Cassiopeia and TVXQ

โรงพยาบาล XYZ 

"...อืมมม เดี๋ยวอาทิตย์หน้าหมอนัดมาดูฟิล์ม X-ray นะครับ ถ้าเกิดว่ามีอาเจียน

ภายใน 24 ชั่วโมงนี้ให้รีบมาพบแพทย์นะครับ"

เฮ้อออ คนไข้รายนี้หัวแตกครับพี่น้อง TT^TT ลื่นล้มในห้องน้ำ อุแม่เจ้าน่ะสงสาร

เย็บสิครับ -*- แต่ไม่รู้ว่าสมองกระทบกระเทือนรึเปล่า จากที่ดูคงไม่อ่ะ ไม่น่ารอด ฮ่าๆๆ ไม่ใช่ครับล้อเล่น

ผมน่ะตอนนี้มาอยู่ฝ่าย)ุกเ)ินแทนพี่คังอิน งานพี่เค้าเร้าใจชะมัดเลยครับ เดี๋ยวก็คิ้วแตก หัวแตก

ขาหัก ซี่โครงทะลุ ไส้ทะลัก เอ่อ -*- ประมาณนั้น มาให้รักษากันไม่หยุดไม่หย่อน  

ป่านนี้คนสวยของผมจะทำอะไรอยู่นะเนี่ย คิดไปก็อยากจะกลับไปกอด อยากจูบด้วย ฮ่าๆ

"หมอชองคะ ถ้าเหนื่อยก็ไปซื้อกาแฟดื่มก่อนก็ได้นะคะ"

"อ๋อ... อืม ขอบคุณครับ"

พี่พยาาบาลใจดีคนนี้ช่างน่ารัก ไม่ช่ายยย ไม่ได้จะนอกใจแจจุงแต่ว่าเค้านิสัยดีนะ

นี่พอผมออกไปซื้อกาแฟกินเค้าก็ต้องยัดคนไข้ที่ต้องมาตรวจกับผมให้หมออื่น ซึ่งเป็นผู้เคราะห์ร้าย ฮ่าๆๆ

"จีฮเย...จีฮเย ไปนอนได้แล้ว"

ฮ๊า น้องสาวสุดที่รักของพี่ยุนโนี่เล่นนอนหลับคาโซฟา เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก

"อืออ หือ ? อ๋อ ค่ะๆ"

ลุกขึ้นมาอย่างงๆก่อนจะเดินตามพี่สใภ้สุดสวยไปนอนบนห้อง

"จีฮเย...พี่ว่าจีฮเยยังไม่ได้แปรงฟันนะ นิสัยเหมือนยุนโฮไม่มีผิดเลย"

"จะไปแล้วค่ะม่ะม๊า"

จีฮเยแกล้งทำเสียงยาคางพร้อมกับยิ้มอย่างล้อเลียนใส่พี่สะใภ้สุดสวย

"จีฮยอ่า อย่าทำแบบนี้สิ ไปแปรงฟันนะจะได้นอน"

"ค่ะ ฮ่าๆ พี่แจจุงน่ารักจังเลย"

น้องสาวคนสวยเดินเข้าไปในห้องน้ำ เหลือไว้แต่แจจุงที่นั่งอมยิ้ม...ความสุขที่มีจีฮเยมาอยู่เป็นเพื่อน

ความสุขที่มีแฟนเป็นพี่ชายของจีฮเย... เค้าอยากได้มันตลอดไป มันจะเป็นไปได้ไม๊ ?

"ลีอา..."

ผมอึ้งสิครับ ! ก็ตอนที่ผมเดินออกมาจากทางด้านหน้าของโรงพยาบาลใช่ไม๊ล่ะ มันหนาวมากๆเลย

ผมก็ดินกอดอกแล้วก็ด่าตัวเองในใจว่าโง่จริงๆลืมหยิบเสื้อโค๊ตออกมาจากรถจะทิ้งไว้ให้หมีที่ไหนใส่

แล้วเสียงที่ผมคุ้นเคยมากก็เรียกผมเอาไว 'ยุนโฮๆ ยุนโฮ หนาวไม๊ ?'  ลีอา  ดีซอน

ผมบังเอิญเจอกับเธอ..เธอคนนี้ที่วันนั้นทิ้งผมไปอย่างไร้เยื่อใย...เลวร้าย

"ยุนโฮคะ บังเอิญจังเลยมาเจอกัน ดึกขนาดนี้ยุนโฮออกมาทำอะไรคะเนี่ย"

ในหัวผมมีแต่คำว่า 'ไปใกลๆ' แต่มันไม่ใช่ตอนนี้หรอก ยังไม่อยากพูด เผื่อว่าเธอออาจจะ....ดีกับผม

"หึ...จำไม่ได้หรืองไงว่าผมบอกว่าอยากเป็นหมอ ผมเข้ากะกลางคืนน่ะ"

แม้แต่อะไรที่เป็นความฝันอันสูงสุดของผม ก็ลืมใช่ไม๊

"อ๋อ... ขอโทษนะคะ คือ ลีอาก็แค่สงสัยน่ะค่ะ"

"ถ้างั้นผมก็ขอตัวนะครับ ลาก่อน"

ผมพูดไปอย่างตัดเยื่อใย ใช่...ตัดเยื่อใย มันหมดไปนานแล้วแหละ

"เดี๋ยวก่อนสิคะ อยู่คุยกับลีอาก่อนสิคะยุนโฮ วันพรุ่งนี้เราไปทานข้าวกันไม๊คะ ลีอาอยากคุยกับคุณ"

กล้ามากนะ...มาชวนคนอย่างชอง ยุนโฮ ไปกินข้าวโดยไม่นึกถึงอดีต คำขอโทษสักคำผมยังไม่ได้จากยัยบ้านี่เลย

หึ...มาจับมืออีก รังเกียจเว้ย

"เอามือของคุณออกไปด้วยครับ พรุ่งนี้คงไม่ได้ แล้วก็ไม่ว่าจะวันไหนก็คงไม่ได้ครับ

เวลาของผมไม่ได้มีไว้สำหรับคนอย่างคุณอีกต่อไป"

"ยุนโฮคะ ลีอาขอโทษนะคะ ขอโทษสำหรับอดีต ขอโทษจริงๆนะคะ"

"ถ้าผมบอกว่าผมไม่ให้อภัยล่ะครับ ?"

