Cassiopeia and TVXQ

"อืออออ ง่วงนะ"

เสียงทุ้มครางต่ำในลำคออย่างขัดใจ

เมื่อคนสวยที่ตื่นนานแล้วจนไปล้างหน้าล้างตาเรียบร้อย แต่เจ้าหมีน้อยก็ยังไม่ยอมลุก

"ตื่นซักทีสิฮะ ขี้เซาจังเลย"ฃ

คนสวยแกล้งเป่าลมใส่หู ได้ผล ดวงตาเรียวคมเบิกกว้างขึ้นทันที

"ใคีรสอนให้ทำแบบนี้เนี่ย" 

"คิกๆ ชอบจริงๆด้วย ฮ่าๆ พี่ฮีชอลสอนมา"

"ไปสนิทกะเค้าตอนไหนเนี่ย"

"ก็เค้ามาเม้นไซเวิล์ดอ่ะ เค้าสวยเนอะ"

ร่างสูงทำหน้าเจ้าเล่ห์ก่อนจะพูดถ้อยคำกวนประสาท

"อื้ม สวยมากเลย ขาว เอ๊กซ์ เซ็กซี่มาก สเป็คเลยอ่ะแจจุง อยากจีบอ่ะ" 

คนสวยยู่หน้าลงอย่างขัดใจ

"ไปจีบเลยสิ ไปเลยๆ บินกลับไปเลยนะ โกรธแล้ว"

"ฮ่าๆ เค้าไม่ได้เรียกว่าโกรธ แต่หึงต่างหาก"

ร่างหนาดึงคนสวยเข้ามากอด กุมมือกันไว้อย่างหวงแหน

"จะไปรักใครได้ ดูยัยสวยของพี่สิเป็นซะแบบนี้อ่ะ หืม ?"

"คิกๆ ดีใจจัง"

คนสวยถูไถหัวกลมๆกับอกกำยำของร่างสูงอย่างออดอ้อน

"ไปกินข้าวเถอะแจจุงทำไว้ให้แล้ว"

"ครับคุณภรรยา"

"ยังไม่ได้แต่งงานกันเลย พูดแบบนี้แจจุงเสียหายนะ ฮ่าๆ"

แจจุงพูดไปก็เขินไป แหม ภึงเราจะยังไม่ได้แต่งงานกัน แล้วมันต่างกันตรงไหนล่ะ

ในเมื่อเราก็อยู่ด้วยกันแล้ว ? ทุกวันแจจุงจะทำกับข้าวให้ผมกิน คอยดูแลเรื่องนั้นเรื่องนี้

ออดอ้อนอย่างน่ารัก คุยกุ๊กกิ๊กกับผมตลอด แล้วแบบนี้ใึครที่ไหนจะม่เรียกภรรยา

"เอ้าๆ นั่งฝันกลางวันอยู่นั่นแหละ ตามลงไปเร็วนะๆ"

.

.

"โหววว อะไรเนี่ยหอมชะมัด น่ากินจัง"

ผมแกล้งเดินไปจับเจ้าตัวเล็กของผมมากอด แล้วกดจมูกลงไปที่ซอกคอขาวๆนั่น น่าฟัดจริงๆ

"กับข้าวอยู่นู่น นี่มันแจจุงนะ ป้าบ !"

มือขาวๆจีเลาๆลงมาที่แขนำยำของร่างสูงอย่างขวยเขิน

ก็จะไม่ให้เขินได้ยังไง พูดแบบนี้ทีไรน้องแจเสร็จคุณหมอหมีนี่ทุกทีเลยฮะ !

น้องแจอุ่นกับข้าวให้พียุนโฮเรียบร้อยแล้วฮะ และตอนนี้มันก็ถูกสวาปามโดยคุณหมอหมี

"อร่อยจังครับ คนทำจะอร่อยแบบนี้ไม๊น๊า หืม ?"

คนพูดยื่นใบหน้าหลอๆเข้ามาหาร่างบางช้า แต่ยังไม่ทันจะถึงตัว ก็โดนมือบางจับใบหน้าหล่อเหลานั่น

กลับไปไว้ที่เดิม "ไม่อร่อยหรอกน่า"

"ฮ่าๆ จริงหรอ? แต่เท่าที่พี่จำได้ทั้งหอม ทั้งนุ่ม น่าลูบไล้มากเลยน๊า"

"หื่นไปแล้วพี่ยุนโฮ ! >///////<"

คนสวยพูดอย่างขวยเขินก่อนจะหน้าแดงอีกครั้ง

ไม่รู้ว่าทำไมโชคชะตาถึงได้ดลบันดาลให้แจจุงมาเจอกับผม

ทั้งๆที่ผมมันก็แค่ผู้ชายธรรมดาๆริสัยก็ไม่ค่อยจะดี หงุดหงิดง่าย อารมณ์ร้อน

แต่ไอ้ที่ว่านีมันหายไปหมดเลยตั้งแต่เจอแจจุง

เค้าไม่เคยทำให้ผมอารมณ์เสีย แถมยังแก้นิสัยเจ้าชู้ของผม

อย่างนี้รึเปล่าที่เค้าเรียกว่า รักแท้

"เหม่ออีกแล้ว"

"พี่ก็เหม่อถึงแจจุงอยู่คนเดียวน่ะแหละครับ"

"ก็ตัวจริงอยู่ให้ดูแล้วนี่ มีอะไรรึเปล่า ฮื๊อ ?" 

