[TVXQ FIC M PREG] Chap. 36 Dr. Chung You're the love of my life END
posted on 16 May 2010 19:33 by ganbattene
4 ปีผ่านไป
สวัสดีฮะ คิมแจจุงฮะ ! ฮ๊า ตอนนี้แฃน้องแจเรียนจบแล้วนะฮะทุกคน ก็คณะบริหารอย่างที่บอกไว้
แต่น้องแจจบเร็วหนึ่งปีน่ะฮะ ได้ติวเตอร์ดีก็อย่างงี้ ฮ่าๆ จะใครซะล่ะฮะ คิกๆ
ตอนนี้ก็มีร้านขายเบเกอรี่อย่างที่ตั้งใจไว้ พี่ยุนโฮออกเงินให้ทั้งหมดเลย จะว่าไปก็เกรงใจนะฮะ
กิจการที่ร้านไปได้สวยเลย กำลังขยายสาขาที่สามอยู่ฮะ เป็นไงน้องแจเก่งไม๊ฮะ ?
ส่วนคุณหมอหมีนั่นตอนนี้ก็เฉพาะทางพิเศษด้านกระูดูก ก็เลยเข้าโรงพยาบาลแค่สองวันฮะ
ที่เหลือก็ต้องช่วยงานที่บริษัทป๊ากับม๊า แต่ทุกวันน้องแจก็ต้องไปทำงานกับพี่ยุนอยู่ดี
เพราะอย่างงั้นเราเลยตัวติดหนึบกันมากกว่าเดิมอีก ตั้งแต่ตื่นนอนยันเข้านอน น้องแจกับพี่ยุนอยู่ด้วยกันตลอด
น้องแจยังกลัวว่าพี่ยุนโฮจตะเบื่อเลยฮะ อ้อ ! น้องแจลืมบอก คิกๆ ตอนนี้น่ะน้องแจดังใหญ่แล้วนะฮะ
หลังจากถ่ายเอ็มวีนั้นก็มีงานโฆษณางานถ่ายแบบเข้ามาเรื่อยๆ ส่วนงานละครน้องแจไม่อยากเล่นหรอกฮะ
ก็พระเอกไม่ใช่พี่ยุนโฮน่ะ น้องแจไม่เอาหรอก คิกๆ
แต่ช่วงนี้น่ะน้องแจชอบมีอาการอะไรไม่รู้ไม่ค่อยดีเลยฮะ ทั้งหน้ามืดบ่อยๆ บางที็อาเจียนด้วย
เพิ่งจะเป็นมาได้ประมาณสามอาทิตย์นี้เองน่ะฮะ ไม่กล้าบอกพี่ยุนเลยกลัวเค้าจะเป็นห่วง
แต่ว่าก็กลัวว่ามันจะเป็นแบบคราวที่แล้วจังเลยฮะ สรุปคือต้องบอกสินะ
"อุ๊บ อ่อก"
ร่างบางที่ดูสโลสเลมากเนื่องจากเมื่อคืนก็ไม่ได้นอนเพราะกิจกรรมสุดโปรดของร่างสูง
แถมยังมีอาการมึนหัวและอาเจียนอีกด้วย
"แจจุง แจจุงอยู่ไหนครับที่รัก"
อ้อลืมบอกไป น้องแจกับพี่ยุนโฮน่ะแต่งานกันเรียบร้อยแล้วนะฮะ คิกๆ
"แจจุงอยู่ไหนครับ"
"อยู่นี่ๆ มีอะไรรึเปล่า"
ร่างบอบบางที่มีใบหน้าซีดเซียวเดินออกมาจากห้องร้ำอย่างหมดแรง
"ก็เห็นหายไปนี่ นึกว่าหายไปไหนอ่ะ TT^TT กลัวนะ"
"กลัวอะไรอีกล่ะ น้องแจอายุ 22 แล้วนะ"
"พี่ก็ 27 แล้ว TT^TT แก่แล้วอ่า ไม่หล่อแล้วด้วยยย"
ร่างสูงที่ห่วงหล่ออย่างกับอะไรดีทำหน้าหงอยไปตามระเบียบ
"อะไร ไม่หล่อที่ไหนล่ะเนี่ย หืม ? ดูซิเนี่ยไม่หล่อแล้วแบบไหนจะหล่อล่ะ"
มือบางลูบไล้ไปตามสันคางคม เรื่อยขึ้นมาถึงริมฝีปากหยักได้รูป
"จูบพี่ก่อนแล้วพี่จะหล่อขึ้น"
"มั่วนิ่มที่สุด อยากให้เค้าจูบก็บอกมาเถอะ"
แล้วร่างบางก็ต้องมุดนู่นมุดนี่หนีร่างสูงที่จะมาจูบซะให้ได้ เห้อ เล่นกันอย่างกับเด็กๆ
.
