Cassiopeia and TVXQ

วันเสาร์ คอนโด

สวัสดีครับ ผมกัปตันชอง ยุนโฮ วันนี้เที่ยวบิน 6599 จะนำท่านสู่กรุงโซลประเทศเกาหลี

แรงลมส่งท้ายอยู่ที่ เอ้ยยยย ! พอแล้วๆ คือว่าไอ้ที่เล่นเป็นกัปตงกัปตันไรเนี่ย

ก็ผมน่ะนั่งเล่นเกมเครื่องบินอยู่ มันเลยอิน - -*

วันนี้ก็ครบกำหนดสองอาทิตย์นรกนั่นแล้ว เยี่ยม !

ส่วนน้องสาวของผมก็แบ็คทูโฮมเรียบร้อยครับ 

"แจจุงครับ" ไอ้เรื่องทำสายตากะลิ้มกะเหลี่ยนเนี่ยผมถนัดจริงๆนะ

"หื่นจัง"

"งื้อออ ก็ลองเป็นพี่ดูไม๊ล่ะครับ จะได้รู้ว่าตัวเองสวยขนาดไหน" 

หัวหล่อๆของผมก็ซบอยู่ที่อกเมีย เอ้ย ไม่ใช่ หน้าอกสวยๆของแจจุงครับ

"ไม่เอาล่ะแจจุงไม่ได้หื่นขนานั้น" -*- โดนซ้ำสอง

"คือว่าวันี้พี่อยากจะพาแจจุงไปหาป่ะป๊ากับม่ะม๊าอ่ะ แต่ว่านี่มันเพิ่งเที่ยวคือพี่อยากจะไปห้างอีกแล้ว"

"ซื้ออะไรหรอฮะ ?"

"อยากได้กล้องวีดีโอ กล้องโพลารอยด์ กล้อง..."

"โห่ พอเลยๆ เยอะไปแล้วให้เลือกได้อย่างเดียวใช้เงินเปลืองจริงๆ"

"ง่า แจจุงอ่ะ"

ผมน่ะลูกเจ้าของห้างนะครับพี่น้อง ! ก็แค่บางทีเราไม่ได้ไปห้างของผมเท่านั้นเองนี่นา -*-

แต่อันนี้ไม่เคยบอกแจจุงหรอกนะ เดี๋ยวจะคิดมากว่าตัวเองไม่ดีพอบ้างแหละ อไรบ้างแหละ เซ็ง -*-

"พี่รวบไม่เป็นไร ไปอาบน้ำเอะนะครับ น๊าๆๆ อยากได้"

ก็ไม่ใช่อะไรหรอกครับที่ตะแง้วๆขนาดนี้ อยากจะเอากล้องมาถ่ายรูปความทรงจำของผมกับแจจุงเอาไว้

ก็เท่านั้นเอง เผื่อบางที.. โอ๊ย บางทีอะไร ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ

เรื่องที่ผมเจอลีอาวันนั้นอ่ะ ยังไม่ได้บอกแจจุงเลย ใจนึงก็อยากบอกนะครับ แต่อีกใจนึงก็ไม่อยากบอก

ก็ผมกลัวแจจุงจะเสียใจนี่นา ไม่ได้ตั้งใจจะปิดนะ แต่เรื่องบางเรื่องไม่รู้ก็ดีกว่าไม่ใช่หรอ

"เอาสองอันไม่ได้หรอแจจุง"

นั่น ออดอ้อนก็แล้ว อะไรก้แล้ว ไม่ยอมเลยแม่ตัวแสบของผม ผมอยากได้กล้องวีดีโอ กับ โพลารอยด์ไง

แต่ว่าแจจุงเค้าไม่ยอมเค้าบอกว่า 'เปลืองตังค์นาพี่ยุนโฮก็เลือกเอาซักอันสิ'

หน่วยสะกัดดาวรุ่งของแท้ ผมก็เลยรุ่งริ่ง -*- โถ่เอ๊ย เอาโพลารอยด์อันเดียวก็ได้ว๊า

"TT^TT ครับม่ะม๊า โพลารอยด์อันเดียวก็ได้ครับ"

หลงจากที่ตะแง้วๆเรื่องกล้องอยู่นาน ตอนนี้เจ้ากล้องนั้นก็มาอยู่ในอุ้งมือหมีเรียบร้อยแล้ว !

