้ออออ"

เสียงทุ้มครางอยู่ข้างๆหูของร่างบางก่อนทั้งสองจะปลดปล่อยออกมาพร้อมๆกัน

ร่างทั้งสองหอบหายใจอย่างแรงหลังจากจบกิจกรรมเข้าจังหวะเมื่อครู่ ....

"เลอะหมดเลย ต้องอาบใหม่แล้วเนี่ยดูสิ"

ใบหน้าหวานๆที่บัดนี้แดงเสียยิ่งกว่าอะไร

"ไหนๆก็เลอะแล้วนี่เนอะ .... อีกซักรอบนะที่รัก"

เสียงทะเล้นๆกระซิบที่ข้างหูพร้อมกับมือใหญ่ที่ลูบไล้ไปตามเรือนร่างสวยบอบบาง

"ไม่เอานะ อื้อออออ อ่ะ พี่ยุนโฮพอแล้ว"

"ก็แจจุงชอบทำหน้ายั่วอ่ะ พี่ก็อยากสิครับ"

"ยั่วอะไรล่ะ พี่ยุนโฮอ่ะหื่นเอง"

............

.......................

.................................

ร่างบอบบางที่นั่งอยู่หน้ากระจกโดยมีร่างสูงยืนเช็ดผมให่จากด้านหลัง

"สวยจัง"

เสียงทุ้มเอ่ยชมร่างบางที่นั่งอยู่ด้านหน้า

">//////< คิกๆ เขินนะ"

ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ .... แจจุงก็ยังคงสวยเสมอ

ใบหน้าหวานนี้ทำให้ผมใจละลายทุกครั้งที่มอง เหมือนผมตกหลุมรักเค้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เหทมมือนกับผมถูกสาปให้รักแต่คนๆนี้เท่านั้น บางทีมันอาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้จริงไม๊ ?

ถึงแม้เราจะแต่งงานกันมาตั้งนานแล้ว แต่ผมก็ไม่เคยรู้สึกเบื่อคนสวยของผมเลย ไม่เคยอยากจะมองใครอีกเลย

เพราะว่าแจจุงไม่เคยเปลี่ยนไป เช่นเดียวกับผมที่จะไม่เปลี่ยนไป

แจจุงที่เคยน่ารักเคยขี้อ้อน ตอนนี้ก็ยังเป็นแบบนั้นอยู่

แจจุงที่เคยยิ้มเก่งเคยเอาใจผม ตอนนี่ก็ยังทำแบบนั้นอยู่

แล้วแบบนี้ผมจะเลิกรักเค้าได้ยังไงล่ะ ?

"เช็ดเสร็จแล้วครับ"

ร่างบอบบางหันหน้ากลับมาเผชิญหน้ากับร่างสูง จ้องมองเข้าไปในดวงตาเรียวคมนั่นราวกับว่าอยากจะหา

คำตอบอะไรบางอย่างจากดวงตาสีน้ำตาลเข้มนั่น

"คิกๆ ในตาพี่ยุนโฮมีแจจุงด้วยอ่ะ แต่ทำไมตัวเล็กจัง" 

คนสวยเอาหน้าเข้ามาจนแทบจะติดกันอยู่แล้ว ที่แท้ก็มองตัวเองที่อยู่ในตาผม เฮ้อ ไร้เดียงสาชะมัด

แต่ว่าทำไมแววตานั้นมันถึงไม่ได้สดใสเหมือนทุกทีกันนะ 

"ก็พี่ตาตี่อ่ะ ดูสิ ในตาแจจุงมีพี่ด้วย ตัวเบ้อเริ่มเลย"

คนสวยยู่หน้าลงเล็กน้อยอย่างน่ารัก

ถึงแม้จะพยายามทำหน้ายู่ๆเพื่อกลบเกลื่อน แต่แววตาเศร้าๆนั้นก็ยังคงมีอยู่ 

"ขี้โกงอ่ะ"

"ตรงไหนกัน ก็แจจุงอยากตาโตเองทำไมล่ะ ฮ่าๆ"

"ชิ"

ทำเสียงชิชะอย่างน่ารักพร้อมกับกอดเอวของร่างสูงเอาไว้

"ต่อจากนี้ไปน่ะ รักแจจุงให้มากๆนะพี่ยุนโฮ ห้ามไปมีคนอื่นนะรู้ไม๊ ถ้าพี่ยุนโฮทำแบบนั้น...

แจจุงเองก็ไม่รู้จะทำยังไงเลย ต่อไปน่ะ ถ้าไม่รักแจจุงแล้ว ก็สงสารแจจุงเถอะนะ ห้ามไปไหนนะ"

แม้จะเป็นคำพูดที่เหมือนจะตัดพ้อเล็กน้อย หากคนอื่นที่พูดไม่ใช่แจจุงยุนโฮก็อาจจะคิดว่าคนที่พูดนี้

อยากจะผูกตัวเองไว้กับเค้าตลอดไป แต่เเพราะเป็นแจจุง ยุนโฮก็เลยรู้ว่าคนที่พูดหมายความแบบนั้นจริงๆ

"พี่จะไปมีคนอื่นได้ยังไง ... พี่รักแจจุงออกขนาดนี้ หืม ?"

ร่างสูงเริ่มสงสัยกับใบหน้าหวานที่ซุกอยู่ตรงเอว เพราะว่าผมเริ่มรู้สึกถึงความเปียกชื้นน่ะสิ

แจจุงร้องให้หรอ ?

"เป็นอะไรไปครับ"

"ฮึกๆ ไม่ได้มีคนอื่นจริงๆน่ะหรอ" 

ร่างสูงเองที่มีอาการงงเล็กน้อย ผมนี่ยนะไปมีคนอื่น ?

"ก็ไม่มีน่ะสิ แจจุงมีอะไรรึเปล่า ถามพี่มาเลย"

"ก็... ฮึก ลี ซอนมี ฮึก คือใคร"

2 วันก่อน

ครืดดด ครืดดดด

เสียงโทรศัพท์เครื่องบางของร่างสูงดังขึ้น แต่เจ้าของเครื่องกลับอยู่ในห้องน้ำ

แจจุงที่เห็นว่าก็คงไม่เป็นอะไรมั้งถ้าเกิดจะรับโทรศัพท์ของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีของตัวเอง

"ฮัลโหล คือพี่ยุน....."

"แกเป็นใคร"

เสียงแหลมปรี๊ดตอบกระแทกกลับมาอย่างไร้มารยาท

"คือ ... ผมเป็นเอ่อ คนทำความสะอาดบ้านน่ะฮะ พอดีคุณยุนโฮไปอาบน้ำน่ะฮะ"

เสียงฮึดฮัดดังมาจากปลายสายพร้อมกับกรอกเสียงแหลมปรี๊ดกลับมาอีกที

"ฝากบอกเค้าด้วยว่า ลี ซอนมีโทรมาหา"

"ฮะ แล้วจะบอกให้นะฮะ"

เสียงหวานที่เศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด ก็....

