Cassiopeia and TVXQ

 วัน เสาร์ก่อนที่ยุนโฮจะนัดแจจุง  11.00  ณ คอนโดแจจุง 

แสงแดดยามที่เช้าลอดผ่านผ้าม่านสีสวยเข้ามาในคอนโดสุดหรู

ของร่างสวยที่นอนอยู่บนเตียง 'คิม แจจุง'   

คิ้วสวยที่ขมวดเข้าหากันบ่งบอกถึง ความรำคาญจากแสงแดดที่รบกวน  

ร่างเล็กดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมหัวเอาไว้จนมิดเพื่อหลบหลีกจากแสงแดด

'นอนนารึลวอนเฮ นอนเนเกปาจยอ..' เสียงโทรศัพท์เครื่องสวยร้องขึ้นเป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ของวันนี้

'โทรมาอีกแล้ว คนจะนอน' ถึงจะคิดแบบนั้น แต่ร่างเล็กกลับอมยิ้มอยู่นาน ปล่อยให้โทรศัพท์ดังขึ้นอีก

'รับแล้วๆ น่า ง่วงเข้าใจไม๊' คิดได้ดังนี้ร่างเล็กก็กระเด้งตัวขึ้นมา ควานหาโทรศัพท์

"ฮัลโหล แจจุง กว่าจะรับ พี่โทรมารอบที่สามร้อยแล้วมั้ง ทำอะไร อยู่ที่ไหน ทำไมไม่รับโทรศัพท์พี่รับ"

"ก็ใครล่ะ เมื่อคืนชวนคุยจนดึก น้องแจง่วงนอน" ร่างเล็กพูดด้วยน้ำเสียงงัวเงีย แต่ริมฝีปากสวย

ก็ยิ้มอย่างมีความุข ที่ได้ยินเสียงร่างสูง

"ก็แค่รับแล้วบอกพี่ว่า 'แจจุงง่วง จะนอน ' แค่นี้ไม่ได้รึไง พี่เป็นห่วงนะครับ" น้ำเสียงกังวลของร่างสูง

ถึงกับทำให้ร่างเล็กชะงัก อะไรกัน ก็คแ่ไม่รับโทรศัพท์ ทำไมต้องเป็นห่วงด้วย

"ก็แค่ไม่รับโทรศัพท์เอง คุณหมอหมีอ่ะ บ่นเป็นตาแก่เลย แจจุงก็รับแล้วนี่ไง"

"อืมๆๆ พี่น่ารำคาญใช่ไม๊ งั้นแค่นี้นะไม่คุยด้วยแล้ว" ร่างสูงทำเสียงเง้างอน ยิ่งทำให้ร่างเล็กตกใจกับคำพูด

ของร่างสูง ทำไมอ่ะ แค่นี้จะวางสายเลยหรอ

"โถ่ หมีน้อย อย่างอนน้องแจน๊า น้องแจขอโทษทีหลังจะรับนะๆๆๆ อย่าเพิ่งวางสิ"

"กลัวพี่จะงอนจริงๆหรอ"

"เปล๊า ก็แค่กลัวคนบางคนจะทำหน้าเป็นหมีอดกินน้ำผึ้งใส่คนไข้เท่านั้นเอง"

"แน่ใจ๊ ? ฮ่าๆ แจจุงอ่า พี่อยากเจอแจจุงจังเลย พี่ไปหาได้ไม๊ นะๆๆๆ"

 "ไม่เอา ไม่ให้มา ก็บอกว่าจะไปทานข้าวด้วยกันวันจันทร์ไม่ใช่หรอ เรารู้จักกันแค่ไม่ถึงอาทิตย์

แจจุงจะให้หมีน้อยมาบ้านได้ยังไง"

"กลัวพี่จำทำอะไรแจจุงหรอ"

"บ้า ! .. ทะลึ่ง"

"อะไรอ่ะ ก็แค่ถามว่ากลัวพี่จะทำอะไรแจจุงหรอ พี่ยังไม่ได้บอกเลย่าจะทำอะไรแจจุง"