"นี่ๆ ขอแจจุงเล่นบ้างสิ -0-" เด็กจริงๆ ทำหน้าเหมือนเจอของเล่น -*-

"อ่ะๆ นี่กดตรงนี้นะ"

"เค้าเคยเรียนถ่ายรูปนะ TT^TT" ฮ่าๆ ทำไมทำหน้าอย่างงั้น แล้วแจจุงก็หันกล้องมาทางผม

"ยิ้มเร็ว" สั่งอีก ฮะๆ ก็ได้ครับ ยิ้มกว้างแล้ว

แล้วรูปใบนั้นก็ออกมา ว้าว หล่อไม่เสื่อมคลาย ฮ่าๆ

"อืมม น่กี่โมง แจจุงอยากเขียนไว้ข้างล่างทุกรูปเลยว่ากี่โมง วันที่เท่าไหร่ ที่ไหน ทำอะไรอยู่"

"โห ไอเดียดีครับ อาเลยๆ" 

แล้วลายมือน่ารักๆของแจจุงก็เขียนไว้ที่ใต้รูปว่า

'วันที่ ** ** ** ห้าง XXX เวลา 14.55 พี่ยุนโฮหลังซื้อกล้อง ดูเค้ายิ้มสิ ฮ่่าๆ'  

พี่ยิ้มไม่หล่อหรอ แง ทำม๊ายยย

บนรถ

ตอนนี้ผมก็กำลังจะพาแจจุงมาหาม่ะม๊าป่ะป๊าน่ะแหละะครับตามที่บอก

เจ้าตัวเล็กนั่งกำมือแน่นเลย

"กลัวหรอครับแจจุง"

"อื้ม ถ้าเกิดว่าป๊าม๊าพี่ยุนโฮไม่ชอบแจจุงล่ะจะทำยังไง"

"พี่เป็นลูกชายเค้านะครับแจจุง เค้าต้องรักคนที่พี่รักสิ"

"อื้ม"

"พี่รักแจจุงนะครับ"

"แจจุงก็รักพี่ยุนโฮนะ"

คำว่ารักของผมมันก็ยังออกมาจากใจจริงอยู่ดีไม่ว่าผมจะไปเจอใครมาก็ตาม

ยังไงคนๆนี้ก็คือคนี่ผมรักที่สุดอยู่แล้ว และความคิดที่จะไปมีคนอื่นมันก็ไม่เคยอยู่ในหัวผมด้วยซ้ำ

"อ๊ะ มากันแล้วๆ ว้าววว สวยระเบิดเลยลูก"

ม่ะม๊านี่เว่อร์จริงๆ 

"สวัสดีฮะ"

แจจุงโค้งให้อย่างอ่อนน้อม น่ารักจริงๆ ขนาดนี้ใครจะไม่ชอบ

แค่เห็นหน้าตาหวานๆนั่นก็มีชัยไปกว่าครึ่งแล้ว แล้วดูกริยามารยาทก็อ่อนน้อม สวย อ๊าก อยากกด ฮ่าๆ 

"ม่ะม๊า ป๊าล่ะ"

"อ๋อ ป๊าอยู่ข้างบนเดี๋ยวไปตามให้นะๆ"

ผมพาแจจุงมานังรอที่ห้องรับแขก  ทำไมทำหน้าเกร็งอย่างงั้นนะ

"บ้านพี่ยุนโฮนี่ย ใหญ่กว่าบ้านพี่ยูชอนอีกนะฮะ"

"แน่นอน ฮ่าๆ"

"แจจุง...."

"แจจุงไม่ต้องคิดมากหรอกครับ ตอนนีแจจุงเป็นแฟนพี่บ้านนี้ก็เหมือนมีแจจุงเป็นครอบครัว

จะคิดมากไปทำไมล่ครับคนดี"

ร่างสูงกอดร่างเล็กเพื่อปลอบโยน อ้อมกอดนี้เต็มไปด้วยความรักที่ร่างสูงตั้งใจมอบให้ร่างเล็กคนเดียวเท่านั้น

เค้ารู้ว่าเด็กน้อยนี่คิดมากขนาดไหน แต่ว่าไม่มีใครในครอบครัวของเค้าที่รังเกียจแจจุงเลย 

"แจจุงครับ...เราหมั้นกันนะ"

ผมน่ะคิดเรื่องนี้มานานแล้วหละครับ ที่จริงผมตั้งใจว่าจะหมั้นหลังจากแจจุงจบม.ปลาย แต่ว่าไม่ได้หรอก

ตอนนี้ผมว่ายิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี

"พี่ยุนโฮ... จริงหรอ"

ดูเจ้าตัวเล็กทำหน้าเข้า เหวอเลย

"จริงสิครับ พี่รักแจจุงนะ รักมากๆเลย พี่ตั้งใจว่าหลังจากแจจุจบมหาลัยจะแต่งงาน...

