Cassiopeia and TVXQ

คอนโด

อ่า ผมกลับมาแล้วครับ ! เมื่อคืนโทรหาจีฮเย ยัยน้องสาวบอกว่าแจจุงร้องให้ใหญ่เลยครับ

เห้อ งี้แหละนะเค้ายังเด็ก ไม่ใช่ว่าผมไม่รู้สึกอะไรนะ แต่ว่าผมน่ะโตแล้วครับ !

"ฮ้าวว ง่วงจัง อ้าวจีฮเยตื่นแล้วหรอ"

ผมถามออกไปเพราะว่าปกติจีฮเยจะไม่ค่อยตื่นเช้านะ

"อ๋อ เอ่อ พอดีจีฮเยรู้ว่าพี่ยุนโฮจะกลับแล้วก็เลยออกมา เข้าไปหาพี่แจจุงสิยังหลับอยู่เลย" 

น้องผมพูดไปหลับตาไป รู้ดีอะไรอย่างงี้ว่าจะโดนพี่ชายอย่างผมไล่ออกมา ฮ่าๆๆ ไม่ได้หรอกครับ

เกิดผมกุ๊กกิ๊กกอดเกิดกับแจจุงให้จีฮเยเห็นมันจะเป็นภาพที่ไม่ดีกับเยาวชน ฮ่าๆ

แต่จะว่าไป จีฮเยเด็กกว่าแจจุงแค่ปีเดียวเองนี่หว่า โอ๊ย ไม่ได้ๆ ยิ่งอยู่บนเตียงด้วยแล้ว ฮ่าๆ

"หวา ดูสิ สวยชะมัดขนาดนอนนะเนี่ย คิดถึงจังเลยแฮะ" 

ดูสิครับแฟนผม ขนาดนอนยังสวยซะขนาดนี้เลยอ่ะ อ๊าก ไม่ไหวๆ

แจจุงเขยิบตัวเข้ามาหาผมด้วยแหละครับ อ่า กอดด้วย แต่นี่หลับตาอยู่นะเนี่ย

"แจจุงครับพี่กลับมาแล้วนะ"

"...."

อ่า ปลุกยากเหมือนเดิมนี่แจจุงของแท้เลย นี่มันก็ 7 โมงกว่าแล้ว ได้ข่าวว่าคุณเธอเรียน 8 โมงนะครับ

"แจจุงครับตื่นเถอะนะ นี่มัน7โมงกว่าแล้ว เดี๋ยวสายนะครับ"

กลิ้งไปกลิ้งมาม้วนผ้าห่มไปด้วย เหมือนก้อนอะไรกลมๆกลิ้งอยู่บนที่นอนเลยล่ะครับ

"แจจุงๆ ตื่นนะครับ"

"งืมมม ง่วงอย่าเพิ่งเรียกสิฮะ"

"แจจุงไม่อยากลืมตามาเห็นพี่ยุนโฮสุดหล่อหรอครับ"

วิธีนี้ได้ผลแฮะ หยุดกลิ้งแล้วแหละครับ ว้าว ตาสวยๆคู่นั้นค่อยๆลืมขึ้นแล้ว

"พี่ยุนโฮ o_O กลับมาแล้วหรอ เย่ๆๆ ดีใจจังเล้ย"

เข้ามากอดผมใหญ่เลยครับ หอมแก้มด้วย น่ารักแต่เช้าเลยอ่ะ

"อื้ม คิดถึงแจจุงจังเลยครับ >3<" 

"หวา อย่าเข้ามาน๊า น่ากลัวจริงๆเลย"

ผมไล่จูบแจจุงไปทั่วห้องเลยครับ ตัวเล็กของผมก็วิ่งไปวิ่งมา นี่ถ้าจีฮเยเห็นต้องบอกว่าไม่เหลือคราบ

เด็กน้อยขี้แยเมื่อคืนนี้แน่ๆเลยครับ 

แล้วเด็กน้อยของผมก็หายตัวเข้าไปในห้องน้ำแล้วครับ อืม...ไปเตรียมชุดให้แจจุงดีกว่า

เอ๊ะ....ชุดไหนดีน๊า เสื้อสีขาวตัวนี้ก็สวยนะ อ๋อๆ เสื้อตัวเมื่อวานที่ซื้อให้ไง อยูไหนนะ อ้า เจอแล้วครับ

