4 เดือนก่อน

 

ตอนนี้แจจุงก็ตั้งท้องได้เจ็ดเดือนกว่าแล้วครับ อาการก็ปกติไม่มีอะไรครับ

ลูกในท้องก็ได้ลูกชายอย่างที่อยากได้ ดีใช่ไม๊ล่ะ ? ฮ่าๆ

แต่อาการคุณแม่นับวันยิ่ง ...

"ฮึก พี่ยุนโฮ ฮือออออ หมอบ้า นิสัยไม่ดี ฮึก กลับช้า กลับบ้านช้ามากๆเลย !!!"

ดูสิ .... ระเบิดลงใส่ไอ้ยุนโฮคนนี้แล้วไง

ก็ผมน่ะ กลับบ้านช้าไปสิบนาที ก็คนไข้มันเยอะผมก็ต้องอยู่นานบ้างอะไรบ้าง มันเรื่องปกติมากครับ

แต่คุณเธอดันร้องให้ฟูมฟายว่าผมไม่รัก แถมบอกว่า ตัวเองท้องป่องไม่ได้มีท้องแบนๆราบๆแบบที่ผมชอบ

อะไรไม่รู้สารพัด ผมก็ปลอบไปตามระเบียบ ก็จะใหทำไงล่ะเนี่ย อาการคนท้องก็แบบนี้

"โอ๋ ที่รักก็คนไข้มันเยอะจริงๆนี่นา โถ่ๆๆๆ อย่างอนน๊าาา"

"นิสัยไม่ดี ฮึก ไม่รักแล้วใช่ไม๊ ฮืออออ แจจุงอ้วน ฮึก ลูกมี๊ออกมาซักทีสิมี๊จะได้ผอมๆ"
"โอ๊ยยย ลูกออกมาตอนนี้ไม่ได้นะครับ มี้เค้าเพ้อ อย่าออกมานะรู้ไม๊"

ผมก็บ้าไปตามแจจุงแล้วล่ะเนี่ย เฮ้ออออ

.............

.......................

..............................

.................................

"คิกๆ ฮ่าๆๆๆๆ นั่นมันอะไรน่ะ"

มองมาที่ผมแล้วก็ชี้ที่เป้ากางเกง เห้ย ! จะอะไรล่ะ

"อะไรอ่ะแจจุง"

"ฮ่าๆ ก็นั่นไง คิกๆ นั่นอ่ะ"

เอ้าๆ ชี้มาที่เป้ากางเกงอยู่นั่นล่ะ โอ๊ยยย ไอ้ยุนน้อยๆใจเย็นเว้ยเอ็ย

"คิกๆ มัน ฮ่าๆ มันกระเด้งออกมาอ่ะ คิกๆ นั่นมันอะไรอ่ะะะ"

เวรกรรม -*- ที่รักไม่เข้าใจผมเล้ยยยยยย  

"มันไม่ได้กระเด้งครับ แต่มันตื่นตัว !!!!"

"คิกๆ ทะลึ่งจัง"

พอผมบอกความจริงก็หน้าแดง แถมยังขำต่อไป เห้อออออ

----------------------------------

 

4เดือนต่อมา

"โอ๊ยยย ชินกิอย่าร้องลูก มี้เค้าเพิ่งหลับไปเองน๊า อยู่กับป๊านี่มา โอ๋ๆ"

ตอนนี้ชินกิลูกเราก็อายุได้สองเดือนแล้วครับ เค้าน่ะเกิดวันเดียวกับผมด้วยนะ หล่อมากๆเลยล่ะ

"โฮฮฮฮฮฮฮ"