"แล้วก็ ฝากบอกเค้าด้วยว่าให้ตอบข้อความฉัน"

"ฮะ... จะ... จะบอกให้นะฮะ"

โทรศัพท์เครื่องบางร่วงหลนลงสู่พื้นก่อนตะตามด้วยน้ำตาม็ดเล็กๆ

"ฮึก อดทนไว้แจจุง อดทนไว้"

เมื่อเล่าเรื่องทั้งหมดให้ร่างสูงฟัง ร่างบางที่คิดว่าร่างสูงคงจะแก้ตัวไปต่างนาๆ

กลับได้รับคำตอบที่ ... คนละเรื่อง

"ยัยบ้านั่นคือลูกค้าที่บริษัท ตามตื๊อพี่อยู่ได้ พี่บอกว่ามีลูกมีเมียแล้วก็ไม่สนใจ โทรมาอยู่ได้"

ใบหน้าที่แสดงถึงความหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัดเมื่อพูดถึงบุคคลที่สามนั้น ก็ยิ่งทำให้ร่างบางสบายใจ

"ระ หรอ.... นิสัยแย่จังเลย"

"ก็ใช่น่ะสิ นี่ยังบังอาจมาทำให้แจจุงของพี่ร้องให้ด้วย อย่างงี้ต้องสั่งห้ามเข้าซะแล้วมั้ง"

"เอ่อ ไม่ต้องหรอกฮะ คือ ... แค่พี่ยุนโฮบอกว่าไม่มีอะไรแจจุงก็เชื่อแล้ว"

"จริงนะ มีอะไรก็อย่าคิดมากสิ บอกพี่ได้นะครับ"

"อ่ะ อือ รักพี่ยุนโฮนะ"

ร่างบางที่ยิ่งกระชับอ้อมแขนเข้ากับเอวของร่างสูง พร้อมกับเอ่ยถ้อยคำรัก ที่ไม่ว่าจะพูดกี่ครั้ง

ก็ไม่เบื่อซักที รัก รัก รัก รัก รัก คนๆนี้มากมายขนาดไหน

"รักเหมือนกันครับ"

END

จบจริงๆแล้วนะคะ TT^TT รักน้องแจกับพี่ยุนจังเลยอ่ะ

เรื่องต่อไปคิดพล็อตแล้ว ว่าจะให้เป็นมินิซี่รี่จะมีความยาวไม่เกิน 10 ตอน

ต่อไปน้องแจแวร๊งงงง ไม่สิ เรื่องต่อไปแจจุงแกกว่ายุนโฮค่ะ เปลี่ยนฟีลดูบ้างเนอะ 

edit @ 29 May 2010 21:55:44 by Ganbattene

4 เดือนก่อน

ตอนนี้แจจุงก็ตั้งท้องได้เจ็ดเดือนกว่าแล้วครับ อาการก็ปกติไม่มีอะไรครับ

ลูกในท้องก็ได้ลูกชายอย่างที่อยากได้ ดีใช่ไม๊ล่ะ ? ฮ่าๆ

แต่อาการคุณแม่นับวันยิ่ง ...

"ฮึก พี่ยุนโฮ ฮือออออ หมอบ้า นิสัยไม่ดี ฮึก กลับช้า กลับบ้านช้ามากๆเลย !!!"

ดูสิ .... ระเบิดลงใส่ไอ้ยุนโฮคนนี้แล้วไง

ก็ผมน่ะ กลับบ้านช้าไปสิบนาที ก็คนไข้มันเยอะผมก็ต้องอยู่นานบ้างอะไรบ้าง มันเรื่องปกติมากครับ

แต่คุณเธอดันร้องให้ฟูมฟายว่าผมไม่รัก แถมบอกว่า ตัวเองท้องป่องไม่ได้มีท้องแบนๆราบๆแบบที่ผมชอบ

อะไรไม่รู้สารพัด ผมก็ปลอบไปตามระเบียบ ก็จะใหทำไงล่ะเนี่ย อาการคนท้องก็แบบนี้

"โอ๋ ที่รักก็คนไข้มันเยอะจริงๆนี่นา โถ่ๆๆๆ อย่างอนน๊าาา"

"นิสัยไม่ดี ฮึก ไม่รักแล้วใช่ไม๊ ฮืออออ แจจุงอ้วน ฮึก ลูกมี๊ออกมาซักทีสิมี๊จะได้ผอมๆ"
"โอ๊ยยย ลูกออกมาตอนนี้ไม่ได้นะครับ มี้เค้าเพ้อ อย่าออกมานะรู้ไม๊"

ผมก็บ้าไปตามแจจุงแล้วล่ะเนี่ย เฮ้ออออ

.............

.......................

..............................

.................................

"คิกๆ ฮ่าๆๆๆๆ นั่นมันอะไรน่ะ"

มองมาที่ผมแล้วก็ชี้ที่เป้ากางเกง เห้ย ! จะอะไรล่ะ

"อะไรอ่ะแจจุง"

"ฮ่าๆ ก็นั่นไง คิกๆ นั่นอ่ะ"

เอ้าๆ ชี้มาที่เป้ากางเกงอยู่นั่นล่ะ โอ๊ยยย ไอ้ยุนน้อยๆใจเย็นเว้ยเอ็ย

"คิกๆ มัน ฮ่าๆ มันกระเด้งออกมาอ่ะ คิกๆ นั่นมันอะไรอ่ะะะ"

เวรกรรม -*- ที่รักไม่เข้าใจผมเล้ยยยยยย  

"มันไม่ได้กระเด้งครับ แต่มันตื่นตัว !!!!"

"คิกๆ ทะลึ่งจัง"

พอผมบอกความจริงก็หน้าแดง แถมยังขำต่อไป เห้อออออ

----------------------------------

4เดือนต่อมา

"โอ๊ยยย ชินกิอย่าร้องลูก มี้เค้าเพิ่งหลับไปเองน๊า อยู่กับป๊านี่มา โอ๋ๆ"

ตอนนี้ชินกิลูกเราก็อายุได้สองเดือนแล้วครับ เค้าน่ะเกิดวันเดียวกับผมด้วยนะ หล่อมากๆเลยล่ะ

"โฮฮฮฮฮฮฮ"

ยังคงร้องต่อไป ผมกลัวแจจุงจะตื่นก็เลยต้องรีบอุ้มพาออกมานอกห้อง

ตอนนีี้ชินกิก็มีพัฒนาการที่ดีครับ มีปฏิกริยาตอบสนองที่ไวมากครับ

ส่วนม่ะมี๊ของชินกิ ก็..... ฮ่าๆ น้ำหนักลดั่งใจหวัง แล้วก็เหนื่อยด้วยครับตอนนี้

เพราะว่าต้องดูแลชินกิทั้งวัน แถมยังต้องรับศึกหนักจากผม ฮ่าๆ

ชินกิน่ะ ติดผมแจเลยครับ ผมไปไหนก็จะร้องให้ตลอด ส่วนเวลาอยู่กับแจจุงก็จะหลับครับ

จนบางทีแจจุงยังอดบ่นไม่ได้ว่าลูกไม่รักเลย แหม ไม่รักที่ไหน แค่ผมกอดแจจุงนิดหอมหน่อย ชินกิก็จะร้อง

อะไรไม่รู้อ้อแอ้ใหญ่เลย ประมาณว่าห่วงมี๊น่ะครับ

ผมพาชินกิเดินวนๆไปมาที่หน้าห้องจนเสียงเจือยแจ้วนั่นหายไปแล้ว คงจะหลับสินะ

"หลับซะนะครับลูกป๊า"

............

...................

........................