แล้วแจจุงล่ะจะแต่งงานกับพี่ไม๊ครับ"

">///<แต่ง แจจุงรักพี่ยุนโฮที่สุดในโลกเลย"

เจ้าตัวเล็กเอาหัวกลมๆมาซบที่ใหล่ผม ถูไถไปมาอย่างออดอ้อน เค้าจะรู้ไม๊ว่าผมน่ะดีใจขนาดไหน

ถึงผมจะใจกล้าหน้าด้านยังไง แต่การขอคนหมั้นนี่ยังไงก็ตื่นเต้นอยู่ดีล่ะครับ

"อีกสองอาทิตย์เลยได้ไม๊ครับแจจุง อีกสองอาทิตย์เราหมั้นกันเลยนะ"

"เห ? ได้สิฮะ"

"มันไม่เร็วไปใช่ไม๊ครับ"

"ถ้าพี่ยุนโฮว่ายังไง แจจุงก็ว่าอย่างงั้นฮะ"

"ป๊ามาแล้วๆ"

ยุนโฮกระซิบกระซาบบอกคนรัก

"สวัสดีฮะ คิม แจจุงฮะ"

"โอ้โห ไอ้ยุน -0- นี่ถ้าไม่บอกป๊านึกว่าแกพาลูกมาให้ป๊าดู"

"อ้าวป๊าทำไมพูดงี้อ่ะ -*-"

"ฮ่าๆ ล้อเล่นหรอก เห็นว่าแจจุงเค้าหน้าเด็กกว่าแกเฉยๆ"

"ผมออกจะหล่อป๊าก็" 

"เหมือนเดิมจริงๆเลยลูกป๊า ฮ่าๆ"

ครอบครัวชองสุขสันต์ก็นั่งลงที่ห้องรับแขก คุยกันเฮฮาอย่างสนุกสนาน

จนมาถึงตอนนี้.... เอาวะไอ้ยุน กล้าๆหน่อยยังไงก็ต้องแต่งให้ได้ พูดโล้ด

"เอ่อ จีฮเยๆ พาแจจุงไปเดินเล่นก่อนสิเดี๋ยวพี่จะพูดอะไรกับป๊าหน่อย"

ยุนโฮกระซิบกับจีฮเยในจังหวะที่แจจุงไม่เห็น ก็กลัวเจ้าตัวเล็กจะคิดมากว่ากระซิบอะไรกัน -*-

"ค่ะ โอปป้า ^ ^ +"

ทำไมน้องมันลั้ลลาอย่างงี้วะเนี่ย -*-

"ป๊าครับ ม๊าครับ ผม...อยากจะมั้นกับแจจุงน่ะครับ"

"o_O ไอ้ลูกหมี !!! โอ้วม๊า เอาลูกเรากลับมาทีเถอะ นี่มันไม่ใช่ มันไมาใช่ยุนโฮ"

"ใช่สิครับป๊าม๊า ผมอยากจะหมั้นกับแจจุงไว้ก่อนอีกซักสองอาทิตย์เลยได้ไม๊" 

"แกคิดดีแล้วหรอยุนโฮ คือป๊ากับม๊าก็ไม่ได้จะขัดอะไรหรอกนะ แต่ว่าแกแน่ใจหรอ

ว่าจะไม่ทำให้เค้าเสียใจ แล้วจะดูแลเค้าได้ตลอดไปน่ะ เรื่องแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องสนุกๆนะลูก"

ผมน่ะคิดดีถี่ถ้วนแล้วล่ะครับ ผมต้องมั่นใจสิว่าจะรับผิดชอบแจจุงได้ตลอดไป

"มั่นใจสิครับ ผมสัญญาว่าจะดูแลแจจุงและตะรักแจจุงตลอดไป"

"แล้วทางฝ่ายนั้น คุณป้าเค้าอนุญาตแล้วหรอ"

"คือผมยังไม่ได้คุยเลย แต่กะว่าภายในสองสามวันนี้จะบินไปคุยกับเค้าที่ญี่ปุ่นเลยน่ะครับ

แหม จะหมั้นหลานเค้าทั้งทีต้องลงทุนหน่อย ฮ่าๆ"

"เมื่อก๊๊แกบอกว่าหมั้นไว้ก่อนใช่ไม๊ ก่อนอะไร ?"