ยังคงร้องต่อไป ผมกลัวแจจุงจะตื่นก็เลยต้องรีบอุ้มพาออกมานอกห้อง

ตอนนีี้ชินกิก็มีพัฒนาการที่ดีครับ มีปฏิกริยาตอบสนองที่ไวมากครับ

ส่วนม่ะมี๊ของชินกิ ก็..... ฮ่าๆ น้ำหนักลดั่งใจหวัง แล้วก็เหนื่อยด้วยครับตอนนี้

เพราะว่าต้องดูแลชินกิทั้งวัน แถมยังต้องรับศึกหนักจากผม ฮ่าๆ

ชินกิน่ะ ติดผมแจเลยครับ ผมไปไหนก็จะร้องให้ตลอด ส่วนเวลาอยู่กับแจจุงก็จะหลับครับ

จนบางทีแจจุงยังอดบ่นไม่ได้ว่าลูกไม่รักเลย แหม ไม่รักที่ไหน แค่ผมกอดแจจุงนิดหอมหน่อย ชินกิก็จะร้อง

อะไรไม่รู้อ้อแอ้ใหญ่เลย ประมาณว่าห่วงมี๊น่ะครับ

ผมพาชินกิเดินวนๆไปมาที่หน้าห้องจนเสียงเจือยแจ้วนั่นหายไปแล้ว คงจะหลับสินะ

"หลับซะนะครับลูกป๊า"

............

...................

........................

 

"อื้อออออ พี่ยุนโฮอย่าสิ"

จมูกโด่งซุกไซร้ลงที่ซอกคอขาวอย่างชำนาญ ก่อนจะมีเสียงครางทักท้วงอย่างขัดใจ

"อะไรกันอ่า แจจุง"

"เดี๋ยวชินกิตื่นนะ"

"อ้างลูกตลอดอ่ะ ชิ"

ผู้ชายหน้าหมีอย่างผมก็ต้องทำปากยื่นปากยาวต่อไป โอ๊ยยย  อยากเว้ย

"แหมๆ แค่นี้งอนนะ ใช้สิแจจุงมันไม่ได้น่ารักเหมือนแต่ก่อนแล้วนี่"

ว่าไปนั่น -*-

"ซะที่ไหนล่ะแจจู๊ง ถ้าแจจุงไม่สวยไม่น่ารักป่านนี้คนทั้งโลกเค้าคงจะขี้เหร่ขนาดมองไม่ได้แล้วล่ะ"

"พูดเว่อร์ ชิ นอนดีกว่า"

อ๊าว ปล่อยปะละเลยชองเดอะเซคเคนด์อย่างรุนแรง อ๊ากกกกก

-------------------------

--------

 

วันนี้ผมก็มาทำงานตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือพกเมียมาด้วย ฮ่าๆ

ไม่ใช่อะไร คือว่าน้องแจของผมเนี่ยวันนี้ก็มาตรวจสุขภาพตามปกติ เลยทิ้งชินกิไว้กับม๊าผม

"ที่รัก เดี๋ยวอีกชั่วโมงนึงเจอกันนะครับ"

ผมพูดก่อนจะเดินเข้าวอร์ดไปตามปกติ แจจุงก็ยิ้มๆแล้วก็แยกกันไป

ทำไมผมรู้สึกแปลกๆอย่างงี้ไม่รู้สิ เฮ้อ ออออ

ผมก็เลยตัดสินใจเดินตามไปแบบไม่ให้เค้ารู้ตัว

แจจุงเดินเข้าไปในห้องที่มีป้ายเขียนว่า "ยู ซึงฮยอน"

ทันคงจะเป็นชื่อหมอซักคน.... ที่ผมไม่คุ้นเลย ทำไมนะ ? เข้าใหม่ล่ะมั้ง

ผมก็ได้แต่ยืนรออยู่ตรงมุมตึก โชคดีที่ห้องนี้อยู่ห้องสุดท้าย มันอดระแวงไม่ได้เลยจริงๆ ทำไมรู้สึกแบบนี้

 

ข้างใน

"สวัสดีครับคุณแจจุง"

"เอ่อ ... สวัสดีฮะ แล้วคุณหมอชา ...."