.
.
.
สามวันต่อมา
"อุ๊บ อ่อก"
ร่างบางที่อาเจียนรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้จองวันนี้เริ่มจะหมดแรง
วันนี้ยุนโฮไปทำงาน ร่างเล็กก็เลยขอบอกว่าไม่สบายอยากจะนอนพัก
นี่ก็ยังเช้าอยู่ร่างสูงเพิ่งจะออกไป
"เฮ้อ แจจุงเอ้ยเป็นอะไรเนี่ยเรา"
คิดทบทวนถึงอาการทั้งหมด ทั้งอาเจียน เหม็นอาหาร และบางทีก็เหม็นพี่ยุนโฮ ....
หรือว่าเราจะท้อง ? หา !?
"นีแจจุงท้องหรอเนี่ย !?"
บังคงพึมพำอยู่กับตวเองอย่างสับสน ก็ช่วงเดือนนี้แจจุงมีอะไรกับพี่ยุนโฮทุกวัน
ไม่ได้สนใจไอ้เจ็ดวันอันตรายนั่นอีกต่อไป เพราะฉะนั้นมันก็เป็นไปได้สูง
> < ' นี่ตัวเค้ากับร่างสูงกำลังจะมีลูกด้วยกันจริงๆใช่ไม๊ใเนี่ย
คิกๆ ต้องเอาไว้เซอร์ไพรส์ แต่ก่อนอื่นต้องตรวจให้แน่ใจน่ะสิ TT^TT แจจุงไม่กล้าไปซื้อหรอกนะฮะ
ไอ้ที่ตรวจครรภ์อะไรนั่น เห้ออออ เอาไงดีๆ
เอ้อ !! จีฮเยไง เอ๊ะไม่สิตอนนี้จีเฮยไปมหาลัย อืม .... คุณพ่อบ้าน
แล้วฝีเท้าเล็กๆก็วิ่งเหยาะๆไปหาคุณพ่อบ้านอย่างร่าเริง
ก่อนจะกระซิบบอกให้คุณพ่อบ้านกระตุกยิ้มขึ้นมาบ้าง
"ครับคุณแจจุง เดี๋ยวผมจะให้คนไปซื้อให้ครับ"
.
.
.
.
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
ที่ตรวจครรภ์นับสิบอันที่ร่างบางบอกให้คนไปซื้อมา ...
และผลตรวจก็ประตักอยู่ตรงนีแล้ว ว่า คิม แจจุงคนนี้ .... ท้อง !
ท้องได้เดือนกว่าๆแล้ว ทำไมเค้าถึงไม่รู้ตัวเลยล่ะ
"คิกๆ ลูกม่ะมี๊ มาอยู่กับมี๊ตั้งแต่เมื่อไหร่จ๊ะ ไม่ยอมบอกกันเลย"
นั่งอยูที่ปลายเตียงพร้อมกับที่ตรวจคนนับสิบอันมือขาวๆลูบไล้ที่หน้าท้องแบนราบไปมา
"อ่ะ พี่แจจุงขอโทษค่ะ คือจีฮเย ..."