เสื้อสีชมพูเปิดใหล่ แจจุงใส่ต้องน่ารักแน่ๆเลย เอากางเกงตัวไหนดีนะ เฮ้อ ซื้อกระโปรงให้ใส่ซะรู้แล้วรู้รอดเลย

อืม... อ่าใส่กางเกงขายาวแล้วกันแจจุงวันนี้ หวงขาขาวๆนั้นจะแย่

แล้วเจ้ากางเกงยีนสีเข้มก็ถูกวางไว้คู่กับเสื้อสีชมพูเปิดใหล่ตัวนั้น....

"โอ๊ะ นี่มันเสื้อเมื่อวานนี่นา เห ? พี่ยุนโฮเตรียมไว้ให้แน่ๆเลย คิกๆ น่ารกจัง"

ร่างสวยหยิบเสื้อนั้นขึ้นมาใส่ พร้อมกับทำหน้าพินิจพิจารณากางเกงยีนส์ขายาวสีเข้ม

"เห กางเกงตัวนี้ก็เป็นคนเลือกให้หรอ ทุกทีชอบให้ใส่ขาสั้นนี่นา .... อ่า ไม่เป็นไร ขายาวก็ได้ คิกๆ"

พูดไปพลางหัวเราะขวยเเขินเมื่อคิดขึ้นได้ว่า "หมีน้อยต้องหวงขาขาวๆเค้าน้องแจแน่ๆเลย" 

"นี่ จีฮเยุหยุดๆๆๆ อย่าตีพี่สิ พอแล้ววว"

อ่า ผมวิ่งหนีน้องสาวสุดที่รักรอบที่หนึ่งล้าน

ก็ยัยนี่เนี่ยสิ มาหาว่าผมใจร้ายอะไรก็ไม่รู้ หาว่าผมทำให้แจจุงร้องให้ นี่แม่หรือน้องครับ

"พี่ยุนโฮ บังอาจมาก รู้ไม๊ว่าพี่แจจุงร้องให้จนขบตาช้ำไปหมดแล้ว แล้วเค้าก็บอกว่าถ้าขอบตาช้ำจะไม่สวย

พี่ยุนโฮต้องไม่ชอบแน่ๆ แล้วก็กลั้นน้ำตาไว้อย่างงั้น พี่ยุนโฮนี่แย่ที่สุดเลย มานี่เลยๆ !" 

หา ? ผมเคยบอกด้วยหรอว่าไม่สวยแล้วจะไม่รักนะ ตายๆแฟนผมนี่คิดมากไปไม๊ครับ

ผมรู้สึกผิดจริงๆนะเนี่ยที่แจจุงร้องให้มากขนาดนั้น อ่า สงสารเจ้าตัวเล็กจัง

"จีฮเย ! ไปบอกพี่ยุนโฮทำไมเล่า พอๆไปกันเถอะ"

แจจุงของผมเดินลงมาคงจะได้ยินทั้งหมดแล้วแหละมั้ง เดินออกจากห้องไปเลย อ๊าว ซวยแล้วเรา

ผมรีบกุลีกุจอล็อคห้องดูไฟดูน้ำว่าปิดหมดรึยัง ก่อนจะออกไปจากห้อง

"แจจู๊งงงงง ! หยุดสต๊อบเลยเบบี๋ รีบไปไหนครับ"

"เดี๋ยวไปสายนะ รีบสตาร์ทรถสิ จีฮเยอ่ะ ไปบอกพี่ยุนโฮทำไมอ่ะ เดี๋ยวเค้าว่าพี่นะ"

ต้นประโยคกับท้ายประโยคมันคนละเรื่องกันเลยนะเนี่ย เฮ้อ

"ก็อยากให้ไอ้หมนี่รู้มั่งนี่คะ พี่แจจุงอ่า"

"พี่ไม่ได้ร้องซะหน่อย"

นั่น โกหกคำโตแล้วไม๊ล่ะแฟนผม ไม่เชื่อหรอก

"จริงเรอะ ถ้างั้นพรุ่งนี้พี่นอนค้างที่โรงพยาบาล ไม่กลัยแล้วกันเนอะ ดีไม๊"

"ถ้ากล้าทำแบบนั้นล่ะก็....ห้ามทำ 1 เดือนเป็นไง ?"

