Cassiopeia and TVXQ

เวลาผ่านไปหนึ่งอาทิตย์แล้วครับหลังจากที่ผมกับแจจุงมาเทียวที่นิวยอร์กนี้

ผมพาแจจุงไปสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมต่างๆมากมาย เจ้าตัวเล็กชอบมากเลยล่ะครับ

ส่วนตอนนี้ยัยสวยของผมน่ะนอนหลับปุ่ยอยู่นี่แหละคีับ หลังจากกิจกรรมสุดโปรดของผม !!! ฮ่าๆ

"ฮึก ฮืออออ อย่า ฮึก อย่าทิ้งแจจุง ฮืออออ พี่ยุนโฮแจจุงขอโทษ ฮึก"

อ้าวเฮ้ย เมื่อกี๊ยังนอนอยู่ดีๆตอนนี้ละเมอร้องให้ ? เป็นอะไรครับเนี่ย

แม้ดวงตากลมโตนั่นจะปิดสนิด แต่น้ำใสๆ็ใหลออกมาจากใต้เปลือกตาที่อยู่ไม่นิ่งนั่น

ปากกลมๆก็พร่ำเพ้อถึงชื่อคนรักไม่หยุด ร้องขอราวกับว่าเค้าจะทิ้งตัวเองไปไหน

"แจจุง แจจุงครับ พี่อยู่นี่ไงแจจุง !"

ร่างสูงจับตัวคนตัวเล็กที่นอนร้องให้เขย่าเบาๆเพื่อให้ตื่น

"แจจุงครับ พี่อยู่นี่นะ ไม่ได้ไปไหน พี่รักแจจุงนะครับอย่าร้องให้นะ"

"ฮึก ฝันร้าย ฮือออ ฝันว่าพี่ยุนโฮจะทิ้งแจจุงอ่ะ ฮึก"

"โอ๋ จะทิ้งไปไหนได้ล่ะครับบอบบางแบบนี้น่ะ หืม ? รักจะตายอยู่แล้ว"

คนตัวใหญ่ลูบเบาๆที่ศีษะกลมๆนั่นอย่างรักใคร ให้ตายเถอะใครจะไปทิ้งลงน่ารักแบบนี้

เวลาที่แจจุงร้องให้ผมจะขาดใจให้ได้ นางฟ้าเหมาะกับรอยยิ้มมากกว่าตั้งเยอะ

"ไม่มีอะไรนะครับ ก็แค่ฝันร้าย พี่บอกแล้วไงว่าไม่มีวันทิ้งแจจุงหรอก"

"อื้ม น้องแจรักพี่ยุนโฮนะ"

ท่าทีที่ดูเหมือนจะสงบลงบ้างแล้วก็ทำให้ร่างสูงเบาใจขึ้น

อย่างน้อยคนสวยของผมก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก

"ห้ามฝันร้ายอีกนะรู้ไม๊ครับ"

"ใครจะไปห้ามได้เล่า ฝันนะ"

"ฮ่าๆ ไม่รู้ล่ะถ้าฝันร้ายอีกพ่จะจับปล้ำ"

พูดไม่พูดเปล่ามือหนาไล้ไปตามใหล่มนเรื่อยลงมาถึงเนินอกอวบอิ่ม

"ทะลึ่ง ! ไปๆลยจะอาบน้ำ"

คนสวยของผมรีบลุกขึ้นจากเตียงทั้งๆที่ใส่เสื้อนอนของผม เสื้อที่สั้นอยู่แค่ระดับต้นขาตอนนี้เลิกขึ้นมาแทบ

จะเห็นสะโพกงอนๆนั่นอยู่แล้ว ให้ตายสิ

"ไปด้วยจ้ะที่รัก หึๆ"

"หังเราะน่ากลัวชะมัด เอ้า มองอยู่นั่นแหละ"

เหมือนจะเริ่มรู้ตัวว่าโดนสายตาหื่นๆจ้องอยู่ก็เลยรีบดึงเสื้อตัวโคร่งให้ยืดลงมาปิดทีต้นขาเช่นเดิม

"นี่พี่ยุนโฮ เรื่องทีจะถ่ายอะไรน่านอ่ะไม่รีบกลับไปหรอกหรอ"

คนสวยของผมรู้เรื่องหมดแลว และก็ไม่ได้ว่าอะไร

แถมบอกว่าสมัยก่อนน่ะเคยมีคนมาติดต่อให้ไปเล่นโฆษ๊ณาด้วย เอาเข้าไป

"ก็ไม่ต้องงหรอก กลับไปค่อยคุยน่ะ"

"อืม ยังอยากอยู่ต่ออ่ะ TT^TT"

"ยังไงอาทิตย์หน้าก็ต้องกลับอยู่ดีครับที่รัก แจจุงจะเปิดเทอมแล้วนะ "

"ต้องกลับไปหัวหมุนเหมือนเดิม เห้อ"

"เอาน่า สู้ๆครับ  ^ ^"

------20%--------- มันร้อนมากไม่ไหวแล้ว

.