น้องเล็กของบ้านที่เปิดประตูเข้ามาจะหยิบของในห้องของี่ชายโดยไม่ได้เคาะประตู
เพราะนึกว่าร่างบางนั้นคงจะอยู่ที่อื่น ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นที่ตรวจครรภ์
"พี่แจจุง ...ท้องหรือคะ"
น้องสาวของคนรักที่ตอนนี้ยืนทำตาโตพร้อมกับฉีกยิ้มอย่างอึ้้งๆ เอ่ยถามอย่างดีใจ
"เดือนกว่าๆแล้วจีฮเย คิกๆ"
ร่างบางคนหนึ่งคือร่างบางของหญิงสาววัยแรกรุ่นอีกร่างหนึ่งคือร่างบางของหนุ่มน้อยที่มีทั้งเรือนร่างและ
หน้าตาหวานไม่แพ้หญิงสาว ทั้งสองยืนกอดกันด้วยความดีใจ
"ว้าววววว พี่หมียังไม่รู้ล่ะสิ"
"อื้ม อย่าเพิ่งบอกนะจีฮเย พี่จะเก็บไว้เซอร์ไพรส์"
"โหวว นี่ขนาดแค่เดือนนี้เดือนแรกที่มีอะไรกันทุกวัน ยังท้องตั้งแต่เดือนแรก พี่ชายจีฮเยนี่สุดยอดจริงๆ"
"แหมจีฮเย ก็คุณหมีเล่น ...."
ละคำไว้ในฐานที่เข้าใจ แล้วคนสวยทั้งสองก็หัวเราะคิกคักกันอย่างสนุก
.
.
.
"ฮ้า เหนื่อยชะมัดวันนี้ เอกสารอะไรไม่รู้ปวดหัวจริงๆ ที่รักเป็นยังไงบ้างครับ"
ร่างสูงที่เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับรอยยิ้มสดใสที่มอบให้คนรักถอดเสื้อสูทออกให้ร่างบาง
พร้อมกับมือบางๆที่ปลดขยับเน็กไทต์ออกจากคอของร่างสูง
"ก็... ไม่ค่อยดีเลยอ่ะพี่ยุนโฮ คือ... แจจุงอยากคุยอะไรกับพี่ยุนโฮอ่ะ ได้ไม๊"
นี่คือแผน ที่คนสวยร่วมกันคิดกับจีฮเย ร่างบางทำหน้ากังวลใจอย่างเห็นได้ชัด จนร่างสูงต้องตกใจ
"มีอะไรรเปล่าครับ"
"อื้ม มีสิ เรื่องใหญ่มากด้วย ถ้าไม่คุยตอนนี้เรา.... อาจจะแย่นะ"
"ที่รักหมายความว่าไงครับ หืม ?"
ร่างสูงที่เริ่มกังวลใจกับเรื่องที่ร่างบางกำลังจตะเอ่ยถึงตอนนี้มีสีหน้าคร่ำเครียดอย่างมาก
"เราไปคุยกันสองคนบนห้องเถอะนะ กินอาหารเสร็จแล้วค่อยตามขึ้นมานะ"
นี่แจจุงเป็นอะไรครับ วันนี้ทำหน้าเศร้าๆแปลกๆ แถมหน้ายังซีดๆ
ยัยน้องสาวตัวดีก็มองหน้าผมอย่างกับมีชนักติดลัง
ผมทำำอะไรผิดล่ะเนี่ย ? ทำงานอย่างเดียว จะว่าไปมีคนอื่นนี่ยิ่งเป็นไปไม่ได้ ก็รักแจจุงจนจะบ้าตายอยู่แล้ว
หรือเพราะผมไม่ค่อยมีเวลาให้ .... อันนี้ก็ไม่น่า เพราะแจจุงพูดเองว่าถึงจะไปทำงานกับผม แต่ยังไง
ก็ไม่เหมือนทำงานเพราะว่าเค้ากับผมอยู่ด้วยกันแค่นี้ก็มีความสุข ถ้าอย่างงั้นอะไรล่ะ ?
