Cassiopeia and TVXQ

"เซงอิลชุกคาฮัมนีดา เซงอิลชุกคาฮัมนีดา..."

เสียงร้องเพลงดังอื้ออึงภายในคฤหาษณ์สุดหรูของครอบครัวเจ้าของห้างสรรพสินค้าหรูชื่อดัง ครอบครัว "ชอง"

"สุขสันต์วันเกิดนะครับชินกิ อ่ะนี่ของขวัญนะ"

คุณป่ะป๊าสุดหล่อที่ยังดูหล่อเฟี้ยง ชอง ยุนโฮ ในวัย 28ปีแล้ว

"ป๊า ป๊า ขอบคุณครับ"

ลูกชายวัยกระเตาะที่เพิ่งจะพูดได้ไม่นานนี้เองกล่าวขอบคุณคุณป๊าสุดหล่อที่ย่นของขวัญกล่องเบ้อเริ่มมาให้

"ชินกิจ๊ะ นี่จ้ะ"

คุณมี้ที่ยังสวย .... คิมแจจุง

"ขอบคุณครับ หม่ำๆ หม่ำๆเค๊ก"

เมื่อทุกคนทยอยกันเอาของขวัญให้ดวงใจของบ้านเสร็จก็ต้องอมยิ้มกับเสียงที่ดังอ้อแอ้ๆ จับใจความได้ว่า

อยากจะกินเค้กตรงหน้าเสียเต็มประดา

"อ้ามมมม อร่อยไม๊จ๊ะชินกิ"

"หงึกๆ"

พยักหน้าแทนคำตอบ

"ชินกิของมี้อายุ 1 ขบบแล้วน๊า ฟอดดด"

ร่างบอบบางก้มลงไปหอมแก้มลูกชายสุดที่รักหนึ่งทีอย่างรักใคร

ชินกิน่ะ แต่ก่อนติดป่ะป๊ามากเลยล่ะฮะ แจจุงก็น้อยใจเหมือนกันนะทำไมชินกิไม่ติดแจจุงบ้าง

คิกๆ แต่ตอนนี้ชินกิน่ะติดแจจุงหนึบเลยล่ะฮะ ไปไหนก็ต้องไปด้วยกันตลอด จนบางทีชินกิก็ทำฮึดฮัดเวลา

พี่ยุนโฮแอบจับนู่นจับนี่แจจุงน่ะฮะ คิกๆ เด็กะไรน่ารักชะมัดเลย

"หึ ชินกิดูมี้สิ หอมแต่ลูกอ่ะ ทีป๊านี้ถูกลืมไปเรียงร้อย"

ชายร่างสูงกับหุ่นกำยำที่สาวๆคนไหนได้เห็นก็ต้องอดเคลิ้มไม่ได้

เอ่ยพูดประชดประชันใส่ร่างบอบบางที่เอาแต่หอมแก้มลูกชายหัวแก้วหัวแหวน

"ก็คุณป่ะป๊าก็ได้มากกว่าหมแก้มไปแล้วไม่ใช่หรือไง"

ปากอวบอิมเข้ากระซิบที่ใบหูขาว

"หึๆ.... ขึ้นห้องเถอะถ้าจะยั่วกันแบบนี้น่ะ"

"แบร่ ไม่ขึ้นหรอก"

...........

......................

.............................

เมื่องานเลี้ยงวันเกิดครบ 1 ปี ของชินกิจบลง ดูเหมือนจะจบลงพร้อมกับภาพที่เด็กน้อยวัยหนึ่งขวบนอนหลับอยู่

บนอกป่ะป๊า แพขนตางอนยาวรับกับดวงตาเรียวคมที่ถอดแบบออกมาจากพ่อไม่มีผิด จะไม่เหมือนกันก็ตรงที่

หน้าของชินกินั้นจะหวานกว่า... ก็ได้แม่มาเหมือนกันแหละน่า จริงไม๊ ?

"พี่ยุนโฮ... ฝากพาลูกไปให้ป้าโบราอาบน้ำทีนะ"

"ครับ"

ตามสั่ง... ชอง ยุนโฮคนนี้ทั้งรักทั้งเทิดทูลภรรยาราวกับ..ศาลพระภูมิ ? ไม่รู้สิครับ รู้แค่ทั้งรักทั้งหลง

เค้าสั่งอะไรผมก็ทำหมด ผมไม่เคยรู้เลยว่าความรักจะทำให้ผมเป็นไปถึงขนาดนี้ได้

เสียงหยดน้ำจากฝักบัวกระทบกับพื้น ร่างบอบบางที่กำลังชำระร่างกายอยู่ ช่างเป็นภาพที่....เซ็กซี่ชะมัด

ผลัวะ !