"อื้อออออ พี่ยุนโฮอย่าสิ"

จมูกโด่งซุกไซร้ลงที่ซอกคอขาวอย่างชำนาญ ก่อนจะมีเสียงครางทักท้วงอย่างขัดใจ

"อะไรกันอ่า แจจุง"

"เดี๋ยวชินกิตื่นนะ"

"อ้างลูกตลอดอ่ะ ชิ"

ผู้ชายหน้าหมีอย่างผมก็ต้องทำปากยื่นปากยาวต่อไป โอ๊ยยย  อยากเว้ย

"แหมๆ แค่นี้งอนนะ ใช้สิแจจุงมันไม่ได้น่ารักเหมือนแต่ก่อนแล้วนี่"

ว่าไปนั่น -*-

"ซะที่ไหนล่ะแจจู๊ง ถ้าแจจุงไม่สวยไม่น่ารักป่านนี้คนทั้งโลกเค้าคงจะขี้เหร่ขนาดมองไม่ได้แล้วล่ะ"

"พูดเว่อร์ ชิ นอนดีกว่า"

อ๊าว ปล่อยปะละเลยชองเดอะเซคเคนด์อย่างรุนแรง อ๊ากกกกก

-------------------------

--------

วันนี้ผมก็มาทำงานตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือพกเมียมาด้วย ฮ่าๆ

ไม่ใช่อะไร คือว่าน้องแจของผมเนี่ยวันนี้ก็มาตรวจสุขภาพตามปกติ เลยทิ้งชินกิไว้กับม๊าผม

"ที่รัก เดี๋ยวอีกชั่วโมงนึงเจอกันนะครับ"

ผมพูดก่อนจะเดินเข้าวอร์ดไปตามปกติ แจจุงก็ยิ้มๆแล้วก็แยกกันไป

ทำไมผมรู้สึกแปลกๆอย่างงี้ไม่รู้สิ เฮ้อ ออออ

ผมก็เลยตัดสินใจเดินตามไปแบบไม่ให้เค้ารู้ตัว

แจจุงเดินเข้าไปในห้องที่มีป้ายเขียนว่า "ยู ซึงฮยอน"

ทันคงจะเป็นชื่อหมอซักคน.... ที่ผมไม่คุ้นเลย ทำไมนะ ? เข้าใหม่ล่ะมั้ง

ผมก็ได้แต่ยืนรออยู่ตรงมุมตึก โชคดีที่ห้องนี้อยู่ห้องสุดท้าย มันอดระแวงไม่ได้เลยจริงๆ ทำไมรู้สึกแบบนี้

ข้างใน

"สวัสดีครับคุณแจจุง"

"เอ่อ ... สวัสดีฮะ แล้วคุณหมอชา ...."

ถามไปเพราะความสงสัย ก็ปกติหมอที่ตรวจประจำก็คุณหมอชานีนา

"วันนี้เค้าลาน่ะครับ ก็เลยให้ผมมาแทน ดูจากแผ้มประวัติแล้วก็คง... เพิ่งคลอดลูกสินะครับ"

"อ่อ ฮะ"

แจจุงยิ้มรับอย่างเขินๆ ก็แหม แจจุงผู้ชายนะฮะ

"คุณแจจุงสวยมากเลยนะครับ"

"อ่อ... ขอบคุณฮะ แต่ผมเป็นผู้ชาย"

คุณหมอหนุ่มหน้าตาดียิ้มให้อย่างกะลิ้มกะเหลี่ย พลางมองไปที่ต้นขาขาวๆนั่นอย่างหื่นกระหาย

"เชิญคุณแจจุงบนเตียงครับ ผมจะขอตรวจแผลที่ผ่าท้องน่ะ"

.........

.............

ข้างนอก

แม่งเอ๊ยยยย ไอ้หมอชั่ว มาชมเมียกูแบบนี้ แม่งไอ้เลว

แถมเมื่อกี๊อะะไรนะ เชิญขึ้นเตียง โถ่ ... เห้ย ! ขึ้นเตียง o_O

-----------

----------------

ข้างใน

มือหยาบกร้านของคุณหมอแปลกหน้าค่อยๆเลิกเสื้อตัวบางขึ้น ก่อนจะใช้นิ้วเรียวไล้ไปตามแผลที่สมานตัว

และเกือบบจะหายดีแล้ว

"แผลหายดีแล้วนะครับ ไม่มีอาการติดเชื้อ"

ร่างบางได้ยินดังนั้นก็กำลังจะเตรียมลุกขึ้น

"อ๊ะๆ อย่าเพิ่งสิครับ"

มือหนาผลักใหล่คนตัวเล็กลงไปอย่างแรงจนหัวกลมๆนั่นล้ลงไปกับหมอน ทำให้ร่างบางมีอาการมึนๆเล็กน้อย

ปากหยักไซร้ลงที่ซอกคอขาวอย่างถือวิสาสะ

"คุณทำอะไรน่ะครับ เห้ย อย่า ออกไปนะ หยุดเดี๋ยวนี้เลย ยุนโฮ !! ยุนโฮ !! ช่วยด้วย ไอ้บ้า หยุดนะ"

ปากบางตะโกนร้องเรียกชื่อคนรักไปก็อย่างไม่ได้คิดว่าเค้าจะมาช่วยจริงๆ

ให้ตายเภอะ ทำยังไงดีวะเนี่ย

"ไอ้สารเลว หยุดเลยมึง ผลั่ก"

ยุนโฮเสยหมัดหนักๆเข้าที่ปลายคางของไอ้หมอหื่นนั่น หึ จะลวนลามเมียกูหรอ

ทั้งเตะ ทั้งต่อย ทั้งถีบ จนไอ้มหอบ้านั่นมันแทบจะสลบลงไปอยู่แล้ว

ส่วนยุนโฮไม่เป็นอะไรเลย .... ก็แหม ผมน่ะทั้งเทควอนโด ยูโด อะไรก็ไม่รู้แหละ เล่นหมด

"ไอ้ชาติชั่ว มึงก็รู้ว่าเค้าแต่งงานแล้ว ยังจะกล้าอีกนะ"

"หึ... ถุย เมียตัวเองทีหลังก็ตามดูดีๆหน่อยนะเว่ย สวยน่าเอาขนาดนี้"

"ทำไมมึงต่ำได้ขาดนี้วะ ผลั่ก ตุ้บบบ"

ไม่รู้ว่ากี่ครั้งที่ชองยุนโฮคนนี้ตอยมันเตะมัน...และถีบมัน โดยลืมนึกไปว่ามีคนสวยของผมที่ยืนร้องให้อยู่

"ตายไวๆนะไอ้เลว"

อุ้มร่างบางพาดบ่าก่อนจะเดินออกมาจากห้องตรวจนั่น ถึงแม้มือจะแตก เหอะ... แค่นี้ยังน้อยไป

ถ้ามันทำอะไรแจจุงไปจริงๆละก็ เละแน่

"หยุดร้องได้แล้วครับที่รัก พี่มาช่วยแล้วนะ"

พาคนสวยเข้ามาในห้องน้ำและไม่ลืมที่จะล็อคประตู

"ฮึก ฮือออ กลัวอ่ะ ฮึก ไอ้บ้านั่น ฮืออออ"

"ที่รักครับไม่ต้องร้องนะ พี่อยู่นี่แล้วนะ"

มือใหญ่ลูบหัวกลมๆนั่นอย่างปอบประโลม อันที่จริง ... มันก็ไม่ได้แปลกเลยนะที่ใครๆจะอยากได้

ไม่่แปลกที่ใครๆจะอยากจับขาขาวๆนั่น หรือไซร้ที่ซอกคอระหง .... แต่ช่วยไม่ได้แล้วสิ คนๆนี้เป็นของผมเท่านั้น

"แจจุงรักพี่ยุนโฮนะ ฮึก เกือบไปแล้วจริงๆ"

คนสวยที่ยังคงสะอืนอยู่ซุกหน้าลงกับอกใหญ่กำยำ

"พี่เดินตามแจจุงตั้งแต่ตอนที่แจจุงเดินแยกออกไปแล้ว มันมีลางสังหรณ์น่ะ"

"ขอโทษนะ"

"เรื่องอะไรล่ะครับ ขอโทษที่สวยเกินไปหรือไง ฮ่าๆ"

"บ้าหรอ >//////<"

"เอาน่า ต่อไปนี้พี่คงต้องคุมเข้มเดินตามทุกฝีก้าวแล้วล่ะมั้ง"

"ตลกน่ะ คิกๆ เราโตๆกันแล้วนะ เรามีลูกหนึ่งคนแล้วนะพี่ยุนโฮ"

"หึๆ มีคนแรก ก็มีคนที่สองได้ ระวังไว้ให้ดีแล้วกัน"

"ว้ายยย ทำไมหมอมันหื่นกันทุกคนเลยหรือไงเนี่ย"

ร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อมือหนาเริ่มล้วงเข้าไปใต้เสื้อตัวบาง

"อืม... ขอตรวจภายในหน่อยสิที่รัก"

แล้วอย่างงี้น้องแจจะรอดได้ไงล่ะฮะ ?