.

.

.

จำได้กันไม๊ครับที่ผมบอกว่าพาแจจุงไปตามสถานที่ยอดนิยมต่างๆแล้วน่ะ

แต่ว่า ยังมีอีกที่นึงที่ยังไม่ไ้พาเจ้าตัวเล็กไป ผมน่ะกะจะเก็บเอาไว้จะพาไปก่อนกลับน่ะครับ

มันก็คือ..... Brooklyn Bridge น่ะครับ สวยมากกก ! เอาน่า เอาเป็นว่าผมชอบละกัน ฮ่าๆ

และนี่ก็ใกล้กำหนดกลับเขาไปทุกที เพราะเราเหลือเวลาอีกแค่สองวัน คือวันนี้ และพรุ่งนี้กลับไฟลท์กลางคืน

"ย่าห์ !!!! มันจะมากไปแล้่วพี่ยุนโฮ นี่แน่ะๆๆๆ นี่แน่ะๆ"

คนสวยกับผมน่ะตอนนี้เล่นเกมส์กันอยู่ครับ อย่าตกใจไม่ใช่เลิกกมส์อะไรเทือกนั้นนะ ฮ่าๆ

ก็แค่เกม Wii ธรรมด๊าธรรมดาครับ หึๆ

"โธ่ แจจุงครับอย่าบ้าพลังพี่กลัวววว"

เราเล่นเกมส์เทนนิสกันมาจสองชั่วโมงแล้ว แต่เ็ด็กน้อยก็ไม่เหนื่อยสักที หวดเอาๆ ผมแขนจะหักแล้ว 

"ก็พี่ยุนโฮจะนำอ้ะ ฟึ่บ !"

หันมายิ้มให้บางๆหนึ่งทีก่อนจะมุ่งมั่นกับเกมส์ต่อไป ฮู้ววว

"โอเคๆพี่ยอมแล้ว TT^TT"

หลังจากเกมสฟ์นั้นจบคุณเธอก็อารมณ์ดีเป็นพิเศษ เด็กอะไรติดเกมส์ชะมัด พอลุกจากเกมส์ปุ๊บ

ก็เปิดคอมปั๊บ ! วัยรุ่นก็แบบนี้ใช่ไม๊ครับ ? เห้อ ชอง ยุนโฮรักเด็กกกกก !

"โหๆ ดูสิมีรูปเราที่นิวยอร์กด้วยอ่ะ ว้าว"

"เห ตจริงด้วยอ่ะ หึ ทำไมมีรูปแจจุงเยอะจังอ่า"

ใบหน้าคมคายยู่ลงเล็กน้อย สาเหตุไม่ใช่ที่น้อยใจหรอกว่ามีรูปตัวเองน้อย ต่มันหวงภรยา !

"โถ่ ก็นี่ไงๆรูปพี่ยุนโฮก็บานเบียง"

"พี่หวงอ่ะ ใครๆก็รักแจจุงกันหมดเลย"

"แล้วพี่ยุนโฮรักมากกว่าคนอื่นรึเปล่าล่ะ"

ดวงหน้าหวานเศร้าลงเล็กน้อยพร้อมกับทำปากยื่นออกมา

"ไม่รักแจจุงแล้วจะไปรักใครล่ะครับ หืม ? ทำหน้าแบบนี้เดี๋ยวปั๊ดจับปล้ำ"

"อย่าน้า กลัวแล้วๆ คิกๆ"

แกล้งเบี่ยงหน้าหลบร่างสู๔งที่เอาปากหยักมาหวังจะประกบจูบกับปากอวบอิ่มให้ได้

"นี่ รู้ไม๊ พี่น่ะชอบปากแจจุงตรงไหน"

"ตรงไหนหรอ o_O"

คนสวยทำตาโตอย่างสงสัย เรียกให้หัวใจของชายหนุ่มร่างสู๔งเต้นไม่เป็นจังหวะเลย

"ตรงที่ปากบนมันดูบวมๆน่ะ เซ็กซี่ชะมัด ปากบนแจจุงน่ะมันจะดูไม่ค่อยมีรอยหยักดูอวบอิ่ม

ส่วนปากล่างจะมีสีแดงๆกว่า อ๊า พูดแล้วอยากจูบ"

ร่างสูงที่พูดไปก็เพ่งพินิจมองปากอวบอิ่มนั่นไป อืม.... จะว่าไปก็จริงแฮะ

"หรอ คิกๆ ปากบนแจจุงไม่ค่อยมีหยักหรอ"