"ลีอาก็คงทำอะไรไม่ได้หรอกค่ะ มันอยู่ที่ยุนโฮนะ ลีอาก็แค่อยากจะคุยกับยุนโฮ เพราะเห็นว่าเราไม่ได้เจอกัน

นานมาแล้ว อีกอย่าง...ลีอากำลังจะแต่งงานค่ะ อีกซัก 2 อาทิตย์ก็จะกลับญี่ปุ่นแล้ว"

ใช่ครับ...เธอคนนี้เป็นคนญี่ปุ่น ดี ไปซะเถอะ

"จริงเหรอ ? อืม ถ้างั้นก็...ได้"

"ยุนโฮคะ ที่จริงลีอาก็อยากจะชวนยุนโฮไปงานแต่งลีอานะคะ คุณพอจะว่างไม๊คะ"

"อืม ว่างครับ"

"แล้วลีอาจะส่งการ์ดไปนะคะ เอ่อ...คงจะไม่ละลาบละล้วงไปใช่ไม๊คะถ้าลีอาจะถามว่ายุนโฮคบใครอยู่รึเปล่า"

"อ๋อ..ครับ ผมคงจะต้องพาเค้าไปด้วยนั่นแหละ"

"หรอคะ ว้าว ดีจัง ถ้าอย่างงั้นลีอาจะจัดโต๊พิเศษไว้ให้นะคะ ชวนยูชอนมาด้วยนะคะ"

"อืม"

ผมคุยกับเธอเพียงแค่นั้นก็เดินต่อไป ...เธอเปลี่ยนไป ผู้หญิงคนนี้เปลี่ยนไป

เธอโตขึ้นแล้ว และเธอกำลังจะแต่งงาน ผมดีใจกับเธอ เรื่องในสมัยก่อนผมคงไม่เอามาคิดอีกแล้วแหละครับ

ถ้าผมเล่าให้แจจุงฟัง...เค้าจะเสียใจไม๊ ?

"พี่ยุนโฮง่วงมากก็นอนต่อไปเถอะนะ  แจจุงไปได้"

ออดออนผมอย่างกับลูกแมว เห็นแล้วน่าฟัดจริงๆ 

"พี่ก็อยากจะไปส่งแฟนนี่ครับ หรือว่าไม่อยากให้พี่ไป ?"

"ไม่ใช่แบบนั้นซักหน่อยนี่นา ป่ะงั้นเราไปกันเถอนะ เดี๋ยวจะสาย"

ดูเค้าทำ...เดินควงแขนผมออกมาจากห้อง หืม น่ากอดจริงๆเล้ยเด็กอะไร 

รู้ไม๊ครับ ไอ้คนูมันแซวผมว่าอะไร -มีเมียเด็กต้องหมั่นตรวจเช็คร่างกายนะพี่ ฮ่าๆ-

แหม มันน่ายันซักโครมจริงๆ

"พี่จะรออยู่แถวนี้นะ เสร็จแล้วก็โทรหานะครับคนสวย"

"ปากหวาน ! ไปแล้ว บ๊ายบาย เอ้อ จีฮเย ถ้าพี่ยุนโฮไปหลีสาวนี่ก็จัดการแทนพี่ด้วยนะ" 

"รับทราบค่ะ !"

แหม เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยจริงๆ

"แจจุงครับๆ"

"หืออ ?"

อ่า นึกว่าใคร ที่แท้ก็ฮยอนจุงนี่เอง

"ทำไมแจจุงดูเหม่อจังเลยเนอะ"

"อือ เปล่าหรอก"

"ผมจะบอกว่า ผมอ่ะจะเป็นนักเรียนคนใหม่ของห้องแจจุงนะ"

"หมายความว่า..."

"ผมไปสมัครไว้ตั้งนานแล้วไม่คิดว่าจะได้น่ะแจจุง เราเรียนแผน c เหมือนกัน ดีเนอะๆ"

"อื้ม นั่นสิ ดีจังต่อไปจะได้มีเพื่อนเพิ่มขึ้นอีกคน"

"เอ่อ เลิกเรียนแล้วกลับเถอะ เดี๋ยวพี่ยุนโฮจะว่าเอานะ..."

เจ็บปวดใช่ไม๊เรา? ไอ้บ้าฮยอนจุงเอ๊ย แกไปรักเค้าทำไมเนี่ย

ทั้งๆที่เค้าก็มีเจ้าของอยู่แล้ว จะทำยังไงก็สู้รุ่นพี่ยุนโฮไม่ได้เลยจริงๆ โง่ชะมัดเลย

คนๆหนึ่งกลับมาจากอดีตเพื่อขอความเป็นเพื่อน

คนๆหนึ่งกำลังจะเจ็บปวดเพราะว่าอดีตของคนรัก

แฃะ คนๆหนึ่งที่รักคนที่มีเจ้าของแล้วอย่างหมดหัวใจ

....จำทยังไงดี ?   

edit @ 20 Apr 2010 13:23:56 by Ganbattene