"ก่อนแต่งสิครับ"

"อื้ม ก็ดีไอ้ยุน แล้วแกจะแต่งเมื่อไหร่"

"ก็หลังจากแจจุงเรียนจบล่ะครับ ซัก 3 ปีต่อจากนี้"

"อืม.... เร็วๆนะฉันอยากได้หลาน"

"คร๊าบบบ ผมรักป๊าม๊าที่สุดเลย กะไว้แล้วว่าต้องอนุญาต"

ว๊ากกก ชอง ยุนโฮดีใจครับพี่น้อง 

"คิกๆ ขำไอ้ลูกชายจริงๆเนอะม๊า ไอ้ยุนน่ะมันคงจะดีใจมากๆเลย"

"แหม ป๊า ก็เราก็ได้ยินตั้งแต่ตอนที่มันขอเค้าแล้วไม่ใช่หรอ คิกๆ"

"นั่นสิ หนูแจจุงนี่เอาลูกเราอยู่หมัดมากเลยเนอะ"

"เนอะ จะว่าไปก็ชอบหนูแจจุงมากๆเลยเนอะ เด็กอะไรน่ารักมากๆเลย มารยาทก็ดี"

"ก็เหมือนม๊าที่เอาป๊าอยู่หมัดล่ะมั้ง -////////-" 

หยอดกันเข้าไป ! ฮ่าๆ

"แจจุงครับ ไปทานข้าวกับพี่นะ"

"หา ? ก็ไปปกติอยู่แล้วนี่นา"

"เออเนอะ -*- ฮ่าๆ เดี๋ยวพี่ไปฑุระแป๊บนึงแล้วพี่จะกลับมารับ อีก 1 ชม. นะครับ"

"อ๋อ ฮะ พี่ยุนโฮเร็วๆนะ"

"อื้ม แต่งตัวสวยๆนะครับที่รัก"

แหม ดูเค้าทำเข้า ขยิบหูขยิบตา หล่อตายล่ะ !

ฮ๊าา วันนี้คิมแจจุงมีความสุขที่สุดเลย รักพี่ยุนโฮจังเลย >/////<

โฮกกกก ผมขับรถมาที่ร้านอาหารสุดหรู ร้านนี้น่ะมาส่องหลายทีแล้ว

แต่แบบว่าไม่ได้เข้ามาซักที และวันนี้ก็ได้ฤกษ์แล้ว !

ผมจะพาแจจุงมาที่นี่ล่ะครับ จะขอเค้าหมั้นอีกรอบ ก็คนอย่าง ชอง ยุนโฮเนี่ย

จะขอหมั้นใครซักทีมันจะแค่นั่งขอที่บ้านป๊าม๊าได้ไง เกิดแจจุงไม่ประทับใจนี่แย่แน่

เปล่าหรอกเหตุผลนั้นมันไม่ใช่เหตุผลหลัก ที่จริงอ่ะ การหมั้นของผมมันก็ต้องมีแค่ครั้งเดียวถูกไม๊

มันควรจะเป็นอะไรที่พิเศษและจดจำไปจนวินาทีสุดท้ายของชีวิต

ผมจองชั้นบนสุดของที่นี่ไว้แล้วครับ ทั้งฟลอร์เลย !

จัดการบอกเค้าไว้เรียบร้อย ชองยุนโฮ GO !GO ! 

ร่างสวยบอบบางนั่งลงหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง หวา นี่พี่ยุนโฮบอกให้เค้าแต่งตัวสวยๆใช่ไม๊

ตื่นเต้นจัง -/////- เค้าจะพาไปที่ไหนอีกนะ ? หยิบชุดมาวางไว้ตั้งหลายชุด

แต่ว่าก็ไม่รู้ว่าชุดไหนจะดูดีน่ะสิ อืม.... เสื้อผ้าที่พี่ยุนโฮซื้อให้แล้วยังไม่ได้ใส่ก็เยอะแยะ

เอ๋ ตัวไหนดีน๊า... ฮ๊า ตัวสีขาวนี้ดีกว่า

เสื้อสีขาวแขนยาวคอกว้างถูกสวมทับเสื้อกล้ามสีเทาข้างใน กางเกงขาสั้นตัวจิ๋วนี่ก็ช่างเข้ากัน