ประตูไม้บานใหญ่ถูกเปิดออกพร้อมกับร่างสูงที่ได้ชื่อว่าเป็น "สามี"

"ว้ายย ออกไปนะ"

มือบางรีบฉวยผ้าเช็ดตัวมาบังร่างกายยั่วยวนของตนเอง

"พี่ขอโทษ คือ ... แบบ ว่า... พี่ไม่รู้ว่าแจ..."

ร่างสูงที่พูดตะกุกตะกักอย่างเห็นได้ชัด พร้อมกับเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นตามใบหน้าหล่อเหลา

">//////< ยืนอยู่นั่นแหละเขินนะ ออกไปได้แล้ว"

ใบหน้าหวานที่ก้มงุดๆอย่างขวยเขิน ดูสิ พี่ยุนโฮเปิดประตูเข้ามาตอนที่แจจุงโป๊อยู่ ...แถมยังมายืนดูอยู่ได้

"ออกก็บ้าแล้ว หึๆ"

ประตูปิดลงพร้อมกับร่างกายกำยำที่เปลือยท่อนบนเดินเข้ามาหาร่างบางที่ยังคงยืนห้มหน้างุดๆอยู่แบบนั้น

"ไม่สระผมต่อหรือไงครับที่รัก"

ร่างกายกำยำที่เข้ามาประชิดร่างบางที่มีแค่ผ้าขนหนูผืนบางพันรอบตัวอย่างลวกๆ

"สะ... สระสิ สระ"

"ก็เปิดน้ำสิครับ แล้วก็.... เอ้าผ้าเช็ดตัวออกไป"

มือใหญ่ดึงผ้าเช็ดตัวผืนบางออกเอาไปแขบนตามเดิม ก่อนจะเปิดน้ำจากฝักบัวใให้ใหลตามเดิม

"ถะ... ถอดเสื้อผ้าทำไมอ่ะ"

"ก็.... จะอาบด้วยนี่ครับ หึๆ"

ร่างกายกำยำยืนซ้อนร่างบางอยู่ทางด้านหลัง มือใหญ่ไล้ฟองแชมพูออกจากหัวทุยๆของคนรัก

มืออีกข้างนึงก็ลูบไล้ไปปตามส่วนเว้าส่วนโค้งตามที่เคยทำ

"อวบขึ้นนะเนี่ย"

จมูกโด่งซุกไซร้ไปตามซอกคอขาวก่อนจะฝากรอยไว้ทีนึง ไล้เรื่อยลงมาที่ยอดอกสีหวานที่กำลังชูชัน

สู้กับลิ้นร้อนๆที่เข้าครอบครอง ร่างทั้งสองร่างแนบชิดกันราวกับว่าเป็นคนๆเดียวกัน

มือบางปัดป่ายไปทั่วเรือนร่างกำยำของคนรักเพื่อระบายอารมณ์

"อ่ะ  อื้มมมม"

เสียงหวานครางกระเส่าเมื่อคนรักดันแท่งเนื้อร้อนๆเข้ามาในช่องทางรักของตัวเอง

ร่างกายกำยำหมุนวนสะโพกปอดอยู่อย่างนั้นจนร่างบางแทบจะยืนไม่อยู่

"อ่ะ อ๊าาาา อย่าทำแบบนี้สิ อืออออ"

เมื่อรู้ว่าตัวเองก็คงจะทนต่อไปไม่ได้เหมือนกันหากยังคงวนสะโพกอยู่แบบนี้

จึงเปลี่ยนจากหมุนวนสะโพกมาเป็นกระแทกแกนกายร้อนๆเข้าออกช่องทางฉ่ำเยิ้มแทน

"แรงอีกสิ อ๊าาา"

เสียงหวานครางออกมาอย่างใกล้จะถึงจุดสุดยอด

"อ่าาา ไม่ไหวแล้ว อ่ะ อื้ออออ"

เสียงทุ้มครางอยู่ข้างๆหูของร่างบางก่อนทั้งสองจะปลดปล่อยออกมาพร้อมๆกัน

ร่างทั้งสองหอบหายใจอย่างแรงหลังจากจบกิจกรรมเข้าจังหวะเมื่อครู่ ....