"ปากตัวเองแท้ๆยงม่รู้เลยหรอเนี่ย"

ร่างสูงพูดไปก็อมยิ้มไปกับความน่ารักของคนตัวเล็ก

"แล้วพี่ยุนโฮล่ะ นี่ปากแจจุงนะมาแอบดูตั้งแต่เมื่อไหร่"

"ก็ตลอดเวลานั่นแหละ ตาโตๆ แก้มขาวๆ ปากแดงๆแบบนั้น พี่ละสายตาออกมาไม่ได้เลยจริงๆนะ"

ร่างสูงโอบกอดร่างเล็กที่นั่งอยู่บนเก้าอี้จากทางด้านหลัง จมูกคมซุกไซร้ลงทีแก้มขาวนวลเนียนอย่างรักใคร่

"คิกๆ มันจั๊กจี้นะ คิกๆ แล้วพี่ยุนโฮรู้รึเปล่าว่าเวลาตัวเองหลับแล้วจะอ้าปากบ๋อแบบนี้"

พูดจบก็หันหน้ามาเผชิญหน้ากับร่างสูงพร้อมกับอ้าปากแล้วหลับตาให้ดู

"แน่ะ เด็กที่ไหนมาแอบดูพี่นอนหลับล่ะ"

"คิกๆ ก็ตอนหลับน่ะน่ารักชะมัด ขนตา็ก็ยาว เหมือนเด็กชายยุนโฮตัวน้อยๆเลย"

"ชอบใช่ไม๊ล่ะ"

"เปล่า รักต่างหาก"

พูจบก็โดนร่างสูงประกบปากจูบไปหนึ่งที ก็น่ารักขนาดนี้ใครจะทนไหว ?

.

.

.

.

วันกลับ

"มือคุณหมอหมีนี่ใหญ่ปิดหน้าแจจุงทั้งหน้าแล้วน๊า คิกๆ"

คนสวยของผมโดนมือผมปิดตาอยู่ เพราะตอนนี้ผมพาแจจุงม่าที่ Brooklyn Bridge ไงครับ

"หนาวจังเลย ที่ไหนน๊า"

ถามออกไปอย่างสงสัย อย่างแรกที่นี่ไม่ใช่ในร่มแน่ๆเพราะว่าอากาศหนาวและมีลมเย็นๆอย่างกับอยู่ใกล้ๆแม่น้ำ

อย่างที่สองเนี่ย คือพี่ยุนฮขับรถพามามันน่าจะเป็นที่ที่น่าสนใจไม่น้อย

"ที่นี่คือ Brooklyn Bridge ครับ"

พูดพร้อมกับเปิดมืออกจากดวงตากลมโตคู่สวย

ภาพเบื้องหน้าคือ ตัวเมืองนิวยอร์คที่มีตึกสูงระฟ้าประปรายเต็มไปหมด

แสงไฟจากยอดตึกยาทค่ำคืนช่างสวยงามราวกับอัญมณีหลากสีที่ประดับอยู่ท่ามกลางตึกสูง

แสงสะท้อนจากแม่น้ำยิ่งทำให้ภาพตรงหน้มาทวีความงดงาม

"ชอบไม๊ครับ"

"อื้ม ชอบจังเลย ที่นี่โรแมนติคจังเลยเนอะ ดูสิเงียบไม่มีคนเลย"

"ความจริงก็มีหรอกนะ แต่ว่าวันนี้ดึกแล้วเลยไม่มีคนใช้น่ะครับ พี่ชอบที่นี่มากๆเลยรู้ไม๊

ตอนที่พี่มากครั้งแรกพี่คิดว่าที่นี่ให้บรรยากาศที่ว้าเหว่ เหมือนกับว่าเราอยู่ที่นี่นคนเดียวและไม่มีใครสนใจ

เพราะเมื่อเทียบตัวเรากับตึกพวกนั้นแล้วมันช่างต่างกันลิบลับ"

"...."

"แต่พอครั้งที่สองพี่กลับคิดว่าถ้าพี่มีคนรักซักคนที่พี่อยากจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยตลอดไป

พี่จะไปสนใจอะไรกับตึกพวกนั้นล่ะ ตราบใดที่พี่ยังมีเค้าอยู่กับพี่ ตราบใดที่เค้ายังยืนอยู่เคียงข้างพี่

ตึกวพกนั้นก็ไม่ต่างอะไรจากส่วนเกิน เพราะว่าคนที่พี่รักจะเตืิมเต็มให้พี่เสมอ"

"......." 