"ทะลึ่ง วันๆคิดแต่เรื่องแบบนี้ใช่ไม๊"

"ใช่ แต่คิดถึงเรื่องแบบนี้กับแจจุงเท่านั้นนะ"

"ชีวิตแจจุงไม่ปลดภัยแล้วแหละ"

 "ปลอดภัยสิมีพี่อยู่ทั้งคน"

"ก็เพราะมีหมีน้อยเนี่ยแหละ แจจุงถึงไม่ปลอดภัย หึ ! ไอ้หมีหื่น ไอ้หมีลามก"

"แล้วแจจุงจะรักคนลามกอย่างพี่หมดหัวใจเลย คอยดูสิ อุวะฮ่าๆๆๆ"

"หัวเราะน่ากลัวจริงๆ ... วันนี้ไปทำงานรึเปล่า"

"ไม่ไปครับ คิดถึงแจจุง ไม่เป็นอันจำทำอะไรแล้ว"

"เว่อร์ๆๆ ไม่เชื่อ หึ ข้างๆ มีผู้หญิงอยู่ด้วยรึเปล่าก็ไม่รู้"

"เอ๊ะๆ มีรึเปล่าล่ะเนี่ย เมื่อคืนยังอยู่เลย สงสัยกลับไปแล้วมั้ง"

"ฮึ ไหนบอกเลิกได้ๆ อย่างงี้เนี่ยนะจะให้แแจจุงยอมคบด้วย เชอะ"

"อะไรอ่า พี่ก็แค่ล้อเล่น มีซะที่ไหนล่ะ พี่จะมองใครได้อีกล่ะครับ พี่ตาบอดแล้วนะรู้ไม๊"

"ฮ๊า !? อะไรหมีน้อย อย่าล้อเล่นแบบนี้สิ"

"ก็ความรักทำให้คนตาบอด พี่ตกหลุมรักแจจุงเขาเต็มๆ พี่ก็ต้องตบอดสิครับ"

"บ้า -////- ! ไม่ต้องมาทำเป็นพูดเลย พูดอยู่ได้ ไม่เห็นจะทำอะไรให้เห็น"

"จะให้ทำด้วยรึเปล่าล่ะ"

"ทะลึ่ง !"

"แจจุงครับ พี่จะรอนะวันจันทร์ มาเร็วๆนะครับ"

"อื้ม แล้วแจจุงจะรีบไปนะ อีกแค่สองวันเอง ทำอย่างกับสองปี"

"แล้วแจจุงไม่คิดถึงพี่หรอ"

"ไม่ !"

"เห้อ สิ่งที่พี่ทำไปสุดท้ายก็เปล่าประโยชน์ พี่โกรธแล้ว"

"ดีโกรธไปเลย แจจุงไม่สนหรอก"

"แน่นะ"

"นะ.. นะแน่สิ"

"หึ ดี งั้นแค่นี้นะครับ "

"เดี๋ยว ! หมีน้อยอ่ะ อย่างอนสิ ขี้งอนจังเลย เป็นผู้หญิงหรือไงเนี่ย"

"หึไม่ต้องมาทำตลก พี่นะผู้ชายทั้งแท่ง ไม่คิดถึงพี่แล้วมาสนใจทำไม พี่จะงอนก็เรื่องของพี่สิ"

"อ้าว อะไรอ่ะ หมีน้อยยยยยย ดีกันๆ นะ น๊าา ดีกัน อย่างอนแจจุงเลย น๊าา"

"ไม่"

"โถ่หมีน้อยอ่ะ แจจุงจะไม่คิดถึงได้ไง แจจุงนั่งรอโทรศัพท์หมีน้อยทั้งวันเลยนะเมื่อวาน หมีน้อยกว่าจะโทร

มาตั้งดึก แต่แจจุงก็นั่งรอนะ หมีน้อยอ่ะ อย่าโกรธสินะๆ"

"คิกๆ นั่งรอโทรศัพท์พี่จริงๆหรอครับ"

"-///- เอ่อ..."

