Cassiopeia and TVXQ

"ห่ะ ? นิวยอร์ค !!!"

คนสวยของผมทำตาโตเมื่อเห็นตั๋วเครื่องบิน

"ใช่แล้ว นิวยอร์ค พี่มีบ้านที่นั่นน่ะไปนานเท่าไหร่ก็ได้ครับ"

"ว้าววว รวยจัง จุ๊บ ใจดีที่สุดเล้ย ไปกันๆดีกว่า" 

หลังจากไปที่ต.ม.แล้วผมก็พายัยสวยมานั่งรอไฟลท์ เราน่ะมากันก่อนตั้งชั่วโมงนึง

ผมนึกว่ารถจะติด ที่ไหนได้

"พี่ยุนโฮ น้องแจหิวข้าว ไปกินกันนะ" 

คนสวยทีวันนี้เริงร่ามากมาย เดินจูงคนรักเข้าร้านอาหารหรูในแอร์พอร์ต

ครืดดด ครืดดด

"อ่ะ พี่ยุนโฮโทรศัพท์"

แจจุงบุ้ยปากไปที่กางเกงผม

"ยุนโฮครับ อืม อ๋อออ ม๊าอ่ะอย่าแกล้งสิครับ อืม ครับ" 

ร่างบางทีนั่งรับประทานอาหารจานโตอยู่ก็เงยหน้าขึ้นมาถามคนรัก

"ม๊าว่าไงหรอพี่ยุนโฮ"

"ม๊าบอกว่า ยังไม่ได้แต่งเลยจะฮันนี้มูนซะแล้ว"

ร่างสวยหน้าแดงขึ้นมาทันที บิดไปบิดมาก่อนจะแปะมือขาวๆลงไปบนแขนกำยำของร่างสูง

"บ้าหรอ >//////< ไปเที่ยวกันเฉยๆ คิกๆ"

"ทำหน้าแบบนี้เดี๋ยวก็จับปล้ำซะนี่ น่ารักเป็นบ้า"

.

.

.

.

"อ๊ะ นาโอยะนี่ นาโอยะคุงๆ !"

คนสวยของผมกระโดดเหยงๆเรียกผู้ชขายที่ไหนก็ไม่รู้...ญี่ปุ่นอีกแล้วหรอเนี่ย

เรามาถึงนิวบอร์คกันแล้ว และผมก็พาแจจุงน้อยๆของผมมาเดินเล่นที่สวนสาธารณะ ไม่คิดว่าจะเจอก้างซะนี่

"อ้าวแจจุง มายังไงเนี่ย"

ไอ้เด็กญี่ปุ่นนั่นยังคงพูดคุยกับแจจุงอย่างสนุกสนานแจจุงก็ไม่ลืมที่จะแนะนำตัวผมแทน

ว่า 'แฟน' ก็ยังดี แต่ว่าตอนนี้ผมกลายเป็นส่วนเกินไปเรียบร้อย

ดูเหมือนเค้าจสนิทกันมากสินะ ผมกับแจจุงที่เพิ่งจะรู้จักกันได้ปีเดียว คงไม่เท่าไอ้เด็กนี่ใช่ไม๊

คิดได้แล้วผมก็ลุกเดินออกมา ปล่อยให้ทั้งสองคุยกันต่อไป

.

.

แจจุงเดินมาเรื่อยๆตามทาง หนาวมากๆเลยฮะ

นี่ก็เย็นแล้วแต่พี่ยุนโฮก็ไม่เห็นเดินตามมาเลย เค้าลุกหายไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้

คงจะโกรธแน่ๆทีี่แจจุงคุยกับนาโอยะซัง ก็แจจุึงสนิทกับเค้าตั้งแต่เด็ก นาโอยะซังเป็นเพื่อน

กับเคตะ พี่ยุนโฺฮอาจจะ...ไม่ชอบ แต่ว่านาโอยะซังนิสัยดี ไม่เที่ยว ไม่ดื่ม อย่างน้อยก็ไม่เหมือนเคตะ

ตอนนี้แจจุงกลัวมากๆเลยฮะ ไม่มีคนอยู่แถวนี้เลย และนี่เป็นชานเมืองของนิวยอร์ค คนก็หายไปไหนหมดไม่รู้

บ้านแจจุงก็ไปไม่ถูก พี่ยุนโฮก็หายไปไหนไม่รู้ นี่เค้าจะทิ้งแจจุงไว้อย่างงี้จริงๆน่ะหรอ

"ฮึก หายไปไหน ฮือออ"

แจจุงเดินมาใกลแล้ว เราไม่ได้เอารถมา เพราะว่าแจจุงอยากลองนั่งรถประจำทางดู

เดินมาจนไม่รู้อยู่ไหนแล้วด้วย หนาวก็หนาวกลัวก็กลัว แต่ที่กลัวสุดๆเลยคือกลัวพี่ยุนโฮโกรธ