"นี่มันห้อน้ำนะ"

"ที่รักก็อย่าเสียงดังสิครับ"

"บ้า >////////<"

"ที่แคบๆน่ะ เร้าใจดีนะ หึๆ" 

ติดตามตอนต่อไปได้ในวันเสาร์ที่29ค่ะ 

edit @ 23 May 2010 19:53:07 by Ganbattene

edit @ 23 May 2010 19:54:53 by Ganbattene

4 ปีผ่านไป

สวัสดีฮะ คิมแจจุงฮะ ! ฮ๊า ตอนนี้แฃน้องแจเรียนจบแล้วนะฮะทุกคน ก็คณะบริหารอย่างที่บอกไว้

แต่น้องแจจบเร็วหนึ่งปีน่ะฮะ ได้ติวเตอร์ดีก็อย่างงี้ ฮ่าๆ จะใครซะล่ะฮะ คิกๆ

ตอนนี้ก็มีร้านขายเบเกอรี่อย่างที่ตั้งใจไว้ พี่ยุนโฮออกเงินให้ทั้งหมดเลย จะว่าไปก็เกรงใจนะฮะ

กิจการที่ร้านไปได้สวยเลย กำลังขยายสาขาที่สามอยู่ฮะ เป็นไงน้องแจเก่งไม๊ฮะ ?

ส่วนคุณหมอหมีนั่นตอนนี้ก็เฉพาะทางพิเศษด้านกระูดูก ก็เลยเข้าโรงพยาบาลแค่สองวันฮะ

ที่เหลือก็ต้องช่วยงานที่บริษัทป๊ากับม๊า แต่ทุกวันน้องแจก็ต้องไปทำงานกับพี่ยุนอยู่ดี

เพราะอย่างงั้นเราเลยตัวติดหนึบกันมากกว่าเดิมอีก ตั้งแต่ตื่นนอนยันเข้านอน น้องแจกับพี่ยุนอยู่ด้วยกันตลอด

น้องแจยังกลัวว่าพี่ยุนโฮจตะเบื่อเลยฮะ อ้อ ! น้องแจลืมบอก คิกๆ ตอนนี้น่ะน้องแจดังใหญ่แล้วนะฮะ

หลังจากถ่ายเอ็มวีนั้นก็มีงานโฆษณางานถ่ายแบบเข้ามาเรื่อยๆ ส่วนงานละครน้องแจไม่อยากเล่นหรอกฮะ

ก็พระเอกไม่ใช่พี่ยุนโฮน่ะ น้องแจไม่เอาหรอก คิกๆ 

แต่ช่วงนี้น่ะน้องแจชอบมีอาการอะไรไม่รู้ไม่ค่อยดีเลยฮะ ทั้งหน้ามืดบ่อยๆ บางที็อาเจียนด้วย

เพิ่งจะเป็นมาได้ประมาณสามอาทิตย์นี้เองน่ะฮะ ไม่กล้าบอกพี่ยุนเลยกลัวเค้าจะเป็นห่วง

แต่ว่าก็กลัวว่ามันจะเป็นแบบคราวที่แล้วจังเลยฮะ สรุปคือต้องบอกสินะ 

"อุ๊บ อ่อก"

ร่างบางที่ดูสโลสเลมากเนื่องจากเมื่อคืนก็ไม่ได้นอนเพราะกิจกรรมสุดโปรดของร่างสูง

แถมยังมีอาการมึนหัวและอาเจียนอีกด้วย

"แจจุง แจจุงอยู่ไหนครับที่รัก"

อ้อลืมบอกไป น้องแจกับพี่ยุนโฮน่ะแต่งานกันเรียบร้อยแล้วนะฮะ คิกๆ

"แจจุงอยู่ไหนครับ"

"อยู่นี่ๆ มีอะไรรึเปล่า"

ร่างบอบบางที่มีใบหน้าซีดเซียวเดินออกมาจากห้องร้ำอย่างหมดแรง

"ก็เห็นหายไปนี่ นึกว่าหายไปไหนอ่ะ TT^TT กลัวนะ"

"กลัวอะไรอีกล่ะ น้องแจอายุ 22 แล้วนะ"

"พี่ก็ 27 แล้ว TT^TT แก่แล้วอ่า ไม่หล่อแล้วด้วยยย"

ร่างสูงที่ห่วงหล่ออย่างกับอะไรดีทำหน้าหงอยไปตามระเบียบ

"อะไร ไม่หล่อที่ไหนล่ะเนี่ย หืม ? ดูซิเนี่ยไม่หล่อแล้วแบบไหนจะหล่อล่ะ"

มือบางลูบไล้ไปตามสันคางคม เรื่อยขึ้นมาถึงริมฝีปากหยักได้รูป

"จูบพี่ก่อนแล้วพี่จะหล่อขึ้น"

"มั่วนิ่มที่สุด อยากให้เค้าจูบก็บอกมาเถอะ"

แล้วร่างบางก็ต้องมุดนู่นมุดนี่หนีร่างสูงที่จะมาจูบซะให้ได้ เห้อ เล่นกันอย่างกับเด็กๆ

.

.

.

.

สามวันต่อมา

"อุ๊บ อ่อก"

ร่างบางที่อาเจียนรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้จองวันนี้เริ่มจะหมดแรง

วันนี้ยุนโฮไปทำงาน ร่างเล็กก็เลยขอบอกว่าไม่สบายอยากจะนอนพัก

นี่ก็ยังเช้าอยู่ร่างสูงเพิ่งจะออกไป

"เฮ้อ แจจุงเอ้ยเป็นอะไรเนี่ยเรา"

คิดทบทวนถึงอาการทั้งหมด ทั้งอาเจียน เหม็นอาหาร และบางทีก็เหม็นพี่ยุนโฮ ....

หรือว่าเราจะท้อง ? หา !?

"นีแจจุงท้องหรอเนี่ย !?"

บังคงพึมพำอยู่กับตวเองอย่างสับสน ก็ช่วงเดือนนี้แจจุงมีอะไรกับพี่ยุนโฮทุกวัน

ไม่ได้สนใจไอ้เจ็ดวันอันตรายนั่นอีกต่อไป เพราะฉะนั้นมันก็เป็นไปได้สูง

> < ' นี่ตัวเค้ากับร่างสูงกำลังจะมีลูกด้วยกันจริงๆใช่ไม๊ใเนี่ย

คิกๆ ต้องเอาไว้เซอร์ไพรส์ แต่ก่อนอื่นต้องตรวจให้แน่ใจน่ะสิ TT^TT แจจุงไม่กล้าไปซื้อหรอกนะฮะ

ไอ้ที่ตรวจครรภ์อะไรนั่น เห้ออออ เอาไงดีๆ

เอ้อ !! จีฮเยไง เอ๊ะไม่สิตอนนี้จีเฮยไปมหาลัย อืม .... คุณพ่อบ้าน

แล้วฝีเท้าเล็กๆก็วิ่งเหยาะๆไปหาคุณพ่อบ้านอย่างร่าเริง

ก่อนจะกระซิบบอกให้คุณพ่อบ้านกระตุกยิ้มขึ้นมาบ้าง

"ครับคุณแจจุง เดี๋ยวผมจะให้คนไปซื้อให้ครับ"

.

.

.

.

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ที่ตรวจครรภ์นับสิบอันที่ร่างบางบอกให้คนไปซื้อมา ...