"ฮ่าๆ มีความสุขจังเลย เด็กน้อยท่าทางจะหลงรักพี่แล้วแหละ"

"ใครบอก"

"พี่นี่ไงบอก"

"มั่วนิ่มที่สุดเลย คนเค้าอุตส่าห์ง้อแท้ๆ พูดความจริงก็โดนล้อ โกหกก็งอน จะเอายังไงฮะ"

"เอ๋... จะเอายังไงหรอ จะเอาแจจุงได้ไม๊อ่ะ"

"ทะลึ่ง ไม่ต้องมาพูดเลย"

"นั่งรอโทรศัพท์พี่จริงรึเปล่าครับ หืม ?"

"เอ่อ.. "

"โกหกตกนรกนะ"

"จะ ..จะจริงสิ"

"วะฮะฮ่าๆๆๆ"

"หัวเราะอะไรไม่รู้ นิสัยไม่ดี แจจุงจะไปอาบน้ำแล้ว ยังไม่ได้กินข้าวเลย "

"รีบกินนะ เดี๋ยวเป็นโรคกระเพาะ กินยาด้วย... ว่าแต่ ว้าวว พี่อยากเห็นแจจุงอาบน้ำจัง"

"ทะลึ่งไปแล้วหมีน้อย พอเลยๆ แค่นี้นะ"

"ครับ บ๊ายบายนะ เดี๋ยวพี่โทรไปใหม่ ไม่ต้องนั่งรอนะ พี่จะโทรจริงๆ"

"หึ พูดแบบนี้ ถ้าอีก 1 ชั่วโมงไม่โทรมาวันจันทร์ไม่ต้องเจอกัน"

"ไม่วางแล้วได้ไม๊"

"ไม่ได้ จะอาบน้ำ"

"พี่จะซื้อโทรศัพท์กันน้ำให้แจจุง"

"บ้า !"

"แค่นี้ก็ได้ คิดถึงนะครับ"

 ร่างสูงกดวางโทรศัพท์แล้วก็นั่งยิ้มอยู่คนเดียว

เด็กอะไร น่ารักชะมัด นี่เราเพิ่งรู้จักกันแค่อาทิตย์เดียวก็จริง แต่ว่าทำไม

ผมถึงรู้สึกชอบแจจุงขนาดนี้นะ ปกติ แค่หนึ่งวันเค้าก็ยอมผมแล้วทั้งนั้น

นี่ใจแข็งชะมัด ชอบจัง แบบนี้ ฮ่าๆ น่ารักจริงๆเลยเด็กน้อย

ผมก็มั่นใจนะ ว่าแจจุงรู้สึกแบบเดียวกับผม ...

ถ้ามันเป็นไปได้ ถ้ามันจะเกิดขึเนจริงๆ

ชีวิตนี้ ของ ชอง ยุนโฮ กำลังจะสมบูรณ์แบบ

การที่จะได้มีแจจุง มาอยู่ข้างๆ ทำให้ตัวผมเองเปลี่ยนไปเยอะ

ผมไม่เที่ยวกลางคืนแล้ว ครับ เพื่อนๆของผมก็หาว่า ไอ้นี่ไม่ใช่ ยุนโฮ

แต่ผมบอกว่า เมื่อมึงเจอรักแท้ แล้วมึงจะเข้าใจกู แล้วมันก็โห่ฮิ้ว กันอย่างกับลิง

ผมบอกลากิ๊ก.. ที่จริงก็ไม่ใช่หรอกนะครับ ต้องใช้คำว่า คู่นอน ถึงจะถูกต้อง

ผมบอกลาพวกเธอเหล่านั้นไปหมดแล้วแหละครับ พวกเธอเหล่านั้นก็ต้องการแค่ความ

'ฉาบฉวย' เหมือนที่ผมต้องการ ในตอนนั้น

และตอนนี้ ชีวิตของ ชอง ยุนโฮ กำลังจะมอบให้คิม แจจุง คนเดียว เท่านั้นครับ !  

edit @ 7 Apr 2010 16:32:12 by Ganbattene