"พี่ยุนโฮอิ่มแล้วหรอ"
"อื้ม พี่ขึ้นข้างบนก่อนนะ"
จานอาหารที่ร่างสูงแทบจะไม่ได้แตะ เพราะเป็นห่วงร่างบางว่ามีอะไร ..
.
.
.
"ที่รักครับ อยู่ไหน"
เมื่อเข้ามาในห้องแล้วก็ไม่พบร่างบางที่อยากจะคุยด้วย
"อยู่นี่"
เสียงตะโกนใกลๆจากระเบียง คงจะไปยืนรับลมเหมือนเคยสินะ
"มีอะไรครับ หืม พี่ไม่สบายใจเลยนะ"
"อื้ม มี...."
ร่างสวยที่สวมกอดร่างสูงจากทางด้านหน้า ค่อยๆคลายอ้อมกอดออกช้าๆ
คนตัวสูงที่ตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจ่ออดจะเครียดไม่ได้
"คิกๆ ดูทำหน้าสิ โถ่ หมีน้อยอย่าเครียดสิ
"ก้มีอะไรไม่บอกพี่อ่ะ ?"
"คิกๆ บอกแล้วๆ"
"ว่ามาสิที่รัก"
"คือ .... เราำคงจะมีอะไรกันไม่ได้แล้วล่ะพี่ยุนโฮ"
"ห๊าาาาาาาา !? ืทำม้ายยยย โอ้วที่รักอย่างแกล้งพี่สิ"
"อื้ม ช่วงสามเดือนแรกนี่ .... ไม่ได้เลย"
"ฮะ หมายคสามว่าไงครับ"
"คิกๆ ก็หมายความว่า ... ตอนนี้มีคุณหมีน้อยอยู่ในท้องแจจุงน่ะสิ"
"ห่ะ ห๊า !?"
ร่างสูงที่แต่เดิมมีดวงตาเรียวหรี่ ตอนนี้กลับเบิกกว้างอย่างไม่้ได้ตั้งใจ
"รับผิดชอบเค้าด้วยนะ เค้าท้องได้เดือนกว่าแล้ว คิกๆ"
"อือหือ จนขนาดนี้่แล้วพี่รับผิดชอบทั้งชีวิตครับที่ร้ัก โ้ว้ววว ดีใจเว้ยยยย"
จากนั้นก็ตะโกนเสียงดังจนลั่นบ้าน อุ้มร่างบอบบางนั่นขึ้นมากอดและหมุนไปมาอย่างดีใจ
"เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปโรงพยาบาลกับพี่นะครับที่รัก ไปฝากครรภ์กัน"
"อื้ม คิกๆ"
"อยากเป็นแพทย์เจ้าของไข้จัง แต่พี่ไม่ใช่หมอสูฯอ่า"
"โถ่เอ๊ย เป็นแพทย์เจ้าของลูกก็ดีอยู่แล้วนี่ คิกๆ"
คนยสวยพูดติดตลกก่อนจะนั่งลงบนรตักของร่างสูง
"อยากได้ลูกชายอ่ะ"
"ลูกอะไรก็ได้ล่ะตอนนี่ พี่อยากได้หมด ฮ่าๆ"
"เรามีอะไรกันยังไม่ได้หรอกนะ คือ .. คุณหมอเคยบอกแจจุงน่ะว่าสามเดือนแรกมันอันตราย
อาจจะเป็นภัยทั้งกับแจจุงและลูก"
คนสวยตั้งหน้าตั้งตาอธิบายโดยมีร่างสูงที่ซุกไซร้ไปมาตามซอกคอขาว
"แล้วเมื่อวานที่เราทำกันล่ะ อ๊าำกกกก ไปฝากึครรภ์เดี๋ยวนี้เลยดีกว่า"
"เว่อร์ไปแล้ว พรุ่งนี้ก็ได้ โ่ถ่"
"ง่า พรุ่งนี้ก็ไดครับม่ะมี็๊ คิกๆ"
"อื้ม จะเป็นป่ะป๊าแล้วนะ ฮ่าๆ"
"พี่รักแจจุงจัง รักลูกเราด้วย วู้ววววว"