ถามไปเพราะความสงสัย ก็ปกติหมอที่ตรวจประจำก็คุณหมอชานีนา

"วันนี้เค้าลาน่ะครับ ก็เลยให้ผมมาแทน ดูจากแผ้มประวัติแล้วก็คง... เพิ่งคลอดลูกสินะครับ"

"อ่อ ฮะ"

แจจุงยิ้มรับอย่างเขินๆ ก็แหม แจจุงผู้ชายนะฮะ

"คุณแจจุงสวยมากเลยนะครับ"

"อ่อ... ขอบคุณฮะ แต่ผมเป็นผู้ชาย"

คุณหมอหนุ่มหน้าตาดียิ้มให้อย่างกะลิ้มกะเหลี่ย พลางมองไปที่ต้นขาขาวๆนั่นอย่างหื่นกระหาย

"เชิญคุณแจจุงบนเตียงครับ ผมจะขอตรวจแผลที่ผ่าท้องน่ะ"

.........

.............

ข้างนอก

แม่งเอ๊ยยยย ไอ้หมอชั่ว มาชมเมียกูแบบนี้ แม่งไอ้เลว

แถมเมื่อกี๊อะะไรนะ เชิญขึ้นเตียง โถ่ ... เห้ย ! ขึ้นเตียง o_O

-----------

----------------

ข้างใน

มือหยาบกร้านของคุณหมอแปลกหน้าค่อยๆเลิกเสื้อตัวบางขึ้น ก่อนจะใช้นิ้วเรียวไล้ไปตามแผลที่สมานตัว

และเกือบบจะหายดีแล้ว

"แผลหายดีแล้วนะครับ ไม่มีอาการติดเชื้อ"

ร่างบางได้ยินดังนั้นก็กำลังจะเตรียมลุกขึ้น

"อ๊ะๆ อย่าเพิ่งสิครับ"

มือหนาผลักใหล่คนตัวเล็กลงไปอย่างแรงจนหัวกลมๆนั่นล้ลงไปกับหมอน ทำให้ร่างบางมีอาการมึนๆเล็กน้อย

ปากหยักไซร้ลงที่ซอกคอขาวอย่างถือวิสาสะ

"คุณทำอะไรน่ะครับ เห้ย อย่า ออกไปนะ หยุดเดี๋ยวนี้เลย ยุนโฮ !! ยุนโฮ !! ช่วยด้วย ไอ้บ้า หยุดนะ"

ปากบางตะโกนร้องเรียกชื่อคนรักไปก็อย่างไม่ได้คิดว่าเค้าจะมาช่วยจริงๆ

ให้ตายเภอะ ทำยังไงดีวะเนี่ย

"ไอ้สารเลว หยุดเลยมึง ผลั่ก"

ยุนโฮเสยหมัดหนักๆเข้าที่ปลายคางของไอ้หมอหื่นนั่น หึ จะลวนลามเมียกูหรอ

ทั้งเตะ ทั้งต่อย ทั้งถีบ จนไอ้มหอบ้านั่นมันแทบจะสลบลงไปอยู่แล้ว

ส่วนยุนโฮไม่เป็นอะไรเลย .... ก็แหม ผมน่ะทั้งเทควอนโด ยูโด อะไรก็ไม่รู้แหละ เล่นหมด

"ไอ้ชาติชั่ว มึงก็รู้ว่าเค้าแต่งงานแล้ว ยังจะกล้าอีกนะ"

"หึ... ถุย เมียตัวเองทีหลังก็ตามดูดีๆหน่อยนะเว่ย สวยน่าเอาขนาดนี้"

"ทำไมมึงต่ำได้ขาดนี้วะ ผลั่ก ตุ้บบบ"

ไม่รู้ว่ากี่ครั้งที่ชองยุนโฮคนนี้ตอยมันเตะมัน...และถีบมัน โดยลืมนึกไปว่ามีคนสวยของผมที่ยืนร้องให้อยู่

"ตายไวๆนะไอ้เลว"

อุ้มร่างบางพาดบ่าก่อนจะเดินออกมาจากห้องตรวจนั่น ถึงแม้มือจะแตก เหอะ... แค่นี้ยังน้อยไป