"เลอะหมดเลย ต้องอาบใหม่แล้วเนี่ยดูสิ"

ใบหน้าหวานๆที่บัดนี้แดงเสียยิ่งกว่าอะไร

"ไหนๆก็เลอะแล้วนี่เนอะ .... อีกซักรอบนะที่รัก"

เสียงทะเล้นๆกระซิบที่ข้างหูพร้อมกับมือใหญ่ที่ลูบไล้ไปตามเรือนร่างสวยบอบบาง

"ไม่เอานะ อื้อออออ อ่ะ พี่ยุนโฮพอแล้ว"

"ก็แจจุงชอบทำหน้ายั่วอ่ะ พี่ก็อยากสิครับ"

"ยั่วอะไรล่ะ พี่ยุนโฮอ่ะหื่นเอง"

............

.......................

.................................

ร่างบอบบางที่นั่งอยู่หน้ากระจกโดยมีร่างสูงยืนเช็ดผมให่จากด้านหลัง

"สวยจัง"

เสียงทุ้มเอ่ยชมร่างบางที่นั่งอยู่ด้านหน้า

">//////< คิกๆ เขินนะ"

ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ .... แจจุงก็ยังคงสวยเสมอ

ใบหน้าหวานนี้ทำให้ผมใจละลายทุกครั้งที่มอง เหมือนผมตกหลุมรักเค้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เหทมมือนกับผมถูกสาปให้รักแต่คนๆนี้เท่านั้น บางทีมันอาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้จริงไม๊ ?

ถึงแม้เราจะแต่งงานกันมาตั้งนานแล้ว แต่ผมก็ไม่เคยรู้สึกเบื่อคนสวยของผมเลย ไม่เคยอยากจะมองใครอีกเลย

เพราะว่าแจจุงไม่เคยเปลี่ยนไป เช่นเดียวกับผมที่จะไม่เปลี่ยนไป

แจจุงที่เคยน่ารักเคยขี้อ้อน ตอนนี้ก็ยังเป็นแบบนั้นอยู่

แจจุงที่เคยยิ้มเก่งเคยเอาใจผม ตอนนี่ก็ยังทำแบบนั้นอยู่

แล้วแบบนี้ผมจะเลิกรักเค้าได้ยังไงล่ะ ?

"เช็ดเสร็จแล้วครับ"

ร่างบอบบางหันหน้ากลับมาเผชิญหน้ากับร่างสูง จ้องมองเข้าไปในดวงตาเรียวคมนั่นราวกับว่าอยากจะหา

คำตอบอะไรบางอย่างจากดวงตาสีน้ำตาลเข้มนั่น

"คิกๆ ในตาพี่ยุนโฮมีแจจุงด้วยอ่ะ แต่ทำไมตัวเล็กจัง" 

คนสวยเอาหน้าเข้ามาจนแทบจะติดกันอยู่แล้ว ที่แท้ก็มองตัวเองที่อยู่ในตาผม เฮ้อ ไร้เดียงสาชะมัด

แต่ว่าทำไมแววตานั้นมันถึงไม่ได้สดใสเหมือนทุกทีกันนะ 

"ก็พี่ตาตี่อ่ะ ดูสิ ในตาแจจุงมีพี่ด้วย ตัวเบ้อเริ่มเลย"

คนสวยยู่หน้าลงเล็กน้อยอย่างน่ารัก

ถึงแม้จะพยายามทำหน้ายู่ๆเพื่อกลบเกลื่อน แต่แววตาเศร้าๆนั้นก็ยังคงมีอยู่ 

"ขี้โกงอ่ะ"

"ตรงไหนกัน ก็แจจุงอยากตาโตเองทำไมล่ะ ฮ่าๆ"

"ชิ"

ทำเสียงชิชะอย่างน่ารักพร้อมกับกอดเอวของร่างสูงเอาไว้

"ต่อจากนี้ไปน่ะ รักแจจุงให้มากๆนะพี่ยุนโฮ ห้ามไปมีคนอื่นนะรู้ไม๊ ถ้าพี่ยุนโฮทำแบบนั้น...

แจจุงเองก็ไม่รู้จะทำยังไงเลย ต่อไปน่ะ ถ้าไม่รักแจจุงแล้ว ก็สงสารแจจุงเถอะนะ ห้ามไปไหนนะ"

แม้จะเป็นคำพูดที่เหมือนจะตัดพ้อเล็กน้อย หากคนอื่นที่พูดไม่ใช่แจจุงยุนโฮก็อาจจะคิดว่าคนที่พูดนี้

อยากจะผูกตัวเองไว้กับเค้าตลอดไป แต่เเพราะเป็นแจจุง ยุนโฮก็เลยรู้ว่าคนที่พูดหมายความแบบนั้นจริงๆ

"พี่จะไปมีคนอื่นได้ยังไง ... พี่รักแจจุงออกขนาดนี้ หืม ?"