"และวันนี้พี่ก็พาคนที่พี่รักและอยากตจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยตลอดไปมาด้วยแล้ว มาให้เค้าได้เห็นว่า

ถึงแม้ตึกพวกนี้มันจะทั้งสูงใหญ่ ถึงแม้ผู้คนบนตุึกเหล่านั้นจะไม่มีใครสนใจเราที่ยืนอยู่ตอนนี้

แต่มันก็ไม่เห็นสำคัญอะไรเท่ากับคนที่พี่กอดอยู่ตอนนี้ จะอยู่เคียงข้างพี่ตลอดไป"

คนตัวโตโอบกอดร่างบางจากด้านหลังอย่างแสนรัก ใบหน้าคมคายเกยอยู่ที่ใหล่มนที่สั่นระริก

หากแต่ไม่ใช่เพราะความหนาว แต่เป็นการหลั่งน้ำตาอย่างมีความสุข

"อย่าร้องสิ หื้ม ? ซึ้งขนาดนั้นเลยหรือไง"

"อื้ม ซึ้งมากเลย ฮึก ทำไมถึงได้รักแจจุงขนาดนี้นะ ฮึก แจจุงน่ะ ไม่เคยคิดเลยนะ

ว่าเราจะคบกันได้นานขนาดนี้ แต่ตอนที่แจจุงตัดสินใจคบกับพี่ยุนโฮน่ะ ในใจก็คิดว่า ถ้าอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด

แจจุงจะทำหน้าที่แฟนที่ดีที่สุด

แจจุงไม่ใช่คนที่มีตระกูลร่ำรวยไม่ได้มีพ่อแม่อย่างเด็กคนอื่นๆ แจจุงที่ถูกเลี้ยงดูมาด้วยความรัก

แต่ปราศจากเวลา แจุงไม่เคยมีใครที่รักและทุ่มเทให้มากมายขนาดนี้ จนบ้างครั้งแจจุงยังคิดเลย

ว่านี่เราฝันไปรึเปล่า แต่มันก็ไม่ใช่ความฝัน เพราะทุกครั้งที่มองไปพี่ยุนโฮกุมมือแจจุงอยู่เสมอ 

จนมาถึงตอนนี้ถึงแม้เราจะทะเลาะกันบ้างแต่ว่าเราก็เข้าใจกันในที่สุด

ไม่เคยมีเรื่องไหนเลยและไม่เคยมีวันไหนเลยหรือแม้แต่วินาที่ไหนเลยนะที่แจจุงจะไม่รักพี่ยุนโฮ

ถึงแจจุงจะไม่ใช่เด็กดีเท่าไหร่ พูดอะไรไปแจจุงก็ไม่ค่อยได้คิด บางทีแจจุงติดเพื่อนมากไปจนพี่ยุนโฮน้อยใจ

แต่พี่ยุนโฮก็ไม่เคยห้ามแจจุงเจอเพื่อน พี่ยุนโฮเลือกที่จะไม่พูด ฮึก แจจุง ฮึก ต่อจากนี้ไำป

ถ้าเราจะแต่งงานกันจริงๆล่ะก็แจจุงจะเป็นภรรยาที่ดีที่สุด ฮึก ชีวิตของแจจุงเป็นของพี่ยุนโฮแล้วนะ"

"พี่รักแจจุง .... มากกว่าตัวเองซะอีก พี่ก็จะเป็นสามีที่ดีนะครับ พี่สัญญา และ

ต่อจากนี้ไป ไม่สิ ตั้งแต่พี่พูดว่าพี่รักแจจุง ชีวิตของพี่มันเป็นของแจจุงไปตั้งนานแล้ว"

เรียวลิ้นร้อนๆสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวานฉ่ำ เกี่ยวกระหวัดกันอย่างดูดดื่ม

ไม่ได้เร่าร้อน ไม่ได้เต็มไปด้วยตัณหาราคะ หากแต่มาจากความรัก  ล้วนๆ

ขอสปอยตอนหน้านิดนึง

ตอนหน้าคือตอนจบนะคะ มีเซอร์ไพรส์เล็กน้อย แล้วก็

เรื่องนี้มี Specialค่ะ แ่ต่ไรท์เตอร์เปิดเทอมคงจะอัพให้ได้อาทิตย์ละครั้ง ขอทษจริงๆนะคะ

แต่ยังไงเรื่องนี้จะจบก่อนเปิดเทอมแน่นอน ส่วนสเปเชี่ยลก็รอเสาร์หน้านะจ๊ะ จะไปนั่งคิดนอนคิดเลย ฮ่าๆ 

edit @ 15 May 2010 22:15:11 by Ganbattene

edit @ 15 May 2010 22:21:33 by Ganbattene

edit @ 15 May 2010 22:23:57 by Ganbattene