"อื้ม แจจุงก็รักพี่ยุนฮน๊า คิกๆ"
"ไม่น่าเชื่อเนอะ จากพี่ที่ขี้หลีหน้าม่อฟันไม่เลือก เอ้ย ไม่ใช่ คือแบบ เจ้าชู้ขนาดนั้น โมโหร้ายชอใช้กำลัง
จะเปลี่ยนมาเป็นแบบนี้ได้ มันอแปลกนะ ตั้งแต่พี่เจอแจจุงพี่ก็ไม่คิดจะโมโห ไม่สิ คำว่าโมโหไม่มีอยู่ในหัว
พี่ทั้งรักทั้งหลงจนจะบ้าตายอยู่แล้วน่ะรู้ไม๊ครับ"
ใบหน้าคมเกยอยู่ที่ใหล่มนพลางพูดไปด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆ
"คิกๆ คุณหมอหมีขี้หลี แจจุงน่ะโชคดีแค่ไหนแล้ว เกิดมาก็ไม่มีอะไร พี่ยุนโฮก็รักแจจุงขนาดน้
ชีวิตแจจุงมันเปลี่ยนไปเลยตั้งแต่เราเจอกันน่ะ รู้้ไม๊"
"พี่สัญญานะครับ ตลอดชีวิตนี้ของพี่ พี่จะรักและดูแลแจจุงจนสุดความสามารถ ไม่ว่าจะอะไรก็ตาม"
"อื้ม รักนะ รักรักรักรักรัก รักมากๆเลย"
"พูดแบบนี้ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงจะไม่ีอดแล้วล่ะ หึๆ"
พูดไปก็ทำหน้าหื่นไป
"โอ๊ะ พี่ยุนโฮ คือ ... อะไรมัน ใ.. แข็งๆอ่ะ ตรงนี้น่ะ"
คนสวยที่นั่งอยู่บนรตักของร่างสูงก็คลำหาของแข็งที่ว่านั่นฃ
"นี่นั่งอยู่ตั้งนานน่ะไม่รู้สึกจริงๆหรอ"
"เอ่อ อะไรอ่ะ"
ด้วยความที่ไร้เดียงสา ... มาก ก็เลยถามออกไปอย่างไม่ได้อยากจะได้ยินคำตอบ
"ก็จะอะไรล่ะครับที่รัก หึๆ"
"อ๊ากกก อย่าน๊า แจจุงท้องอยู่ ช่วยด้วยยยยจีฮเย ช่วยพี่ด้วยยยยยย"
แล้วร่างบางก็หายวับไปทันที ...
ถึงแม้ผมจะิอยากขนาดไหนก็ต้องทนให้ได้อยู่ดี เพื่อลูก เพื่อแจจุง
โฮกกกก โถ่ ชอง ยุนโฮเดอะเซคเคนด์ จะเหี่ยวตายไม๊เนี่ย ???
เป็นไงครับ ความรักแบบหมีๆของผม
ถึงบางทีผมจะงี่เง่ากับแจจุงบ้าง แต่ผมก็พยายามอย่างที่สุดแล้วที่จะดูและเค้า
ผมรักเค้า อยากจะอยู่กับเึค้าตลอดไป ผม.. มีหัวใจไว้เพื่อเป็นของเค้าครับ
จนถึงตอนนี้ เรื่องทุกอย่างก็จบลงอย่างมีความสุข
ชีวิตนี้ของชองยุนโฮ มันคุ้มค่าแล้วจริงๆ
ขอบคุณครับ
ติดตามสเปเชี่ยลได้ในวันเสาร์ที่ 22 ค่ะ
edit @ 16 May 2010 21:15:40 by Ganbattene
และแล้วปฏิบัติการปั๊มหมีน้อยก็สำเร็จจนได้
อดทนหน่อยนะคะยุนโฮ หุหุ
พ้นสามเดือนค่อยจัดการน้องแจอีกทีนะคะ
#1 By auai_jaa (110.164.162.135) on 2010-05-17 09:39