และผลตรวจก็ประตักอยู่ตรงนีแล้ว ว่า คิม แจจุงคนนี้ .... ท้อง !

ท้องได้เดือนกว่าๆแล้ว ทำไมเค้าถึงไม่รู้ตัวเลยล่ะ

"คิกๆ ลูกม่ะมี๊ มาอยู่กับมี๊ตั้งแต่เมื่อไหร่จ๊ะ ไม่ยอมบอกกันเลย"

นั่งอยูที่ปลายเตียงพร้อมกับที่ตรวจคนนับสิบอันมือขาวๆลูบไล้ที่หน้าท้องแบนราบไปมา

"อ่ะ พี่แจจุงขอโทษค่ะ คือจีฮเย ..."

น้องเล็กของบ้านที่เปิดประตูเข้ามาจะหยิบของในห้องของี่ชายโดยไม่ได้เคาะประตู

เพราะนึกว่าร่างบางนั้นคงจะอยู่ที่อื่น ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นที่ตรวจครรภ์

"พี่แจจุง ...ท้องหรือคะ"

น้องสาวของคนรักที่ตอนนี้ยืนทำตาโตพร้อมกับฉีกยิ้มอย่างอึ้้งๆ เอ่ยถามอย่างดีใจ

"เดือนกว่าๆแล้วจีฮเย คิกๆ"

ร่างบางคนหนึ่งคือร่างบางของหญิงสาววัยแรกรุ่นอีกร่างหนึ่งคือร่างบางของหนุ่มน้อยที่มีทั้งเรือนร่างและ

หน้าตาหวานไม่แพ้หญิงสาว ทั้งสองยืนกอดกันด้วยความดีใจ

"ว้าววววว พี่หมียังไม่รู้ล่ะสิ" 

"อื้ม อย่าเพิ่งบอกนะจีฮเย พี่จะเก็บไว้เซอร์ไพรส์" 

"โหวว นี่ขนาดแค่เดือนนี้เดือนแรกที่มีอะไรกันทุกวัน ยังท้องตั้งแต่เดือนแรก พี่ชายจีฮเยนี่สุดยอดจริงๆ"

"แหมจีฮเย ก็คุณหมีเล่น ...."

ละคำไว้ในฐานที่เข้าใจ แล้วคนสวยทั้งสองก็หัวเราะคิกคักกันอย่างสนุก

.

.

.

"ฮ้า เหนื่อยชะมัดวันนี้ เอกสารอะไรไม่รู้ปวดหัวจริงๆ ที่รักเป็นยังไงบ้างครับ"

ร่างสูงที่เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับรอยยิ้มสดใสที่มอบให้คนรักถอดเสื้อสูทออกให้ร่างบาง

พร้อมกับมือบางๆที่ปลดขยับเน็กไทต์ออกจากคอของร่างสูง

"ก็... ไม่ค่อยดีเลยอ่ะพี่ยุนโฮ คือ... แจจุงอยากคุยอะไรกับพี่ยุนโฮอ่ะ ได้ไม๊"

นี่คือแผน ที่คนสวยร่วมกันคิดกับจีฮเย ร่างบางทำหน้ากังวลใจอย่างเห็นได้ชัด จนร่างสูงต้องตกใจ

"มีอะไรรเปล่าครับ" 

"อื้ม มีสิ เรื่องใหญ่มากด้วย ถ้าไม่คุยตอนนี้เรา.... อาจจะแย่นะ"

"ที่รักหมายความว่าไงครับ หืม ?"

ร่างสูงที่เริ่มกังวลใจกับเรื่องที่ร่างบางกำลังจตะเอ่ยถึงตอนนี้มีสีหน้าคร่ำเครียดอย่างมาก

"เราไปคุยกันสองคนบนห้องเถอะนะ กินอาหารเสร็จแล้วค่อยตามขึ้นมานะ"

นี่แจจุงเป็นอะไรครับ วันนี้ทำหน้าเศร้าๆแปลกๆ แถมหน้ายังซีดๆ

ยัยน้องสาวตัวดีก็มองหน้าผมอย่างกับมีชนักติดลัง  

ผมทำำอะไรผิดล่ะเนี่ย ? ทำงานอย่างเดียว จะว่าไปมีคนอื่นนี่ยิ่งเป็นไปไม่ได้ ก็รักแจจุงจนจะบ้าตายอยู่แล้ว

หรือเพราะผมไม่ค่อยมีเวลาให้ .... อันนี้ก็ไม่น่า เพราะแจจุงพูดเองว่าถึงจะไปทำงานกับผม แต่ยังไง

ก็ไม่เหมือนทำงานเพราะว่าเค้ากับผมอยู่ด้วยกันแค่นี้ก็มีความสุข ถ้าอย่างงั้นอะไรล่ะ ?

"พี่ยุนโฮอิ่มแล้วหรอ"

"อื้ม พี่ขึ้นข้างบนก่อนนะ"

จานอาหารที่ร่างสูงแทบจะไม่ได้แตะ เพราะเป็นห่วงร่างบางว่ามีอะไร ..

.

.

.

"ที่รักครับ อยู่ไหน"

เมื่อเข้ามาในห้องแล้วก็ไม่พบร่างบางที่อยากจะคุยด้วย

"อยู่นี่"

เสียงตะโกนใกลๆจากระเบียง คงจะไปยืนรับลมเหมือนเคยสินะ

"มีอะไรครับ หืม พี่ไม่สบายใจเลยนะ"

"อื้ม มี...."

ร่างสวยที่สวมกอดร่างสูงจากทางด้านหน้า ค่อยๆคลายอ้อมกอดออกช้าๆ

คนตัวสูงที่ตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจ่ออดจะเครียดไม่ได้

"คิกๆ ดูทำหน้าสิ โถ่ หมีน้อยอย่าเครียดสิ

"ก้มีอะไรไม่บอกพี่อ่ะ ?"

"คิกๆ บอกแล้วๆ"

"ว่ามาสิที่รัก"

"คือ .... เราำคงจะมีอะไรกันไม่ได้แล้วล่ะพี่ยุนโฮ"

"ห๊าาาาาาาา !?  ืทำม้ายยยย โอ้วที่รักอย่างแกล้งพี่สิ"

"อื้ม ช่วงสามเดือนแรกนี่ .... ไม่ได้เลย"

"ฮะ หมายคสามว่าไงครับ"

"คิกๆ ก็หมายความว่า ... ตอนนี้มีคุณหมีน้อยอยู่ในท้องแจจุงน่ะสิ"

"ห่ะ ห๊า !?"

ร่างสูงที่แต่เดิมมีดวงตาเรียวหรี่ ตอนนี้กลับเบิกกว้างอย่างไม่้ได้ตั้งใจ

"รับผิดชอบเค้าด้วยนะ เค้าท้องได้เดือนกว่าแล้ว คิกๆ"

"อือหือ จนขนาดนี้่แล้วพี่รับผิดชอบทั้งชีวิตครับที่ร้ัก โ้ว้ววว ดีใจเว้ยยยย"

จากนั้นก็ตะโกนเสียงดังจนลั่นบ้าน อุ้มร่างบอบบางนั่นขึ้นมากอดและหมุนไปมาอย่างดีใจ

"เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปโรงพยาบาลกับพี่นะครับที่รัก ไปฝากครรภ์กัน"

"อื้ม คิกๆ"

"อยากเป็นแพทย์เจ้าของไข้จัง แต่พี่ไม่ใช่หมอสูฯอ่า"

"โถ่เอ๊ย เป็นแพทย์เจ้าของลูกก็ดีอยู่แล้วนี่ คิกๆ"

คนยสวยพูดติดตลกก่อนจะนั่งลงบนรตักของร่างสูง

"อยากได้ลูกชายอ่ะ"