โอ๊ว บทลงโทษแบบนี้ใครจะกล้า นั่นมันนรกชัดๆ พอดีน้องชายผมหดแน่ๆเลย

"อย่านะครับที่รัก ป่ะไปๆ แต่สรุปว่าแจจุงคิดถึงพี่ม๊ากมากเลยใช่ม๊า ?"

ผมก็แค่ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ แล้วก็กระซิบข้างๆหูเองนะ ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เขินเลยนะเนี่ย จริงจริ๊ง

"บ้า >/////< ! ก็รู้อยู่ว่าคิดถึง จะถามทำไมล่ะ"

นั่น โดนตีมาป้าบนึง แล้วคุณนายก็เปิดประตูขึ้นรถไปแล้วครับ

"แจจุงครับ ตั้งใจเรียนนะ"

"พี่แจจุงคะ ตั้งใจเรียนนะ เดี๋ยวจีฮเยไปช็อปปิ้งหรอนะคะ"

"อ๋อ จ้ะๆ"

แฟนคนสวยของผมยิ้มรับแล้วก็เดินเข้าไปในห้องอย่างว่าง่าย สวยอะไรขนาดนี้

"แจจุงครับ ทำไมวันนี้มีคนมาส่งอีกคนด้วยอ่ะ"

"อ๋อ นั่นน้องสาวพี่ยุนโฮน่ะ ชอง จีฮเย สวยใช่ไม๊ล่ะ"

"อ๋อ ก็น่ารักดี แค่ถามเฉยๆน่ะครับ"

"อ๋อ อื้ม แล้วฮยอนจุงไม่มีแฟนกะเค้าบ้างเลยหรอ"

อ่า แจจุงก็แค่ถามเฉยๆนะ ทำไมฮยอนจุงต้องทำหน้าแบบนั้นด้วยอ่ะ

"ไม่มีหรอกครับ ก็...คนที่เราชอบเค้าไม่ได้ชอบเรา แล้วจะไปหาแฟนมาจากไหนล่ะ"

เอ่อ ทำไมเค้าต้องจ้องแจจุงขนาดนั้นด้วยอ่ะ คงไม่ได้... อ๊า ไม่เอาๆไม่อยากรู้

"อ๋อ... แหะๆ ช่างมันเถอะเนอะๆ เรียนกันดีกว่าฮยอนจุง สู้ๆ ! ^ ^"

ลำบากใจนะเนี่ย -*- ทำไงได้อ่ะฮะ แต่ในเมื่อเค้าไม่เคยบอก แจจุงก็จะทำเฉยๆ

ถ้าพี่ยุนโฮรู้มันก็จะต้องเป็เนรื่องแน่ๆเลย แล้จะให้แจจุงทำยังไงอ่ะ ?

"สำหรับวันนี้อาจารย์ว่าพอแค่นี้นะครับทุกคน หวังว่าคงจะเข้าใจกันดี เลิกคลาสรับ"

อาจารย์พูดแค่นั้นก็เดินออกไปจากห้องเรียน

"แจจุงครับ ถ้างั้นพรุ่งนี้เจอกันเนอะ บ๊ายบาย"

"อ๋อ จ้ะ บ๊ายบายนะฮยอนจุง"

แจจุงก็เดินต้วมเตี้ยมออกมาจากห้องเรียน พี่ยุนโฮหายไปไหนนะ

อย่างงี้ต้องไปถามที่เค้าน์เตอร์แล้วล่ะมั้ง ปรกติก็นั่งเฝ้าอย่างกับยาม

"เอ่อ พี่ฮะ คือว่าเห็น..."

"อ๋อ แฟนน้องแจจุงน่ะหรอจ๊ะ นู่นไง นั่งหล่ออยู่นั่นน่ะ แต่ท่าทางหล่อจะหลับนะจ๊ะนั่น"

"อ๋อ ฮะ ขอบคุณฮะ"

อ๋าา พี่สาวชมแฟนแจจุงหรอเนี่ย ควรจะหึงใช่ไม๊ ? จะว่าไปก็อยากจะเก็บพี่ยุนโฮไว้ที่บ้านคนเดียว

อย่างงี้เรียกว่าหึงได้รึเปล่าล่ะ ?