แจจุงอยากจะโทรหาพี่ยุนโฮแต่ไม่รู้ว่าเค้าจะอยากรับไม๊

"ฮึก ฮือออ รับซักทีสิ"

ตึก ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าของชายร่างสูงคนหนึ่ง ที่เดินตามร่างบอบบางมาตั้งแต่ต้น

ตอนนี้เข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ .... เรื่อยๆ

"ฮึก พี่ยุนโฮ รับสิๆ"

และไม่นานเกินรอ เสียงที่อยากจะได้ยินก็ดังขึ้นจากปลายสาย

"ไม่ได้ไปกับไอ้นาโอยะอะไรนยั่นหรือไง"

"ฮึก อย่าโกรธสิ ฮืออออ อยู่ไหน น้องแจกลัว ฮืออออ ทิ้งแจจุงไว้ที่นี่ได้ยังไง ฮึก

ใจร้ายที่สุดเลย ฮืออออ"

"พี่จะไปไหนได้ล่ะครับ พี่ก็อยู่กับแจุงตลอดนั่นแหละ แต่แจจุงไม่เคยหันมาหาพี่เลย" 

แล้วเสียงฝีเท้าปริศนาก็หยุดลง

"เอ้าเจ้าเด็กน้อย จะยืนร้องให้อีกนานไม๊ หันมาซักทีสิ"

เสียงอบอุ่นและร่างกายกำยำที่ยืนห่างออกไปประมาณหนึ่งเมตร ยืนหน้านิ่งๆ หากแต่ริมฝีปากนั่น

กระตุกยิ้มน้อยๆ

"ฮือออ อย่าเดินหนีไปสิ ฮึก แจจุงก็แค่บังเอิญเจอนาโอยะ เค้าก็แค่เพื่อนแจจุงจริงๆนะ"

มือใหญ่ลูบศีรษะกลมๆของร่างเล็กอย่างต้องการจะปลอบ

"พี่ไม่ได้ไปไหนเลยนะครับ ในทางกลับกันพี่เดินตามแจจุงทุกฝีก้าวต่างหาก

แม้แต่ตอนที่แจจุงคุยกับนาโอยะพี่ก็อยู่ตรงนั้น พี่ลุกออกมา แต่พี่ก็ยังมองแจจุงอยู่ตลอด ไม่รู้เลยหรือไง"

ร่างบางส่ายหัวแรงๆเป็นคำตอบ

"รู้รึเปล่าว่าพี่หึง"

"รู้"

คนสวยที่ตอนนี้หยุดร้องให้แล้วแต่ก็ยังคงกอดร่างสูงแน่นๆเหมือนเดิม

"ดูเหมือนจะมีแต่แจจุงใช่ไม๊ที่ไม่เคยรูเลยว่าพี่รักแจจุงขนาดไหนน่ะ  หืม ? คิดว่าพี่จะปล่อย

ให้แจจุงเดินมาคนเดียวในที่มืดๆแบบนี้หรอ"

"รู้สิ รู้ พี่ยุนโฮรักแจจุง แจจุงก็รักพี่ยุนโฮไง ฮึก อย่าพูดแบบนี้สิ แจจุงก็แค่คิดว่าพี่ยุนโฮโกรธ

อาจจะโมโหมาก"

ใบหน้าหวานซบลงกับอกแกร่ง นำอุ่นๆใหลออกมาจากดวงตาคู๋สวย

ก่อนจะถูกซับด้วยเสื้อตัวหนาของร่างสูงอีกที

"รู้ไม๊ ที่พี่บอกว่าพี่เดินตามแจจุงมาตลอด แต่แจจุงไม่เคยหันมาหาพี่เลย พี่ไม่ได้หมายความแค่นั้น"

"ฮึก รู้  ก็นี่ไง ฮือออ ก็พยายามเรียกหาแล้วไง แค่มองไม่เห็น ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีวันเห็นนี่"

"พี่ขี้หึงขนาดนี้ยังจะไปคุยกับคนอื่นอีก ชิ"

"โถ่ อย่างอนน้า คิกๆ ดีกันๆ"

คนสวยยื่นนิ้วก้อยเล็กๆออกมาหาร่างสูง

"ไม่งอนก็ได้ รักนะครับนางฟ้า"

"คิกๆ เย่ รักเหมือนกันคุณหมอหมี"

แล้วหมีน้อยก็เดินข้างนางฟ้าแสนสวยไปตามถนนที่มีแค่พวกค้าสองคนเท่านั้น

คนรักกัน ยังไงก็ต้องมีทะเลาะมีโกรธกันบ้าง

แต่ถ้าทั้งสองยอมผ่อนยอมเอนให้กันและกัน

ทุกอย่างก็จะคลี่คลาย

เพราะยังไง หมีน้อยก็ไม่มีวันเลิกรักนางฟ้าได้อยู่ดี 

edit @ 10 May 2010 15:31:52 by Ganbattene