ร่างเล็กตอนนี้ดูดีจริงๆ >///<

(เพ้อฮ่ะ มันมีรูปนึงที่แจจุงใส่กางเกงขาสั้นตอนช่วงปี 2006 อ่ะค่ะ แต่เห็นแค่ข้างหลัง คือกล้องตั้งใจถ่ายชองยุน แต่ว่าติดคนสวยยืนบิดขี้เกียจใส่กางเกงขาสั้นอยู่ข้างหลัง ขาแจจุง o_O เล็กและขาว ไปเพ้อต่อ ฮ่าๆ) 

"มาเร็วจังพี่ยุนโฮ ป่ะไปกัน" 

"o_O นางฟ้า เอ้ย ไปครับๆไปๆ"

ตายล่ะไอ้ยุน ทำไมเมียแกสวยอย่างงี้ ดูยิ้มเข้าสิตกมาจากสวรรค์แหงๆ สวยเว้ยย

ผมรีบจบแขนแจจุงมาควงทีแขนผมแล้วลากขึ้นรถ ฮ่าๆ ของผมครับของผม

"พี่ยุนโฮ แอบไปอาบน้ำมาใหม่ตอนไหนเนี่ยเมื่อกี๊ไม่ใช่ชุดนี้นี่"

นั่น ช่างสังเกตุอีก ก็จะไปขอหมั้นสาวทั้งที ชองยุนของหล่อๆหน่อย

"หล่อใช่ป๊ะ ?"

"ไม่เลย"

"อะไรอ่ะแจจุง TT^TT"

"ล้อเล่นหรอกน่า พี่หมีชองของแจจุงนี่หล่อจะตายอยู่แล้วนะ"

ดูเค้าทำหน้าเข้า เขินล่ะสิ ฮ่าๆน่ารักจัง

ฮ่า ! มาถึงแล้วครับ แจจุงทำหน้าอึ้งเล็กน้อยตอนที่เราเข้ามานั่ง

ก็ผมสั่งให้เค้าตกแต่งไว้อย่างดี แล้วทั้งฟลอร์ก็มีแค่โต๊ะเรา

"ทำไมมีแค่โต๊ะเราล่ะ"

ถามออกไปอย่างสงสัย ก็โต๊ะอื่นๆหายไปไหนหมดล่ะเนี่ย ??

"ช่างโต๊ะอื่นปะไร มีแคเราก็ดีออก หรือแจจุงไม่อยากอยู่กับพี่สองคน ?"

"เปล่า ก็แค่สงสัยนิดเดียวเอง"

แลบลิ้นใส่ร่างสูง ก่อนจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้ ที่ตอนนี้ร่างสูงยกให้อยู่

ก่อนร่างสูงจะเดินมานั่งฝั่งตรงข้าวกับร่างเล็ก หวาาา โรแมนติกมาก

กล่องกำมะหยี่สีขาวยังอยู่ในกางเกงของร่างสูง อดจะตื่นเต้นไม่ได้จริงๆ

บรกรยกอาหารอย่างแรกมาเสิร์ฟ แต่ร่างเล็กทำหน้างงๆ

"เอ่อ พี่ยุนโฮ ยังไม่ได้สั่งไม่ใช่หรอ"

"เค้าอยากเอามาก็ให้เค้าเอามาเถอะครับ"

หืออ ตอบอย่างมีพิรุธชะมัด

"แจจุงครับ เราไปถ่ายรูปกันเถอะ"

"เห ที่ไหนฮะ ?"

"นั่นไง ตรงระเบียงนั้นน่ะ"

ผมพาเจ้าตัวเล็กมาที่ระเบียง ระเบียงตรงนี้อยู่สูงมากครับ มองเห็นวิวกรุงโซลได้อย่างชัดเจน

แต่ที่มาให้ดูเนี่ย ไม่ใช่วิวนะครับ แต่ให้มาดูหน้าสามี โฮะๆ ฮ่าๆ

"ตรงนี้สวยจัง มาๆถ่ายรูปกันดีกว่าฮะ"

ผมจับกล้องเอาไว้แล้วก็กดถ่ายรูป แต่จังหวะนั้นผมก็ก้มหน้าลมาจูบแจจุง

ค้างไว้แบบนั้น...จนรูปออกมา ค้างไปเลยแฟนผม

"แจจุงครับ นี่ไงๆรูปออกมาแล้ว"

ผมสะบัดมันไปมาให้มันชัด ....ผมยื่นให้แจจุงแล้วเค้าก็ทำท่าหาๆอะไรในกระเป๋า

อ่า มันคือปากกา

"เอ๋ เขียนว่าที่ไหนล่ะพี่ยุนโฮ"