ถ้ามันทำอะไรแจจุงไปจริงๆละก็ เละแน่

"หยุดร้องได้แล้วครับที่รัก พี่มาช่วยแล้วนะ"

พาคนสวยเข้ามาในห้องน้ำและไม่ลืมที่จะล็อคประตู

"ฮึก ฮือออ กลัวอ่ะ ฮึก ไอ้บ้านั่น ฮืออออ"

"ที่รักครับไม่ต้องร้องนะ พี่อยู่นี่แล้วนะ"

มือใหญ่ลูบหัวกลมๆนั่นอย่างปอบประโลม อันที่จริง ... มันก็ไม่ได้แปลกเลยนะที่ใครๆจะอยากได้

ไม่่แปลกที่ใครๆจะอยากจับขาขาวๆนั่น หรือไซร้ที่ซอกคอระหง .... แต่ช่วยไม่ได้แล้วสิ คนๆนี้เป็นของผมเท่านั้น

"แจจุงรักพี่ยุนโฮนะ ฮึก เกือบไปแล้วจริงๆ"

คนสวยที่ยังคงสะอืนอยู่ซุกหน้าลงกับอกใหญ่กำยำ

"พี่เดินตามแจจุงตั้งแต่ตอนที่แจจุงเดินแยกออกไปแล้ว มันมีลางสังหรณ์น่ะ"

"ขอโทษนะ"

"เรื่องอะไรล่ะครับ ขอโทษที่สวยเกินไปหรือไง ฮ่าๆ"

"บ้าหรอ >//////<"

"เอาน่า ต่อไปนี้พี่คงต้องคุมเข้มเดินตามทุกฝีก้าวแล้วล่ะมั้ง"

"ตลกน่ะ คิกๆ เราโตๆกันแล้วนะ เรามีลูกหนึ่งคนแล้วนะพี่ยุนโฮ"

"หึๆ มีคนแรก ก็มีคนที่สองได้ ระวังไว้ให้ดีแล้วกัน"

"ว้ายยย ทำไมหมอมันหื่นกันทุกคนเลยหรือไงเนี่ย"

ร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อมือหนาเริ่มล้วงเข้าไปใต้เสื้อตัวบาง

"อืม... ขอตรวจภายในหน่อยสิที่รัก"

แล้วอย่างงี้น้องแจจะรอดได้ไงล่ะฮะ ?

"นี่มันห้อน้ำนะ"

"ที่รักก็อย่าเสียงดังสิครับ"

"บ้า >////////<"

"ที่แคบๆน่ะ เร้าใจดีนะ หึๆ" 

 

 

 

ติดตามตอนต่อไปได้ในวันเสาร์ที่29ค่ะ 

 

 

edit @ 23 May 2010 19:53:07 by Ganbattene

edit @ 23 May 2010 19:54:53 by Ganbattene

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ขนาดลูก 1 แล้วนะยุนโฮ
ยังไม่เลิกหื่นอีกเหรอ ..

#1 By Wings Devil on 2010-05-22 21:30

ลูกน้อยชินกิออกมาลืมตาดูโลกแล้ว
แถมหวงคุณมี๊ซะด้วย
อย่างนี้คุณพ่อต้องจู๊จี๋กับมี๊ตอนลูกเผลอสินะ 555+

#2 By auai_jaa (124.120.0.170) on 2010-05-22 21:51

ฟิคสุดยอดด

big smile big smile big smile

#3 By *่JinnIe* on 2010-05-23 00:25

ไหงดูท่าจะปั๊มลูกกันอีกแล้วล่ะยุนโฮ
แต่ซึงฮยอนน่ะเป็นหมอจริงเหรอคะ
ทำไมถึงได้ทุเรศขนาดนี้ เ็ฮ้อ ดีใจยุนโฮมาช่วยทัน

#4 By auai_jaa (124.120.251.135) on 2010-05-23 21:25