"พี่ยุนโฮจ๋า กลับบ้านน๊า กลับบ้านกัน"

แจจุงเอาหัวไปซบใหล่ของพี่ยุนโฮ แล้วก็ถูไถไปมา จะตื่นได้รึยังเนี่ย

"พี่ยุนโฮ โฮโฮน้อยๆของแจจุงตื่นเถอะน๊า"

แจจุงก้มหน้าลงไปกระซิบที่ข้างๆหูของพี่ยุนโฮ แต่สัญญาณว่าจะตื่นก็ยังไม่มีเลยแฮะ

"งั่มมม" อ๋า แจจุงงับหูของพี่ยุนโฮไปหนึ่งที ว้าว ขยับปากแล้วแหละฮะ

"งื้ออ แจจุงแกล้งพี่อ่ะ" ตื่นมาก็มาทำหน้าอ้อนใส่อีก น่าหยอกจริงๆ

"ก็ปลุกตั้งนานไม่ยอมตื่นนี่ นึกว่าจะนอนที่นี่ซะอีก"

"ป่ะ ไปๆกัน"

"แล้วจีฮเยล่ะ ?"

"อ๋อ... คงช็อปปิ้งอยู่ โทรตามสิ"

"พี่แจจุงพียุนโฮ เอ่อ เดี๋ยวจีฮเยค่อยตามกลับไปได้ไม๊คะ คือว่าพอดีเจอเพื่อนน่ะอยากอยู่คุย"

จีฮเยพูดไปก็ส่งสายตาอ้อนวอนให้พี่ยุนโฮ น่ารักจังเลบนะ

"จีฮเยอ่ะ จีฮเยก็รู้ว่าพี่เป็นห่วงนะ กลับเถอะ"

"จีฮเยโตแล้วนะ พี่ยุนโฮกลับไปนอนพักเถอะ นะๆ"

"ถ้าเกิดเรื่องล่ะก็ตายแน่ชอง จีฮเย !"

"คร่าาา บ๊ายบายน๊า"

แล้วจีฮเยก็ดันแจจุงกับี่ยุนโฮไปใหญ่เลยอ่ะ ว่าแต่ ไหนล่ะเพื่อนของจีฮเย ช่างเถอะเนอะ

"พี่ยุนโฮ !!! ไปอาบน้ำก่อนเดี๋ยวนี้เลยนะๆ ไปๆเลย"

"ไม่เาออ่ะแจจุงพี่ง่วง"

พูดแล้วก็เอาผ้าห่มคลุมตัวเองซะมิดเลย ง่ะ-*- ทำไงดี

"ก็ได้ ไม่อาบก็ไม่อาบ เดี๋ยวแจจุงปิดม่านให้นะ" 

แล้วแจจุงก็เดินไปปิดม่านให้พี่ยุนโฮ แต่ว่าได้ยินเสียงหมีถอนหายใจเฮือกๆอย่างงี้แสดงว่าหมีโดนขัดใจแน่ๆ

"หมีน้อยเป็นอไรอีก ?"

แจจุงนั่งลงข้างๆเตียงของพี่ยุนโฮเอามือลูบไล้ใบหน้าหล่อเหลาของเค้า

"ก็อยากให้แจจุงมานอนด้วอ่ะ ไม่รักพี่แล้วหรอ"

"ก็ไม่บอกเล่าแจจุงจะรู้ได้ไงล่ะ หืม ? มา นอนๆก็ได้นะหมีน้อย"

แล้วแจจุงก็ล้มตัวลงนอนในอ้อมแขนหมีตัวโต

"อุ่นจังเลย ดีกว่าเมื่อคืนตั้งเยอะ"

แจจุงบ่นพึมพำอยู่คนเดียว

"บ่นงึมงำๆแบบนี้ ไม่อยากให้พี่กอดหรอครับ"

"เปล่านะ คือแจจุงบอกว่าดีกว่าเมื่อคืนตั้งเยอะ ต้องนอนคนเดียวหนาวจะแย่"

"ให้จีฮเยกอดสิ"

"จะบ้าเรอะ !"