"ไม่เอา ยังไม่ให้เขียน"

ผมจับเจ้าปากกานั้นยัดลงไปในกระเป๋าสะพายของแจจุงตามเดิม

จับเค้าหันหน้าออกไปทางวิวสวยๆนั่น ในมือผมน่ะมีแหวนทอง...หรือแหวนหมั้นอยู่ในมือ

มันเป็นแหวนทองที่สลักคำว่า 'Yunho Love Jaejung'  ส่วนอีกวงนึงของผมจะเขียนว่า

'Jaejung Love Yunho'  ถ้าเป็นของใครชื่อของคนนั้นจะอยู่ข้างหลังครับ อ่า ตื่นเต้น

ผมกอดเค้าจากทางด้านหลังแล้วก็กุมมือเค้าเอาไว้....

ผมสวมแหวนเข้าไปที่นิ้วนางข้างขวาของเค้า... เค้าดูตกใจมากเลยครับสะดุ้งเลยแหละ

"หมั้นกับพี่นะครับ"

"อื้ม รักพี่ยุนโฮนะ"

เจ้าตัวเล็กหันหน้ากลับมากอดผมแล้วก็ซบหัวกลมๆนั่นลงกับอกผม ร้องให้หรอเนี่ยมันรู้สึกเปียกๆน่ะครับ

"ฮึกก ขอบคุณฮะ ขอบคุณ ขอบคุณ แจจุงรักพี่ยุนโฮที่สุดในโลกเลย

ฮึกๆ ฮือๆ ถ้าเกิดว่า ฮึก ถ้าเกิดว่าไม่มีพี่ยุนโฮ แจจุงก็ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว ฮึก ขอบคุณนะฮะ

ที่รักคนที่ไม่มีอะไรเลยอย่างแจจุง ฮืออออๆ"

โอ๋ๆ น่าสงสารจริงๆ ผมลูบหัวกลมๆของเค้าเชิงปลอบใจ

จับใบหน้าหวานที่ผมรักนั่นขึ้นมาสับตากับผม

"แจจุงยังมีพ่เสมอนะครับ แจจุงอย่าลืมนะ ว่าแจจุงมีพี่อยู่เสมอ

พี่ขอสาบานว่า จนกว่าชีวิตนี้ของชอง ยุนโฮจะหาไม่ พี่จะรักและดูแล คิม แจจุง ตลอดไปครับ"

"อื้ม แจจุงรักพี่ยุนโฮนะ"

"ครับ พี่ก็รักแจจุงนะ แต่ว่า...."

ผมชูมือข้างขวาขึ้นมา ก่อนจะกระดิกนิ้วนาง

"นิ้วนางพี่ยังว่างอยู่เลยอ่ะ สวมแหวนให้พี่หน่อยสิครับ"

"อื้ม"

มือเล็กๆที่สั่นน้อยๆรับแหวนจากผมไป แล้วค่อยๆสวมลงไปที่นิ้วนางข้างขวาของผม

"อยการู้ไม๊ทำไมข้างขวา ทนที่จะเป็นข้างซ้าย"

"อยากสิฮะ"

"ก็เพราะว่า ข้างซ้ายพี่จะเอาไว้สวมแหวนให้แจจุงในพิธีหมั้น แต่ว่าวงนี้ถือเป็นมัดจำก่อน"

"หืออ ไม่ต้องมัดจำก็ได้นี่นา ไม่หนีไปไหนหรอก"

"ไม่เอาหรอก กิดมีไอ้บ้าที่ไหนมาขโมยแฟนพี่ไปทำไงล่ะครับ"

"โถ่ เค้าไม่ยอมไปหรอกน่า -*-"

พระเจ้าครับ... ชอง ยุนโฮ กำลังจะได้หมั้นหมายกับ คิม แจจุง แล้วจริงๆเหรอครับ

ผมขอสาบานนะครับ ว่าจะดูและและรักคิมแจจุงจนกว่าชีวิตนี้จะหาไม่

แต่จะไม่ขอสาบานว่าจะไม่ทำให้เค้าเสียใจ แต่ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ

หากไม่เป็นเช่นนั้นล่ะก็ขอให้ท่านมาเอาชีวิตนี้ของชอง ยุนโฮ ไปได้เลยครับ 

edit @ 22 Apr 2010 16:49:54 by Ganbattene

edit @ 22 Apr 2010 20:16:02 by Ganbattene