"ลูกอะไรก็ได้ล่ะตอนนี่ พี่อยากได้หมด ฮ่าๆ" 

"เรามีอะไรกันยังไม่ได้หรอกนะ คือ .. คุณหมอเคยบอกแจจุงน่ะว่าสามเดือนแรกมันอันตราย

อาจจะเป็นภัยทั้งกับแจจุงและลูก" 

คนสวยตั้งหน้าตั้งตาอธิบายโดยมีร่างสูงที่ซุกไซร้ไปมาตามซอกคอขาว

"แล้วเมื่อวานที่เราทำกันล่ะ อ๊าำกกกก ไปฝากึครรภ์เดี๋ยวนี้เลยดีกว่า"

"เว่อร์ไปแล้ว พรุ่งนี้ก็ได้ โ่ถ่"

"ง่า พรุ่งนี้ก็ไดครับม่ะมี็๊ คิกๆ"

"อื้ม จะเป็นป่ะป๊าแล้วนะ ฮ่าๆ"

"พี่รักแจจุงจัง รักลูกเราด้วย วู้ววววว"

"อื้ม แจจุงก็รักพี่ยุนฮน๊า คิกๆ"

"ไม่น่าเชื่อเนอะ จากพี่ที่ขี้หลีหน้าม่อฟันไม่เลือก เอ้ย ไม่ใช่ คือแบบ เจ้าชู้ขนาดนั้น โมโหร้ายชอใช้กำลัง

จะเปลี่ยนมาเป็นแบบนี้ได้ มันอแปลกนะ ตั้งแต่พี่เจอแจจุงพี่ก็ไม่คิดจะโมโห ไม่สิ คำว่าโมโหไม่มีอยู่ในหัว

พี่ทั้งรักทั้งหลงจนจะบ้าตายอยู่แล้วน่ะรู้ไม๊ครับ"

ใบหน้าคมเกยอยู่ที่ใหล่มนพลางพูดไปด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆ

"คิกๆ คุณหมอหมีขี้หลี แจจุงน่ะโชคดีแค่ไหนแล้ว เกิดมาก็ไม่มีอะไร พี่ยุนโฮก็รักแจจุงขนาดน้

ชีวิตแจจุงมันเปลี่ยนไปเลยตั้งแต่เราเจอกันน่ะ รู้้ไม๊"

"พี่สัญญานะครับ ตลอดชีวิตนี้ของพี่ พี่จะรักและดูแลแจจุงจนสุดความสามารถ ไม่ว่าจะอะไรก็ตาม"

"อื้ม รักนะ รักรักรักรักรัก รักมากๆเลย"

"พูดแบบนี้ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงจะไม่ีอดแล้วล่ะ หึๆ"

พูดไปก็ทำหน้าหื่นไป

"โอ๊ะ พี่ยุนโฮ คือ ... อะไรมัน ใ.. แข็งๆอ่ะ ตรงนี้น่ะ"

คนสวยที่นั่งอยู่บนรตักของร่างสูงก็คลำหาของแข็งที่ว่านั่นฃ

"นี่นั่งอยู่ตั้งนานน่ะไม่รู้สึกจริงๆหรอ"

"เอ่อ อะไรอ่ะ"

ด้วยความที่ไร้เดียงสา ... มาก ก็เลยถามออกไปอย่างไม่ได้อยากจะได้ยินคำตอบ

"ก็จะอะไรล่ะครับที่รัก หึๆ"

"อ๊ากกก อย่าน๊า แจจุงท้องอยู่ ช่วยด้วยยยยจีฮเย ช่วยพี่ด้วยยยยยย"

แล้วร่างบางก็หายวับไปทันที ...

ถึงแม้ผมจะิอยากขนาดไหนก็ต้องทนให้ได้อยู่ดี เพื่อลูก เพื่อแจจุง

โฮกกกก โถ่ ชอง ยุนโฮเดอะเซคเคนด์ จะเหี่ยวตายไม๊เนี่ย ???

เป็นไงครับ ความรักแบบหมีๆของผม

ถึงบางทีผมจะงี่เง่ากับแจจุงบ้าง แต่ผมก็พยายามอย่างที่สุดแล้วที่จะดูและเค้า

ผมรักเค้า อยากจะอยู่กับเึค้าตลอดไป ผม..  มีหัวใจไว้เพื่อเป็นของเค้าครับ

จนถึงตอนนี้ เรื่องทุกอย่างก็จบลงอย่างมีความสุข

ชีวิตนี้ของชองยุนโฮ มันคุ้มค่าแล้วจริงๆ

ขอบคุณครับ 

ติดตามสเปเชี่ยลได้ในวันเสาร์ที่ 22 ค่ะ 

edit @ 16 May 2010 21:15:40 by Ganbattene

เวลาผ่านไปหนึ่งอาทิตย์แล้วครับหลังจากที่ผมกับแจจุงมาเทียวที่นิวยอร์กนี้

ผมพาแจจุงไปสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมต่างๆมากมาย เจ้าตัวเล็กชอบมากเลยล่ะครับ

ส่วนตอนนี้ยัยสวยของผมน่ะนอนหลับปุ่ยอยู่นี่แหละคีับ หลังจากกิจกรรมสุดโปรดของผม !!! ฮ่าๆ

"ฮึก ฮืออออ อย่า ฮึก อย่าทิ้งแจจุง ฮืออออ พี่ยุนโฮแจจุงขอโทษ ฮึก"

อ้าวเฮ้ย เมื่อกี๊ยังนอนอยู่ดีๆตอนนี้ละเมอร้องให้ ? เป็นอะไรครับเนี่ย

แม้ดวงตากลมโตนั่นจะปิดสนิด แต่น้ำใสๆ็ใหลออกมาจากใต้เปลือกตาที่อยู่ไม่นิ่งนั่น

ปากกลมๆก็พร่ำเพ้อถึงชื่อคนรักไม่หยุด ร้องขอราวกับว่าเค้าจะทิ้งตัวเองไปไหน

"แจจุง แจจุงครับ พี่อยู่นี่ไงแจจุง !"

ร่างสูงจับตัวคนตัวเล็กที่นอนร้องให้เขย่าเบาๆเพื่อให้ตื่น

"แจจุงครับ พี่อยู่นี่นะ ไม่ได้ไปไหน พี่รักแจจุงนะครับอย่าร้องให้นะ"

"ฮึก ฝันร้าย ฮือออ ฝันว่าพี่ยุนโฮจะทิ้งแจจุงอ่ะ ฮึก"

"โอ๋ จะทิ้งไปไหนได้ล่ะครับบอบบางแบบนี้น่ะ หืม ? รักจะตายอยู่แล้ว"

คนตัวใหญ่ลูบเบาๆที่ศีษะกลมๆนั่นอย่างรักใคร ให้ตายเถอะใครจะไปทิ้งลงน่ารักแบบนี้

เวลาที่แจจุงร้องให้ผมจะขาดใจให้ได้ นางฟ้าเหมาะกับรอยยิ้มมากกว่าตั้งเยอะ

"ไม่มีอะไรนะครับ ก็แค่ฝันร้าย พี่บอกแล้วไงว่าไม่มีวันทิ้งแจจุงหรอก"

"อื้ม น้องแจรักพี่ยุนโฮนะ"

ท่าทีที่ดูเหมือนจะสงบลงบ้างแล้วก็ทำให้ร่างสูงเบาใจขึ้น

อย่างน้อยคนสวยของผมก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก

"ห้ามฝันร้ายอีกนะรู้ไม๊ครับ"

"ใครจะไปห้ามได้เล่า ฝันนะ"

"ฮ่าๆ ไม่รู้ล่ะถ้าฝันร้ายอีกพ่จะจับปล้ำ"