"อุ่นน๊า หน้าเหมือนพี่ด้วย"

"ก็แค่คล้ายๆ พี่ยุนโฮหล่อจะตาย จีฮเยทั้งสวยทั้งน่ารัก"

"จีฮเยรู้ว่าแจจุงชมแบบนี้ต้องยิ้มแก้มแตกแน่ๆเลยเนอะ"

จบประโยคนี้พี่ยุนโฮก็ขึ้นมาคร่อมแจจุงเอาไว้ งื้อออ ลางไม่ค่อยดีนะเนี่ย

"จะนอนไม่ใช่หรอ"

"ใช่ แต่ว่าก่อนนอนมันก็ต้องมีบ้าง คิดถึงจังรับ"

จมูกคมกดลงที่ซฮกคอขาวสูดดมกลิ่นหอมหวานจากตัวคนรัก

"อื้มมม อื้ออ อย่าสิพี่ยุนโฮ" ร่างหนาคร่อมทับร่างเล็กไว้ มือหนาสอดเข้าไปใต้เสื้อตัวสวย

นิ้วเรียวสะกิดเม็ดสีชมพูหวานเล่นอย่างสนุกมือ ร่างสวยบิดเร้าไปมาเพราะแรงอารมณ์

"อื้มมม อ๊าา"

ปากหยักเข้าครอบครองเม็ดสีชมพูหวาน มือหนาไล้ไปทั่วส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างบาง มืออีกข้างนึง

บีบขย้ำเนินเนื้อของร่างสวย

"อ๊ะ เบาๆหน่อยสิเจ็บนะ" ร่างสวยทำหน้ายู่ลงเมื่อร่างสูงเผลอบีบขยำรุนแรงไปหน่อย

"ขอโทษครับ ก็แจจุงเต็มไม้เต็มมือดีจังเลยนี่นา..."

ปากบางรั้งคอร่างสูงเข้ามาประกบจูบ ทว่าสัมผัสไม่ประสาของร่างสวยจะทำให้ร่างหนาเป็นบ้า

'คนอะไรหวานชะมัดเลย'  ทั้งปากของร่างเล็ก ทั้งร่างกายขาวผุดผ่อง ทั้งใบหน้าหวานชวนหลงใหล 

มีตรงไหนบ้างที่จะทำให้ร่างสูงไม่รู้สึกว่าคนๆนี้ช่างน่าหลงใหลเหลือเกิน

ร่างสูงยันกายขึ้นนั่งที่ขอบเตียง โดยมีร่างเล็กนั่งอยู่ข้างล่างเตียงตรงกลางระหว่างขาของร่างสูง

กางเกงยีนส์ที่ถูกเจ้าตัวถอดออกคาไว้กับสะโพกหนา เผยให้เห็นแกนกายใหญ่ยักษ์ที่บัดนี้ยังไม่แข็งเต็มที่

"แผล่บๆ แผล่บๆ" ลิ้นเล็กๆเลียแกนกายใหญ่โต ไล่ตั้งแต่ส่นโคนยันส่วนปลาย ก่อนจะเข้าครอบครองด้วย

โพรงปากอ่อนนุ่ม 'ร้อนจัง อ่า เสียวชะมดเลย'  ความคิดของร่างสูงยิ่งทำให้อารมณ์ของตัวเอง

พุ่งขึ้นไปมากกว่าเดิม

"อ่า แจจุง อื้มมม" มือบางรูดขึ้นรูดลงแกนกายใหญ่โต ส่วนปลายของมันมีน้ำสีขุ่นๆปริ่มออกมา แต่ยัง

นั่นยังไม่ได้รับการปลดปล่อย "แจจุง อ๊าา แรงๆ สิครับ"

ร่างเล็กชักขึ้นชักลงแกนกายใหญ่โตจนมันแข็งขึงและพองตัวเต็มมือสวย ก่อนปากบาง

จะเข้าครอบครองทั้งหมดเอาไว้ 'ใหญ่จัง'  ร่างเล็กคิดก่อนจะดูดดุนอย่างรุนแรงที่ส่วนปลาย