"เปล่าหรอก พี่ก็แค่คิดว่าทำไมเราถึงมาเจอกัน"

แจจุงเขิยบจากเก้าอี้ข้างๆขึ้นมานั่งบนตักผมทน

"เราจะไม่มีทางรักกันได้ถ้าพี่ยุนโฮไม่ตามจีบแจจุงอ่ะนะ ฮ่าๆ" 

"ก็พี่เห็นแล้วก็แบบว่า เนื้อคู่ขัดๆ"

"เว่อร์ไปแล้ว"

.

.

.

.

.

.

ครืดด ครืดด ครืดด

เสียงโทรศัพท์สีดำของร่างสูงดังขึ้น ทำให้คนตัวเล็กที่นั่งดูทีวีอยู่ต้องลุกไปตามหาร่างสูง

แต่ก็ไม่เจอ สงสัยจะไปแถวๆนี้่ะมั้ง บ้านนี้ก็ออกจะใหญ่ รับแทนก็คงไม่เป็นอะไร

"พี่ยุนโฮไม่อยู่ฮะม๊า นี่แจจุงเอง"

"อ๋อ หรอจ๊ะ แจจุงเป็นยังไงบ้างลูก สบายดีไม๊ แล้วอีหมีมันไปไหนทำไมไม่มาดูแลแจจุงล่ะจ๊ะ"

"อ๋อ คงไปออกกำลังกายล่ะมั้งฮะ เห็นบ่นๆว่าช่วงนี้อืด"

"หรอจ๊ะ อืม งั้นเดี๋ยวม๊าโทรไปใหม่ก็ได้ บอกอีหมีมันด้วยนะจ๊ะ"

"ม่ะม๊าฝากแจจุงไว้ก่อนก็ได้ฮะ เดี๋ยวแจจุงจะไปบอกพี่ยุนโฮให้นะฮะ"

"อ๋อ .. เอ่อ คือ .... ไม่เป็นไรจ้ะ เดี๋ยวม๊าโทรไปใหม่ " 

"ฮะ บ๊ายบายฮะ"

ม่ะม๊ามีอะไรรึเปล่าถึงได้โทรมาทั้งๆที่เมื่อวานก็เพิ่งจะมาถึงแท้ๆ

ปกติถ้ามีอะไรก็จะบอกแจจุงด้วย แต่นี่ ...?

บางทีอาจจจะเป็นเรื่องที่แจจุงไม่สมควรจะรู้ก็ได้สินะ ไม่เป็นไีรอดทนไว้แจจุง มันจะไม่มีอะไร 

.

.

.

ตึก ตึก ตึก

เสียงงฝีเท้าเล็กๆเก้าขึ้นบนไดคฤหาษณ์หลังโตอย่างระมัดระมวัง

บ้านนี้ใหญ่มากๆ จนแทบจะหากันไม่เจออยู่แล้ว

เป็รบ้านสีขาวทั้งหลัง ตกแต่งสไตล์ลอฟท์

บ้านหลังนี้พี่ยุนโฮบอกว่าเพิ่งจะสร้างเสร็จก่อนเราจะมาไม่นาน เป็นบ้านที่พี่ยุนโฮตั้งใจ

ว่าจะมาอยู่หลังจากนี้ซักสองสามปี บ้านหลังนี้ประกอบไปด้วย

ห้องนอน 10 ห้อง ห้องน้ำ 15 ห้อง สระว่ายน้ำ ห้องฟิตเนส ห้องดูหนัง ห้องกินข้าว

ห้องนั่งเล่นและ สวนหลังบ้านที่น่าอยู่มากๆ พี่ยุนโฮทั้งรวยทั้งเพอร์เฟคต์แบบนี้

บางทีเค้าอาจจะไม่เหมาะกับแจจุงรึเปล่า ความคิดงี่เง่าแบบนี้มันมาอีกแล้ว ทำไมถึงคิดมากแบบนี้นะแจจุง

และในที่สุดแจุงก็เดินมาถึงห้องฟิตเนสที่คิดว่าพี่ยุนโฮต้องอยู่ในนี้แน่นอน

ทั่ก ทั่ก ทั่ก ทั่ก ทะั่ก

เสียงฝีเท้าของร่างสูงที่วิ่งอยู่บนลู่วิ่งภายในห้องสีขาวสะอาดตา

"อ้าว แจจุง ไม่โทรเรียกพี่ล่ะ"

"ก็โทรศัพท์อยู่นี่ไง ฮ่าๆ"

ร่างบางชูโทรศัพท์เครื่องบางขึ้นมาให้ร่างสูงดู

"อ้าว ตายล่ะ มีกิ๊กโทรมาให้แจจุงีรับบ้างรึเปล่าครับ"

"อืม มั"

แกล้งทำกน้าเศร้าไปแบบนั้นแหละ ทั้งที่จริงๆ ก็แค่ม่ะม๊า

"หา ใครวะนั่น"

"ล้อเล่น ม่ะม๊าน่ะ โทรกลับไปสิ เดี๋ยวแจจุงลงไปก่อนนะ จะไปดูทีวีต่อน่ะ"

ผมคิดไปเองรึเปล่าว่ายัยสวยของผมทำตัวห่างเหินแบบแปลกๆ

 ปกติจะอ้อนผมให้ได้ทุกที แล้วทำไมถึงจะรีบลงไปนัก

ทิ้งวไว้ให้คาใจเนอะ 

edit @ 11 May 2010 14:07:27 by Ganbattene