พูดไม่พูดเปล่ามือหนาไล้ไปตามใหล่มนเรื่อยลงมาถึงเนินอกอวบอิ่ม

"ทะลึ่ง ! ไปๆลยจะอาบน้ำ"

คนสวยของผมรีบลุกขึ้นจากเตียงทั้งๆที่ใส่เสื้อนอนของผม เสื้อที่สั้นอยู่แค่ระดับต้นขาตอนนี้เลิกขึ้นมาแทบ

จะเห็นสะโพกงอนๆนั่นอยู่แล้ว ให้ตายสิ

"ไปด้วยจ้ะที่รัก หึๆ"

"หังเราะน่ากลัวชะมัด เอ้า มองอยู่นั่นแหละ"

เหมือนจะเริ่มรู้ตัวว่าโดนสายตาหื่นๆจ้องอยู่ก็เลยรีบดึงเสื้อตัวโคร่งให้ยืดลงมาปิดทีต้นขาเช่นเดิม

"นี่พี่ยุนโฮ เรื่องทีจะถ่ายอะไรน่านอ่ะไม่รีบกลับไปหรอกหรอ"

คนสวยของผมรู้เรื่องหมดแลว และก็ไม่ได้ว่าอะไร

แถมบอกว่าสมัยก่อนน่ะเคยมีคนมาติดต่อให้ไปเล่นโฆษ๊ณาด้วย เอาเข้าไป

"ก็ไม่ต้องงหรอก กลับไปค่อยคุยน่ะ"

"อืม ยังอยากอยู่ต่ออ่ะ TT^TT"

"ยังไงอาทิตย์หน้าก็ต้องกลับอยู่ดีครับที่รัก แจจุงจะเปิดเทอมแล้วนะ "

"ต้องกลับไปหัวหมุนเหมือนเดิม เห้อ"

"เอาน่า สู้ๆครับ  ^ ^"

------20%--------- มันร้อนมากไม่ไหวแล้ว

.

.

.

.

จำได้กันไม๊ครับที่ผมบอกว่าพาแจจุงไปตามสถานที่ยอดนิยมต่างๆแล้วน่ะ

แต่ว่า ยังมีอีกที่นึงที่ยังไม่ไ้พาเจ้าตัวเล็กไป ผมน่ะกะจะเก็บเอาไว้จะพาไปก่อนกลับน่ะครับ

มันก็คือ..... Brooklyn Bridge น่ะครับ สวยมากกก ! เอาน่า เอาเป็นว่าผมชอบละกัน ฮ่าๆ

และนี่ก็ใกล้กำหนดกลับเขาไปทุกที เพราะเราเหลือเวลาอีกแค่สองวัน คือวันนี้ และพรุ่งนี้กลับไฟลท์กลางคืน

"ย่าห์ !!!! มันจะมากไปแล้่วพี่ยุนโฮ นี่แน่ะๆๆๆ นี่แน่ะๆ"

คนสวยกับผมน่ะตอนนี้เล่นเกมส์กันอยู่ครับ อย่าตกใจไม่ใช่เลิกกมส์อะไรเทือกนั้นนะ ฮ่าๆ

ก็แค่เกม Wii ธรรมด๊าธรรมดาครับ หึๆ

"โธ่ แจจุงครับอย่าบ้าพลังพี่กลัวววว"

เราเล่นเกมส์เทนนิสกันมาจสองชั่วโมงแล้ว แต่เ็ด็กน้อยก็ไม่เหนื่อยสักที หวดเอาๆ ผมแขนจะหักแล้ว 

"ก็พี่ยุนโฮจะนำอ้ะ ฟึ่บ !"

หันมายิ้มให้บางๆหนึ่งทีก่อนจะมุ่งมั่นกับเกมส์ต่อไป ฮู้ววว

"โอเคๆพี่ยอมแล้ว TT^TT"

หลังจากเกมสฟ์นั้นจบคุณเธอก็อารมณ์ดีเป็นพิเศษ เด็กอะไรติดเกมส์ชะมัด พอลุกจากเกมส์ปุ๊บ

ก็เปิดคอมปั๊บ ! วัยรุ่นก็แบบนี้ใช่ไม๊ครับ ? เห้อ ชอง ยุนโฮรักเด็กกกกก !

"โหๆ ดูสิมีรูปเราที่นิวยอร์กด้วยอ่ะ ว้าว"

"เห ตจริงด้วยอ่ะ หึ ทำไมมีรูปแจจุงเยอะจังอ่า"

ใบหน้าคมคายยู่ลงเล็กน้อย สาเหตุไม่ใช่ที่น้อยใจหรอกว่ามีรูปตัวเองน้อย ต่มันหวงภรยา !

"โถ่ ก็นี่ไงๆรูปพี่ยุนโฮก็บานเบียง"

"พี่หวงอ่ะ ใครๆก็รักแจจุงกันหมดเลย"

"แล้วพี่ยุนโฮรักมากกว่าคนอื่นรึเปล่าล่ะ"

ดวงหน้าหวานเศร้าลงเล็กน้อยพร้อมกับทำปากยื่นออกมา

"ไม่รักแจจุงแล้วจะไปรักใครล่ะครับ หืม ? ทำหน้าแบบนี้เดี๋ยวปั๊ดจับปล้ำ"

"อย่าน้า กลัวแล้วๆ คิกๆ"

แกล้งเบี่ยงหน้าหลบร่างสู๔งที่เอาปากหยักมาหวังจะประกบจูบกับปากอวบอิ่มให้ได้

"นี่ รู้ไม๊ พี่น่ะชอบปากแจจุงตรงไหน"

"ตรงไหนหรอ o_O"

คนสวยทำตาโตอย่างสงสัย เรียกให้หัวใจของชายหนุ่มร่างสู๔งเต้นไม่เป็นจังหวะเลย

"ตรงที่ปากบนมันดูบวมๆน่ะ เซ็กซี่ชะมัด ปากบนแจจุงน่ะมันจะดูไม่ค่อยมีรอยหยักดูอวบอิ่ม

ส่วนปากล่างจะมีสีแดงๆกว่า อ๊า พูดแล้วอยากจูบ"

ร่างสูงที่พูดไปก็เพ่งพินิจมองปากอวบอิ่มนั่นไป อืม.... จะว่าไปก็จริงแฮะ

"หรอ คิกๆ ปากบนแจจุงไม่ค่อยมีหยักหรอ"

"ปากตัวเองแท้ๆยงม่รู้เลยหรอเนี่ย"

ร่างสูงพูดไปก็อมยิ้มไปกับความน่ารักของคนตัวเล็ก

"แล้วพี่ยุนโฮล่ะ นี่ปากแจจุงนะมาแอบดูตั้งแต่เมื่อไหร่"

"ก็ตลอดเวลานั่นแหละ ตาโตๆ แก้มขาวๆ ปากแดงๆแบบนั้น พี่ละสายตาออกมาไม่ได้เลยจริงๆนะ"

ร่างสูงโอบกอดร่างเล็กที่นั่งอยู่บนเก้าอี้จากทางด้านหลัง จมูกคมซุกไซร้ลงทีแก้มขาวนวลเนียนอย่างรักใคร่

"คิกๆ มันจั๊กจี้นะ คิกๆ แล้วพี่ยุนโฮรู้รึเปล่าว่าเวลาตัวเองหลับแล้วจะอ้าปากบ๋อแบบนี้"

พูดจบก็หันหน้ามาเผชิญหน้ากับร่างสูงพร้อมกับอ้าปากแล้วหลับตาให้ดู

"แน่ะ เด็กที่ไหนมาแอบดูพี่นอนหลับล่ะ"

"คิกๆ ก็ตอนหลับน่ะน่ารักชะมัด ขนตา็ก็ยาว เหมือนเด็กชายยุนโฮตัวน้อยๆเลย"

"ชอบใช่ไม๊ล่ะ"

"เปล่า รักต่างหาก"

พูจบก็โดนร่างสูงประกบปากจูบไปหนึ่งที ก็น่ารักขนาดนี้ใครจะทนไหว ?