น้ำรักสีขาวขุ่นปลดปล่อยออกมาจากส่วนปลายของแกนกายใหญ่โต

ร่างสูงหอบหายใจอย่างเหนื่อยล้า ก่อนจะยกร่างบางขึ้นมานอนราบบนเตียงนุ่มอีกครั้ง

หัวเข่าของร่างสูงกดลงไปที่ตรงกลางระหว่างขาของร่างสวย ทำให้ร่างเล็กต้องหุบขาเข้าหากันด้วย

ความเสียวกระสันต์ หัวเข่าของร่างสูงยังคงบดขยี้ส่วนอ่อนไหวของร่างส่วย

มือหนาจับร่างเล็กพลิกให้อยู่ในท่านอนคว่ำ ก่อนจะส่งลิ้นร้อนๆเข้าไปที่ช่องทางด้านหลัง

"อื้ออออ เจ็บ อ๊าาา" ลิ้นร้อนๆยังงไล้วนอยู่อย่างนั้นจนร่างสวยบิดเร้าไปมา

"แรงๆสิพี่ยุนโฮ เข้ามาเลยได้ไม๊" คำร้องขอของร่างสวยดูจะไม่เป็นผล

"ไม่ได้ครับ" ร่างสวยหน้ายู่ลงทันที "นี่จะแกล้งกันใช่ไม๊ ใจร้ายมากๆเลย" 

"พี่ไม่ได้แกล้งนะครับ แต่ถ้าเข้าไตอนนี้ล่ะมีหวังแจจุงเจ็บตายเลย"

ได้ยินดังนั้นร่างเล็กก็คลี่ยิ้มสวยออกมา แต่รอยยิ้มนั้นไม่นานก็จางหายไป เปลี่ยนเป็นใบหน้าที่

เต็มไปด้วยแรงอารมณ์แทนเมื่อร่างสูงส่งนิ้วเรียวเข้ามาภายในร่างกายสวย ดึงเข้าดึงออก

จนช่องทางด้านหลังมีน้ำเหนียวๆติดนิ้วออกมา ก่อนจะส่งแกนกายใหญ่โตเข้าไปในช่องทางด้านหลัง

ที่เดียวจนมิดด้าม "อ๊าาา พี่ยุนโฮ อื้อออ เสียวจัง" ร่างเล็กร้องครางกระเส่า ยิ่งทำให้ร่างสูงเกิดอารมณ์มากกว่า

เดิมอีก

"อื้ออ อ๊าา เสียวมากเลยพี่ยุนโฮ แรงๆสิ อ๊าาา  อ๊า อื้มมม"  

ร่างสูงขยับเข้าขยับออกช่องทางสวยนั้นอย่างรุนแรงแล้วเร็ว

"อ๊าาา แจจุง อื้มมม แน่นมากๆเลย อ่าา"

"อ่า แจจุงไม่ไหวแล้ว อ๊าาา จะ อ๊าา จะทลักแล้ว อ้าาา"

"อื้อออ ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน อ๊าาา แรงๆสิฮะ อ๊าาา"

น้ำรักสีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยออกมจากแกนกายทั้งสองด้วยความสุขสม

ร่างเล็กนอนหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมแขนแกร่ง ก่อนปากสวยจะขยับพูดถ้อยคำที่ทำให้ร่างสูงนึกหมั่เขี้ยวออกมา

"ไม่ทำแบบนี้จะนอนไม่หลัยหรอพี่ยุนโฮ"

"อื้ม ใช่ครับ พี่ยังไม่รู้สึกง่วงเลยอ่ะ งั้นเรามาทำให้พี่นอนหลับกันเถอะนะ"

"บ้า >///< เดี๋ยวก็ตายหรอกพี่ยุนโฮ"

"หืม ? มีใครเคยเสียวตายบ้างครับ"

"บ้า ไม่ใช่ แจจุงหมายความว่าไม่ได้นอนอ่ะ เดี๋ยวก็ตายหรอก"

"ก็นี่ไง มาทำให้พี่นอนหลับกันเถอะ"

แล้วร่างสวยก็ต้องน้อมรับชะตากรรมอย่งโดยดี !  

edit @ 17 Apr 2010 22:53:03 by Ganbattene

edit @ 18 Apr 2010 14:07:02 by Ganbattene