ร่างสูงเริ่มสงสัยกับใบหน้าหวานที่ซุกอยู่ตรงเอว เพราะว่าผมเริ่มรู้สึกถึงความเปียกชื้นน่ะสิ

แจจุงร้องให้หรอ ?

"เป็นอะไรไปครับ"

"ฮึกๆ ไม่ได้มีคนอื่นจริงๆน่ะหรอ" 

ร่างสูงเองที่มีอาการงงเล็กน้อย ผมนี่ยนะไปมีคนอื่น ?

"ก็ไม่มีน่ะสิ แจจุงมีอะไรรึเปล่า ถามพี่มาเลย"

"ก็... ฮึก ลี ซอนมี ฮึก คือใคร"

2 วันก่อน

ครืดดด ครืดดดด

เสียงโทรศัพท์เครื่องบางของร่างสูงดังขึ้น แต่เจ้าของเครื่องกลับอยู่ในห้องน้ำ

แจจุงที่เห็นว่าก็คงไม่เป็นอะไรมั้งถ้าเกิดจะรับโทรศัพท์ของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีของตัวเอง

"ฮัลโหล คือพี่ยุน....."

"แกเป็นใคร"

เสียงแหลมปรี๊ดตอบกระแทกกลับมาอย่างไร้มารยาท

"คือ ... ผมเป็นเอ่อ คนทำความสะอาดบ้านน่ะฮะ พอดีคุณยุนโฮไปอาบน้ำน่ะฮะ"

เสียงฮึดฮัดดังมาจากปลายสายพร้อมกับกรอกเสียงแหลมปรี๊ดกลับมาอีกที

"ฝากบอกเค้าด้วยว่า ลี ซอนมีโทรมาหา"

"ฮะ แล้วจะบอกให้นะฮะ"

เสียงหวานที่เศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด ก็....

"แล้วก็ ฝากบอกเค้าด้วยว่าให้ตอบข้อความฉัน"

"ฮะ... จะ... จะบอกให้นะฮะ"

โทรศัพท์เครื่องบางร่วงหลนลงสู่พื้นก่อนตะตามด้วยน้ำตาม็ดเล็กๆ

"ฮึก อดทนไว้แจจุง อดทนไว้"

เมื่อเล่าเรื่องทั้งหมดให้ร่างสูงฟัง ร่างบางที่คิดว่าร่างสูงคงจะแก้ตัวไปต่างนาๆ

กลับได้รับคำตอบที่ ... คนละเรื่อง

"ยัยบ้านั่นคือลูกค้าที่บริษัท ตามตื๊อพี่อยู่ได้ พี่บอกว่ามีลูกมีเมียแล้วก็ไม่สนใจ โทรมาอยู่ได้"

ใบหน้าที่แสดงถึงความหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัดเมื่อพูดถึงบุคคลที่สามนั้น ก็ยิ่งทำให้ร่างบางสบายใจ

"ระ หรอ.... นิสัยแย่จังเลย"

"ก็ใช่น่ะสิ นี่ยังบังอาจมาทำให้แจจุงของพี่ร้องให้ด้วย อย่างงี้ต้องสั่งห้ามเข้าซะแล้วมั้ง"

"เอ่อ ไม่ต้องหรอกฮะ คือ ... แค่พี่ยุนโฮบอกว่าไม่มีอะไรแจจุงก็เชื่อแล้ว"

"จริงนะ มีอะไรก็อย่าคิดมากสิ บอกพี่ได้นะครับ"

"อ่ะ อือ รักพี่ยุนโฮนะ"

ร่างบางที่ยิ่งกระชับอ้อมแขนเข้ากับเอวของร่างสูง พร้อมกับเอ่ยถ้อยคำรัก ที่ไม่ว่าจะพูดกี่ครั้ง

ก็ไม่เบื่อซักที รัก รัก รัก รัก รัก คนๆนี้มากมายขนาดไหน

"รักเหมือนกันครับ"

END

จบจริงๆแล้วนะคะ TT^TT รักน้องแจกับพี่ยุนจังเลยอ่ะ

เรื่องต่อไปคิดพล็อตแล้ว ว่าจะให้เป็นมินิซี่รี่จะมีความยาวไม่เกิน 10 ตอน

ต่อไปน้องแจแวร๊งงงง ไม่สิ เรื่องต่อไปแจจุงแกกว่ายุนโฮค่ะ เปลี่ยนฟีลดูบ้างเนอะ 

edit @ 29 May 2010 21:55:44 by Ganbattene