.

.

.

.

วันกลับ

"มือคุณหมอหมีนี่ใหญ่ปิดหน้าแจจุงทั้งหน้าแล้วน๊า คิกๆ"

คนสวยของผมโดนมือผมปิดตาอยู่ เพราะตอนนี้ผมพาแจจุงม่าที่ Brooklyn Bridge ไงครับ

"หนาวจังเลย ที่ไหนน๊า"

ถามออกไปอย่างสงสัย อย่างแรกที่นี่ไม่ใช่ในร่มแน่ๆเพราะว่าอากาศหนาวและมีลมเย็นๆอย่างกับอยู่ใกล้ๆแม่น้ำ

อย่างที่สองเนี่ย คือพี่ยุนฮขับรถพามามันน่าจะเป็นที่ที่น่าสนใจไม่น้อย

"ที่นี่คือ Brooklyn Bridge ครับ"

พูดพร้อมกับเปิดมืออกจากดวงตากลมโตคู่สวย

ภาพเบื้องหน้าคือ ตัวเมืองนิวยอร์คที่มีตึกสูงระฟ้าประปรายเต็มไปหมด

แสงไฟจากยอดตึกยาทค่ำคืนช่างสวยงามราวกับอัญมณีหลากสีที่ประดับอยู่ท่ามกลางตึกสูง

แสงสะท้อนจากแม่น้ำยิ่งทำให้ภาพตรงหน้มาทวีความงดงาม

"ชอบไม๊ครับ"

"อื้ม ชอบจังเลย ที่นี่โรแมนติคจังเลยเนอะ ดูสิเงียบไม่มีคนเลย"

"ความจริงก็มีหรอกนะ แต่ว่าวันนี้ดึกแล้วเลยไม่มีคนใช้น่ะครับ พี่ชอบที่นี่มากๆเลยรู้ไม๊

ตอนที่พี่มากครั้งแรกพี่คิดว่าที่นี่ให้บรรยากาศที่ว้าเหว่ เหมือนกับว่าเราอยู่ที่นี่นคนเดียวและไม่มีใครสนใจ

เพราะเมื่อเทียบตัวเรากับตึกพวกนั้นแล้วมันช่างต่างกันลิบลับ"

"...."

"แต่พอครั้งที่สองพี่กลับคิดว่าถ้าพี่มีคนรักซักคนที่พี่อยากจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยตลอดไป

พี่จะไปสนใจอะไรกับตึกพวกนั้นล่ะ ตราบใดที่พี่ยังมีเค้าอยู่กับพี่ ตราบใดที่เค้ายังยืนอยู่เคียงข้างพี่

ตึกวพกนั้นก็ไม่ต่างอะไรจากส่วนเกิน เพราะว่าคนที่พี่รักจะเตืิมเต็มให้พี่เสมอ"

"......." 

"และวันนี้พี่ก็พาคนที่พี่รักและอยากตจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยตลอดไปมาด้วยแล้ว มาให้เค้าได้เห็นว่า

ถึงแม้ตึกพวกนี้มันจะทั้งสูงใหญ่ ถึงแม้ผู้คนบนตุึกเหล่านั้นจะไม่มีใครสนใจเราที่ยืนอยู่ตอนนี้

แต่มันก็ไม่เห็นสำคัญอะไรเท่ากับคนที่พี่กอดอยู่ตอนนี้ จะอยู่เคียงข้างพี่ตลอดไป"

คนตัวโตโอบกอดร่างบางจากด้านหลังอย่างแสนรัก ใบหน้าคมคายเกยอยู่ที่ใหล่มนที่สั่นระริก

หากแต่ไม่ใช่เพราะความหนาว แต่เป็นการหลั่งน้ำตาอย่างมีความสุข

"อย่าร้องสิ หื้ม ? ซึ้งขนาดนั้นเลยหรือไง"

"อื้ม ซึ้งมากเลย ฮึก ทำไมถึงได้รักแจจุงขนาดนี้นะ ฮึก แจจุงน่ะ ไม่เคยคิดเลยนะ

ว่าเราจะคบกันได้นานขนาดนี้ แต่ตอนที่แจจุงตัดสินใจคบกับพี่ยุนโฮน่ะ ในใจก็คิดว่า ถ้าอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด

แจจุงจะทำหน้าที่แฟนที่ดีที่สุด

แจจุงไม่ใช่คนที่มีตระกูลร่ำรวยไม่ได้มีพ่อแม่อย่างเด็กคนอื่นๆ แจจุงที่ถูกเลี้ยงดูมาด้วยความรัก

แต่ปราศจากเวลา แจุงไม่เคยมีใครที่รักและทุ่มเทให้มากมายขนาดนี้ จนบ้างครั้งแจจุงยังคิดเลย

ว่านี่เราฝันไปรึเปล่า แต่มันก็ไม่ใช่ความฝัน เพราะทุกครั้งที่มองไปพี่ยุนโฮกุมมือแจจุงอยู่เสมอ 

จนมาถึงตอนนี้ถึงแม้เราจะทะเลาะกันบ้างแต่ว่าเราก็เข้าใจกันในที่สุด

ไม่เคยมีเรื่องไหนเลยและไม่เคยมีวันไหนเลยหรือแม้แต่วินาที่ไหนเลยนะที่แจจุงจะไม่รักพี่ยุนโฮ

ถึงแจจุงจะไม่ใช่เด็กดีเท่าไหร่ พูดอะไรไปแจจุงก็ไม่ค่อยได้คิด บางทีแจจุงติดเพื่อนมากไปจนพี่ยุนโฮน้อยใจ

แต่พี่ยุนโฮก็ไม่เคยห้ามแจจุงเจอเพื่อน พี่ยุนโฮเลือกที่จะไม่พูด ฮึก แจจุง ฮึก ต่อจากนี้ไำป

ถ้าเราจะแต่งงานกันจริงๆล่ะก็แจจุงจะเป็นภรรยาที่ดีที่สุด ฮึก ชีวิตของแจจุงเป็นของพี่ยุนโฮแล้วนะ"

"พี่รักแจจุง .... มากกว่าตัวเองซะอีก พี่ก็จะเป็นสามีที่ดีนะครับ พี่สัญญา และ

ต่อจากนี้ไป ไม่สิ ตั้งแต่พี่พูดว่าพี่รักแจจุง ชีวิตของพี่มันเป็นของแจจุงไปตั้งนานแล้ว"

เรียวลิ้นร้อนๆสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวานฉ่ำ เกี่ยวกระหวัดกันอย่างดูดดื่ม

ไม่ได้เร่าร้อน ไม่ได้เต็มไปด้วยตัณหาราคะ หากแต่มาจากความรัก  ล้วนๆ

ขอสปอยตอนหน้านิดนึง

ตอนหน้าคือตอนจบนะคะ มีเซอร์ไพรส์เล็กน้อย แล้วก็

เรื่องนี้มี Specialค่ะ แ่ต่ไรท์เตอร์เปิดเทอมคงจะอัพให้ได้อาทิตย์ละครั้ง ขอทษจริงๆนะคะ

แต่ยังไงเรื่องนี้จะจบก่อนเปิดเทอมแน่นอน ส่วนสเปเชี่ยลก็รอเสาร์หน้านะจ๊ะ จะไปนั่งคิดนอนคิดเลย ฮ่าๆ 

edit @ 15 May 2010 22:15:11 by Ganbattene

edit @ 15 May 2010 22:21:33 by Ganbattene

edit @ 15 May 2010 22:23:57 by Ganbattene